จอมโจรไฟมาร

าส

ออกมาด้วยความผวากลัว ค่อยๆ คลานเข้าไปหาเขาบนที่นอนอย

วแล้ว" นางเอ่ยขอทั้งน้ำตาเมื

าก่อนจะดึงร่างงามด้านหน้าให้ขึ้นไปอยู่บนหนังเสือด้

ใจ หยุดนิ่งมองหน้านางอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มลงไปตรงซอกคออีกห

ียงนี้ กอพเยีย" ไฟมารเอ่ยออกมาอย่างไม่เข้าใจ เพียงแค่ซุ

หน่อย เสื้อของท่านต่า

ยกแขนเสื้อของตนเองขึ้นดม แล้วเป็นอันต้องเบือนหน้าหนีในทันที นับจากการออกปล

ล้วกัน" คนหมดอารมณ์เอ่ยออกมาอย่างเสียดาย ทิ้งตัวลงนอนแล้

ื้อเน่าๆ ตัวนี้หร

เกือบห้าสิบคนกำลังจับไม้สั้นไม้ยาว เพื่อที่จะได้นางเป็นเมียคนแรก เสียงสะอื้นไห้

นโจรร้องขึ้นด้วยความดีใจ ชูไม

ดทิ้งไม้สั้นในมือลงพื้นด้วยความเสียดาย ก่อนท

" ขิน สมุนโจรในวัยสามสิบปีเอ่

ก" ผกาได้แต่สะอ

ขินเริ่มขึ้นเสียงเมื่อ

.ข้าชื่อผกา" นาง

้หลังหนึ่ง มีเพียงบ้านไม้ของไฟมารเพียงหลังเดียวที่อยู่บนต

ระยะ กระทั่งมาถึงบ้านของตนเอง และทันทีที่บานประต

ยัง" คำถามของขินทำให้นา

้องเป็นเมียโจรที่นี่ทั้งหมดห้าสิบกว่าคนนะผกา" ผกาถึงกับอ้าปากค้างเข่าทรุ

อย่างเจ้านี่แหละ

นที่วิญญาณออกจากร่างไป

แท้แน

ขิน ก่อนจะถูกฉกจูบแรกไปอย่างง่ายดาย ร

วก

ผกาถึงกับหน้าซีดเผือดลงด้วยความตกใจ ก่อนที่ร่างอวบของนางจะถูกผลักใ

วงกราว ริมฝีปากบางแตกปริออกจนเลือดไหลเป็นทาง ขิน

ยนะเมียจ๋า" สมุนโจรทำ

ีแต่หญิงสาวชาวบ้านที่ได้มาจากการปล้น ไม่คิดว่าคราวนี้จะได้สาวใช้ในเมืองที่มีผิวกาย

น้าอกของ ขินออกห่างตัว ทว่าเปล่าประโยชน์เมื่อมันกระชากเศษผ้าที่ติดรั้งอยู่บนทรวงงามออก คราวนี้ลมหายใจของสมุนโจรถึงกั

ู้สึกรู้สาอะไร ขยำขยี้นวลเนื้อต่ออย่างลุ่มหลง ปลายลิ้นหนาสากแตะ

็บลงยังหัวไหล่ของอีกฝ่ายจนเต็มแรง ขินเลื่อนฝ่ามือสากลาดลู่ล

ฉกวูบไปยังต้นขาด้านใน แล้วเคล้นเน

ูตัวใหญ่ของตนเองถูไถเล่นกับเนินเนื้อสาวของนาง

นาง ทำให้งูตัวใหญ่แข็งขืนตื่นตัวขึ้นมาเต็มกำลัง ยิ่งเขาถอยออกห่างนางก็

ามเบื้องล่างเต็มสองตา และแล้วขินก็เคลื่อนใบหน้าสากลงสู่ด

มของหวานตรงหน้า ปาดป่ายลัดเลาะหาจนเจอบ่อน้ำหวานแสนถูกใจ ก่อนจะดูดกลืนเข้าสู่อุ้งปากทั้งหมดภายในเวลาชั่วพริบตา กดส

ล้ตาย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านางไม่ไหวอะไรกันแน่ รู้แค

งพาดบนไหล่หนาของตนเอง จ้องมองดูน้ำหวานที่ยังคงเอ่อไหลออกมาอยู่ตรงปากอ่าว ส

เจ้างูตัวใหญ่ล่วงล้ำเข้าสู่กายนางอย่างฉับพลัน มั

ี่อีกคนกำลังเจ็บปวดและอีกคนกำลังฮึกเหิมใจ ช่างฟังดูแตกต่างกันเหลือเกิน น้ำตาของผกาไ

อเจ้างูตัวใหญ่ค่อยๆ ถอนตัวออกมา

ยามกลั้นอารมณ์หวามไม่ไหว นางกลับได้แต่นอนเกร็งกายนิ่งด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวไปทั่ว กระทั่งแรงกระแท