icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เกมกระดังงา

บทที่ 5 ฉันต้องการนาย

จำนวนคำ:1520    |    อัปเดตเมื่อ:23/03/2022

องจากสภาพบ้านเดี่ยวมีบริเวณเล็กน้อยคงมีฐานะปานกลางแต่ที่ต้องทำงานพิเศษเป็นผู้ชายขายน้ำก็คงมีความจำเป็นบางอย่างและคงไม่แ

ขา เพราะเจอกันก่อนที่หล่อนจะดื่มเหล้าย้อมใจในการนำความบริสุทธิ์ที่เก็บไว้รอดนัทธ์ม

ึ้น

คุณต้องการอะ

ก่อนไปหา

้ว” เขาบอกเสียงแกนๆ นึกเสียใจทุ

คีติกาหลิ่วตาพร

รีบพูดแล้วหันหลังหนี แต่หญิ

ะ กอดจูบกันในรถด้วย ไ

แฟนกัน คุณกลับไปเถอะครับผมไม่ทำงานแบบนั้

ิงนาย” หญิงสาวพูดแ

ชนนหยุดอีกครั้งเพราะอีกฝ่ายขัดขึ้น

ว ถ้านายไม่ขึ้นรถมาฉันจะเอาคลิปเสียงนี่ส่งให้...”

ล้งตกใจแล้วตามด้วยเสียงหัวเราะเมื่อชนนเปิดประตูเข้ามาน

คลิปเสียงนั่นด้

ติกากลับพูดอีกอย่างเหม

นุ่มวัยเบญจเพสพูดเสียงเข้

รปิดในห้องนอนด้วย” หล่อนพูดขึ้นตามองตรงไปข้

งถึงตั้งกล้อ

ดิมไม่สนใจว่าอีกฝ่ายกำลังตาเขียวปัด ท่าทางเหมือนจะขย้ำศี

รับงานมานี่คงจะหมดแรง ไปห

องคุณมาดีกว่า แต่บอก

เสธด้วย” คำตอบของคีติกาทำเอาอี

ีสิทธิ์มาบัง

ลักฐานและพยานพร้อม” คีติกายิ้มอย่างเป็นต่อ

สียชื่อเสียง ผมนะคนธรรมดาไม่ใ

นี่ที่จะซื้อหาความสุขให้ตัวเอง ใครๆ เค้าก็ทำกันยิ่ง

คุณซื้อก

ยเท่าไหร่” หญิงส

อเขาจะได้ชกปากที่พูดไม่รู้เรื่องนี้สักหมัดสองหมัด แต่เมื่อทำเช่นนั้นไม่

ั้งครอบครัวเลย นายจบโทแต่ยังไม่มีประสบการณ์การทำง

ไปตวาด คีติกาเหยียบห้ามล้อจนรถหยุด

ไม่คิดว่าหญิงสาวจะบ้า

หรือไง

้จอด” อีกฝ่ายว่าแ

ลังด่ายับแล้

ม่ได้ยินถือเสีย

ุณ

ป็นคนยังไง ตกลงนายจะย้ายมาอยู่กับ

องผ่านกระจกเห็นคนขับกำลังลงจากรถท่าทางไม่พอใจเป็นอย่างมากแต่

ถเร็วคุณ” ช

ิกายืนกรานไม่สนหน้าอินทร์ห

่มบอกเสียงรนรานเพราะคนมีปืนเดินเ

น้าลอยตาพูด แถมยักไหล่เหมือน

าเขียวปัดแต่มือรีบด

ะบ้าห

ีติกาถามย้ำเสียงเย็นจ้องหน้

กลง ตอนนี้

งแบบ

อกรถก่อน” ชนนพูดเสียงสั่นเห็

ร็วก่อนมือชายนอกรถจะแตะประตูรถอย่างเฉียดฉิว เล่นเอาหัวใจชนนเลื่อนไ

รอ หน้า

ียบไว้อาลัยให้กับการตกปากรับคำแบบจำยอมของตนเอง ตอนนี้เขาไม่อาจ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เกมกระดังงา
เกมกระดังงา
“"ฉันรักนายนะ" "ผมก็รักคุณคีครับ" ชนนหันกลับมาบอกแล้วดึงหล่อนมากอดแนบแน่น "ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างและขอบคุณที่ให้โอกาสผมแก้ตัวอีกครั้ง ผมไม่สัญญาว่าจะรักและดูแลคุณตลอดไปแต่ผมจะทำให้เห็นว่าผมรักคุณมากแค่ไหน รักที่เป็นคุณคีคนนี้ไม่ใช่รักเพราะคุณเป็นแม่ของลูกผม จริงๆ แล้วตั้งแต่วันนั้นใบหน้าคุณก็ติดอยู่ในหัวผมตลอดเวลา" "จริงหรือ ทำไมละ" หล่อนอยากรู้ "เพราะคุณสวยไง สวยมากสวยไปทั้งตัวจนผมจำติดตา ถ้าคุณไม่เมาหลับผมก็อยากให้บริการจริงๆ" "เอ๊ะ นายลักหลับฉันหรือเปล่า" คีติกาเอียงคอถาม "หือ หรือคุณจำความรู้สึกคืนเข้าหอไม่ได้" ชนนจ้องสายตากรุ้มกริ่ม "ขอบใจ" "ขอบใจผมเรื่องอะไรครับ" "ขอบใจที่ไม่ลักหลับ ขอบใจที่ทำให้ฉันจดจำคืนเข้าหอครั้งแรกในชีวิตได้นะสิ" คีติกาหลุบตาเพราะอายจนหน้าแดง ชนนรีบจูบแก้มหล่อนแรงๆ แล้วพูด "ทำไมขี้เขินจังครับ คุณคีที่ไปฮันนีมูนกับผมไปไหนซะแล้ว คุณเดินแก้ผ้าในบ้าน ขึ้นขี่ผม.." "พอแล้ว ลงไปกินข้าว ตาคอยอยู่นะ" หล่อนรีบปิดปากหยุดคำพูดชนนเอาไว้ ชนนดึงมือหล่อนมาจูบแล้วกระซิบถามให้จักจี้รูหู "คืนนี้ขอคุณคีคนนั้นกลับมานะครับ ที่รัก" คีติกานิ่งงันไปชั่วครู่ ก่อนทำเสียงอือออและพยักหน้าเบาๆ "อือ"”