icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โสเภณีเดียงสา ชุด โสเภณียอดรัก

บทที่ 6 ตอนที่ 6

จำนวนคำ:1516    |    อัปเดตเมื่อ:29/03/2022

ีท้องเสียน่ะครับ” นายตำรวจยศใหญ่ผู้ร่วมโ

ยครับ ผมดื่

งๆ มานั่งดื่มเป

้องการดื่มมากกว่า ดื่มให้สาสม

ันไปแล้ว ซึ่งเขาก็ดีใจกับหญิงสาวด้วย แม้ว่า

ื่มอย่างเ

ะต้องการให้จาคอฟช่วยซื้อที่ดินที่ตนเองเป็นนายหน้าอยู่ เพร

เยอะแยะครับ” จาคอฟจ้องหน

็แล้วแต่คุณ

ี่ดื่มเอาดื่มเอาอย่างหมั่นไส้ นี่ถ้าไม่ใช่

้วแล้วแก้วเล่าจนเมามาย สุ

ใจผู้หญิงขึ้น

ี้แดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ตวัด

รับ คะยั้นคะยอให้ผมลากอีต

ให้คุณเจคมีค

ม่ชอบนอนกับอีตัว น่าขยะ

ให้กับคุณเจคเลยครับ รั

เราะเยาะ “อีตัวที่ไหนจะซิง

มาคำเดียว ผมจะจัดให้โดยด่วน ร

ฟก็ยิ่งขบขัน แต่เพราะแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดเพิ่มป

ดมาเลย ผม

ผมไปจัดการให้นะครับ” ใบหน้าของสุรศักดิ์เบ่

เมื่อเห็นท่าทางกระต

รีบครับ

เดี๋ยวผ

จาคอฟเอนกายใหญ่โตพิงกับพนักโซฟานุ่ม มือใหญ

จจะทำให้เขาลืมเรื่องอกหักไปเลยก็ได้ จาคอฟยิ้มเ

้เตรียมเอาไว้อยู่ไหน

ีบถามเจ้าข

รายตามองไปยังร่างของร้อ

่ะ เด็กค

บยกมือขึ้นขยี้ตา และโวยวา

นนั้นเ

ละ สดมาก ไม่เคยร

นั้น แขกที่ไหนจะเอาลง นี่ผมให้คุณเตรียมนางฟ้าเอาไว้ให้ไม่ใช่เหรอ

เย็นๆ ก

ณเตรียมเด็กหน้าตายังกับผีเอาไว้ใ

นั้นยังไม่ยอมถอด

ะ ถ้าเอานังนี่เข้าไปให้คุณเจคนะ มีหวังคุณเจคเ

ไม่เกินสิบนาที ฉันจะพานางฟ้าแสนบริ

่อใจเจ้ได้ใ

ะต้องผ่านพ้นไปด้วยดี และลูกค้าขอ

ี่คร่ำหวอดในธุรกิจน้ำกามมานานหล

นผมพังล่ะ ไม่อย่างนั

ค่ะ มีแต่ท่านจะต้

ันจริ

็ไม่มีทางเลือก จำต้องเดินกลับ

นุชก็ส่งสัญญาณให้กับมาริสาเพื่

. มานี่

งเช็ดโต๊ะอยู่รี

ไรจะให้แก้

ะเลื่อนแก้วเครื่องดื่

อาเครื่องดื่มไปเสิร์

ูกค้าใช้บรรเลงสวาทกับพนักงานเสิร์ฟที่ถูกใจ

้วไม่อยากไป

วก็กลับห้องไปเลย ไม่

นว่ากำลังจะได้เลิกงานที่

งกลับมาเสิร

ย่างดีใจก็อดสงสารไม่ได้ แต

งแต่เข้ามาช่วยเสิร์ฟ แก้วยัง

แก้ว “เอ่อ... เอาไว้แก้วไปดื่มที่ห้

อย่าให้เสียของ

ไปจับแก้วน้ำส้มเย็นๆ ที่มาริ

ุณค่ะ

เอาให้หมดแก้วเลย

.. ค่ะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
โสเภณีเดียงสา ชุด โสเภณียอดรัก
โสเภณีเดียงสา ชุด โสเภณียอดรัก
“ร้อยแก้วเติบโตในซ่องโสมม ชีวิตของเธอต่ำเตี้ยและน่าขยะแขยง ทุกค่ำเช้าต้องซ่อนตัวอยู่หลังซ่อง ทำตัวมอมแมมเพื่อไม่ให้สะดุดตาใครต่อใคร แต่แล้วนรกก็ไม่ยอมปล่อยมือ เมื่อค่ำคืนหนึ่งเธอถูกส่งตัวไปให้กับบุรุษงามผู้มีนัยน์ตาสีเขียวมรกตพร่าผลาญพรหมจรรย์จนยับเยิน หยดเลือดพรหมจารีที่คู่นอนหน้าหวานทิ้งเอาไว้ให้ดูต่างหน้าบนผ้าปูเตียง ทำให้ช่องท้องของมหาเศรษฐีแสนล้านอย่างจาคอฟเกิดรูกลวงขนาดใหญ่ โทสะร้ายแล่นพล่านไปทั้งร่าง เธอไม่ใช่โสเภณีอย่างที่เขาเข้าใจ แต่นั่นยังไม่น่าโมโหเท่ากับการถูกโสเภณีฟันแล้วทิ้ง แถมแม่คุณยังไม่ยอมรับค่าตัวอีกต่างหาก หกเดือนต่อมาเรื่องเหมือนจะจบ แต่ร้อยแก้วกลับรู้สึกว่ามันเพิ่งจะเริ่มต้นมากกว่า เมื่อเธอมาเจอผู้ชายบั้นเอวดุคนนั้นอีกครั้งในฐานะเจ้านายจอมเนี๊ยบ แม้จะโชคดีเล็กน้อยที่เขาทำเหมือนไม่เคยรู้จักเธอมาก่อน แต่ทำไม๊ทำไม... ปากบอกไม่รู้จัก แต่เขาขยันชวนเธอ ทบทวนความหลังบ่อยเหลือเกิน! "บอส... ทำอย่างนี้ไม่ได้นะคะ" กลิ่นหอมสะอาดสะอ้านจากเรือนกายทรงพละกำลังของจาคอฟที่โชยมาเข้าจมูก ทำให้ช่องท้องของร้อยแก้วปั่นป่วนราวกับมีพายุร้ายซ่อนอยู่ "ทำไมจะทำไม่ได้" "แต่เรา... ไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ" "เกือบสิบครั้งในคืนนั้น มันยืนยันอะไรไม่ได้เลยหรือ" "บะ... บอส... จำได้ด้วยเหรอคะ..." ลูกกะตาของร้อยแก้วแทบถลนออกมาจากเบ้า "เธอคิดว่าฉันจะลืมผู้หญิงที่ฟันฉันจนยับเยินได้ง่ายๆ หรือไง ร้อยแก้ว" ริมฝีปากหยักสวยที่เคยสัมผัสไปทั่วทุกตารางนิ้วของกายสาวยกสูงขึ้นเป็นรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม "ฉันเป็นของเธอแล้ว ดังนั้นเธอต้องรับผิดชอบ!"”