icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โสเภณีเดียงสา ชุด โสเภณียอดรัก

บทที่ 6 ตอนที่ 6

จำนวนคำ:1516    |    อัปเดตเมื่อ:29/03/2022

ีท้องเสียน่ะครับ” นายตำรวจยศใหญ่ผู้ร่วมโ

ยครับ ผมดื่

งๆ มานั่งดื่มเป

้องการดื่มมากกว่า ดื่มให้สาสม

ันไปแล้ว ซึ่งเขาก็ดีใจกับหญิงสาวด้วย แม้ว่า

ื่มอย่างเ

ะต้องการให้จาคอฟช่วยซื้อที่ดินที่ตนเองเป็นนายหน้าอยู่ เพร

เยอะแยะครับ” จาคอฟจ้องหน

็แล้วแต่คุณ

ี่ดื่มเอาดื่มเอาอย่างหมั่นไส้ นี่ถ้าไม่ใช่

้วแล้วแก้วเล่าจนเมามาย สุ

ใจผู้หญิงขึ้น

ี้แดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ตวัด

รับ คะยั้นคะยอให้ผมลากอีต

ให้คุณเจคมีค

ม่ชอบนอนกับอีตัว น่าขยะ

ให้กับคุณเจคเลยครับ รั

เราะเยาะ “อีตัวที่ไหนจะซิง

มาคำเดียว ผมจะจัดให้โดยด่วน ร

ฟก็ยิ่งขบขัน แต่เพราะแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดเพิ่มป

ดมาเลย ผม

ผมไปจัดการให้นะครับ” ใบหน้าของสุรศักดิ์เบ่

เมื่อเห็นท่าทางกระต

รีบครับ

เดี๋ยวผ

จาคอฟเอนกายใหญ่โตพิงกับพนักโซฟานุ่ม มือใหญ

จจะทำให้เขาลืมเรื่องอกหักไปเลยก็ได้ จาคอฟยิ้มเ

้เตรียมเอาไว้อยู่ไหน

ีบถามเจ้าข

รายตามองไปยังร่างของร้อ

่ะ เด็กค

บยกมือขึ้นขยี้ตา และโวยวา

นนั้นเ

ละ สดมาก ไม่เคยร

นั้น แขกที่ไหนจะเอาลง นี่ผมให้คุณเตรียมนางฟ้าเอาไว้ให้ไม่ใช่เหรอ

เย็นๆ ก

ณเตรียมเด็กหน้าตายังกับผีเอาไว้ใ

นั้นยังไม่ยอมถอด

ะ ถ้าเอานังนี่เข้าไปให้คุณเจคนะ มีหวังคุณเจคเ

ไม่เกินสิบนาที ฉันจะพานางฟ้าแสนบริ

่อใจเจ้ได้ใ

ะต้องผ่านพ้นไปด้วยดี และลูกค้าขอ

ี่คร่ำหวอดในธุรกิจน้ำกามมานานหล

นผมพังล่ะ ไม่อย่างนั

ค่ะ มีแต่ท่านจะต้

ันจริ

็ไม่มีทางเลือก จำต้องเดินกลับ

นุชก็ส่งสัญญาณให้กับมาริสาเพื่

. มานี่

งเช็ดโต๊ะอยู่รี

ไรจะให้แก้

ะเลื่อนแก้วเครื่องดื่

อาเครื่องดื่มไปเสิร์

ูกค้าใช้บรรเลงสวาทกับพนักงานเสิร์ฟที่ถูกใจ

้วไม่อยากไป

วก็กลับห้องไปเลย ไม่

นว่ากำลังจะได้เลิกงานที่

งกลับมาเสิร

ใ

ย่างดีใจก็อดสงสารไม่ได้ แต

งแต่เข้ามาช่วยเสิร์ฟ แก้วยัง

แก้ว “เอ่อ... เอาไว้แก้วไปดื่มที่ห้

อย่าให้เสียของ

ไปจับแก้วน้ำส้มเย็นๆ ที่มาริ

ุณค่ะ

เอาให้หมดแก้วเลย

.. ค่ะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
โสเภณีเดียงสา ชุด โสเภณียอดรัก
โสเภณีเดียงสา ชุด โสเภณียอดรัก
“ร้อยแก้วเติบโตในซ่องโสมม ชีวิตของเธอต่ำเตี้ยและน่าขยะแขยง ทุกค่ำเช้าต้องซ่อนตัวอยู่หลังซ่อง ทำตัวมอมแมมเพื่อไม่ให้สะดุดตาใครต่อใคร แต่แล้วนรกก็ไม่ยอมปล่อยมือ เมื่อค่ำคืนหนึ่งเธอถูกส่งตัวไปให้กับบุรุษงามผู้มีนัยน์ตาสีเขียวมรกตพร่าผลาญพรหมจรรย์จนยับเยิน หยดเลือดพรหมจารีที่คู่นอนหน้าหวานทิ้งเอาไว้ให้ดูต่างหน้าบนผ้าปูเตียง ทำให้ช่องท้องของมหาเศรษฐีแสนล้านอย่างจาคอฟเกิดรูกลวงขนาดใหญ่ โทสะร้ายแล่นพล่านไปทั้งร่าง เธอไม่ใช่โสเภณีอย่างที่เขาเข้าใจ แต่นั่นยังไม่น่าโมโหเท่ากับการถูกโสเภณีฟันแล้วทิ้ง แถมแม่คุณยังไม่ยอมรับค่าตัวอีกต่างหาก หกเดือนต่อมาเรื่องเหมือนจะจบ แต่ร้อยแก้วกลับรู้สึกว่ามันเพิ่งจะเริ่มต้นมากกว่า เมื่อเธอมาเจอผู้ชายบั้นเอวดุคนนั้นอีกครั้งในฐานะเจ้านายจอมเนี๊ยบ แม้จะโชคดีเล็กน้อยที่เขาทำเหมือนไม่เคยรู้จักเธอมาก่อน แต่ทำไม๊ทำไม... ปากบอกไม่รู้จัก แต่เขาขยันชวนเธอ ทบทวนความหลังบ่อยเหลือเกิน! "บอส... ทำอย่างนี้ไม่ได้นะคะ" กลิ่นหอมสะอาดสะอ้านจากเรือนกายทรงพละกำลังของจาคอฟที่โชยมาเข้าจมูก ทำให้ช่องท้องของร้อยแก้วปั่นป่วนราวกับมีพายุร้ายซ่อนอยู่ "ทำไมจะทำไม่ได้" "แต่เรา... ไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ" "เกือบสิบครั้งในคืนนั้น มันยืนยันอะไรไม่ได้เลยหรือ" "บะ... บอส... จำได้ด้วยเหรอคะ..." ลูกกะตาของร้อยแก้วแทบถลนออกมาจากเบ้า "เธอคิดว่าฉันจะลืมผู้หญิงที่ฟันฉันจนยับเยินได้ง่ายๆ หรือไง ร้อยแก้ว" ริมฝีปากหยักสวยที่เคยสัมผัสไปทั่วทุกตารางนิ้วของกายสาวยกสูงขึ้นเป็นรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม "ฉันเป็นของเธอแล้ว ดังนั้นเธอต้องรับผิดชอบ!"”