ดั่งหทัยภูผา

นขอ

นเมื่อเช้าเพื่อที่จะมีอาหารหลากหลายไว้ให้หลานเขยหมาดๆของเธอได้เลือกทานเ

รเป็นคนจัดแจงตักข้าวใส่จานให้กับทุกคนอาหารหลากหลายวาง

่นั่งข้างเธอจะเอาแต่จ้องอาหารบนโต๊ะไม่ทานเสียที

ขาไม่ใช่ไม่อยากทานแต่ไม่รู

ื่นโดยที่ไม่คุ้นหากมีอะไรที่ขาดเหลือชายหนุ่มคงจะไม่กล้าบอกเธอต

อนข้างโล่งใจที่วันนี้คนในบ้านดูจะ

ดเผาะชะอมให้กับยายของเธอเพราะรู้ว่าเป็นของโปรดเมื่อตักเ

อลูบหัวหลานเธอเบาๆมาอาการนี้เธอรู้ได้ท

เล็กน้อยทั้งบุ้ยปากบ่นอู้อี้เพราะรู้ดีว่าเธอคงจะได้อยู่ที่นี่อีกสองสามวันเท่านั้นเ

ยรอยยิ้มแต่แววตาของเธอนั้นไหววูบเล็กน้อยจนพิมพรรณและภูผาที่นั่งตรงข้ามเห็นได

มีนะอยู่ในครัว" พิมพรรณเอ่ยบอกกับผ้าแพรเพราะรู้ด

ของยายตาโพรงเมื่อได้รู้ว่าวันนี้มีของโปรดที่ไม่ได้ทานมานานซ้ำยังเป็นฝีม

ิมพรรณต้องปรามหลานเธอเอาไว้เมื่อเห็นว่

านกลายเป็นหน้างอยทันทีเม

กกระเพาะไว้ให้ขนมหวาน" พิกุลมองหน้าหลานของเธอที่กำล

ลานคนนี้ชอบของหวานนักล่ะ" พิม

็แอบอมยิ้มเช่นกันเพราะเธอเหมือนเ

ผ้าแพรทำใจที่จะทานข้าวให้ทุกคนเห็นและอดใจไว้เพื่อที่จะได้ทานของหวานดั่งใจเธอตักต้ม

่าทานจึงตักเข้าปากอย่างรวดเร็วแต่แล้วก็ต้องชะ

งที่เหลือจากการทำบุญเมื่อเช้าเป็นรสชาติที่คนที่นี่ทานมันจึงจัดจ้านเป็นพิเศษเธอรู้ด

หรอคะ" คนที่ตักแกงใ

ยหนุ่มกลืนน้ำจนแทบหมดแก้วควา

นะคะ" ผ้าแพรรีบเดินไปในครัวอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะไปหั่

ูผาหน้าแดงไปหม

ำให้พิมพรรณเทใส่แก้วให้ภูผ