ดั่งหทัยภูผา

พิมพรรณรีบเทน้ำใส่แก

ผ้าแพรกลับมาพร้อมน้ำมะนาวในแก้วเล็กเมื่อมาถ

น้าของชายหนุ่มเหยเกดูไม่ได้เมื่อครู่

ะ" พิกุลถึงกับกลั้นขำไม่อย

นยายเพราะเธอก็ไม่เคยเห็นหมาเคี้ยวพริกเหมือน

ก็เปรียบเปรยเสียภูผาหมดความมั่นใจแถมย

าวสีชมพูเธอเห็นภูผาพึ่งออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จก็รีบบอกให้ชายหนุ่มได้รู้ว่าเธอจั

มองในส่วนที่นอนของหญิงสาวเขาเห็นว่าส่วนท

บางส่ายหัวเบาๆทั้งลงนอนให้

ภูผาเข้ามานั่งพิงหัวเตียงในส่วนพื้นที่ของเขาแถมด้ว

เลยสบายใจที่จะนอนเตียงเดียวกับคุณค่ะหรือว่าคุณระแวงว่าแพรจะทำอะไรคุณหรือป่าวคะ..แพรไปนอนโซฟา

าไว้ใกล้ๆกับหมอนของเขาเพื่อที่เธอจะได้พื้นที่นอนเท่ากันทั้งบอกให้หญิงสาวได้ฟัง

แพรล้มตัวนอนลงด้วยรอยยิ้มเธ

วหันมามองหน้าหวานที่ตอนนี้ไม่ได้มีอะไรแต่งแต้มเขาอยากจะรู้นักว

มวิธีจากยายแล้วก็น้าพิมนะคะเผื่อเอาไว้เลี้ยงลูกของเราด้วย" ร่างบางนอนทำหน้าครุ่นคิดเ

ภูผาถึงกับต้องพูดตัดบทขึ้นมาก่อนหากให้ล

ณคนละครึ่งดีกว่านะคะ" ผ้าแพรหันมายิ้มให้ชาย

าเลยทำได้แค่ถอนหายใจเบาๆแล้วล้มตัวลงนอนหงายคิดว่าอนาคตจะพูดกับเธ

้านแพรไม่มีแอคุณเลยดูลำบากเลย" เมื่อเสียงหายใจของชายหนุ่มถอนออกมาเฮือกใหญ่คว

ือหนายกขึ้นปรามหญิงสาวไม่ให้ลุกขึ้นที่นี่เย็นกว่าแอที่บ้านของ

วัน

นริ

งก็พาหลานสะใภ้ของเธอนั้นเดินรอบบ้านแนะนำว่าอะไรอยู่ตรงไหนอย่างไรแล

ิตการเป็นอยู่เรียบร้อยแล้วสายทองก็พาผ้าแพรมานั่งกั

่นี่อยู่เหมือนกันแม้จะไม่เหมือนบ้านเธอแต่ความร่มรื่นที่นี่ทำให้เธอค่อนข

สาวๆเธอเห็นผ้าแพรก็นึกเอ็นดูเพราะกิริยามารยาทเรียบร้อยเมื่อเห็นสายทอง

นมือเรียวก็ใช้ส้อมจิ้มแตงโมชิ้นโตเข้าปากอย่างชื่นใจเพร