ดั่งหทัยภูผา

เอ่ยขอโทษสายทองแถมยังแสย

าแล้วเกี่ยวกับมารยาท" คราแรกภูผาต่อว่าทับทิมแต่ตอนนี้กลับยืนยิ้

ดียว” สายทองรีบพาหลานชายของเธอและทุกคน

ายเซ็นเธอ” เพียงฟ้าเอ่ยขู่ทับทิมก่อนที่จะชี้ไปทางว

” ทับทิมยืนกำมือแน่นครู่หนึ่งก่อน

อยู่กับพวกคุณได้หรือป่าว" พิกุลนั่งบ่นอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไรนักกั

รับปากกับพิกุลว่าเธอจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกแน่นอนเพราะเธอเองก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว

แพรอยู่กับภูผาสองต่อสองในห้องหอเธอเหลือบมองชายหนุ่มจากด้านหลังของ

ลับหลังมามองหญิงสาวที่นั่งก้มหน้าอยู่บนเตียงที่เขายืนมองไปนอกห

มาส่ายหัวเธอไม่ได้โกรธอะไรเขาเลยหนำซ้ำยังกลัวว่าเขาจะต่

คนอื่นที่เขาได้รู้จักเธอเหมือนเป็นคนที่ไม่ค่อย

ไปเปิดกล่องหวายสานขนาดไม่ใหญ่มากน

สาวด้วยอาการแปลกใจว่าเ

งกล่องที่โต๊ะตั้งโคมไฟข้างหัวเตียงและเปิดกล่องหยิบของด้านในออกมาให้ชายหนุ่มในมือของเธอเป็นกล

หญิงสาวทั้งยิ้มอ่อนด้วยอารมณ์ขันเล็กน้

นี้จะทำให้มดขึ้นห้องนอนของฉัน" ผ้าแพรพยักหน้าเบาๆทั

ผาขอบคุณหญิงสาวที่ยังมีกะใจห่วงเขาทั้งรีบวงกล่องอาห

ลอดยาดมที่พกติดตัวมาสูดดมให้สดชื่นอาการนี้คงเป็นเพราะเธ

" สีหน้าของภูผาเป็น

่ค่

ารให้ตรงเวลาหน่อยสิ" มือหนาเอื้อมห

ได้ทานอะไรค่ะ" ผ้าแพรหยิบแซนวิชในมือภูผากัดไปคำโตเพราะเธอก็หิวเช่นกันเมื่อเช้าพิมพ

นกันอยู่สองคนที่ปลายเตียงแถมอดจะพูดถึงเรื่องที่หญิงสาวเป็นคนที่พูดมากไม่ได้เขาถามคำเธอก็อธิบ

ูดน่ารักดีค่ะคุณฟ้าชอบแล้วก็..พ.." เมื่อถูกถามมาสาวเจ้าที่นั่งกัดแซนวิชคำโตก็รีบกลืนลงคอ

งปรามหญิงสาวเอาไว้ก่อนไม่อย่