icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไร่รักกับดักวิวาห์

บทที่ 5 ตอนที่ 5

จำนวนคำ:1174    |    อัปเดตเมื่อ:31/03/2022

ะหยิ่มยิ้

ดห้องให้ฟ้

ะจ้ะ หนูฟ้าเอาขอ

้ำเสียงเป็นมิตรเช่น

อีกคันมีใครน

ี่จอดอยู่ถัดออกไป ก่อนจะตอบออ

ครนั่งม

กันมาให้เปลื้องน

็มรถตู้คันนั้

อง

ใจ ในขณะที่ฟ้าลดาอ

ๆ น้อยๆ ของฟ้าน่ะค

าลดาหิ้วกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ลงจาก

ใช่ไหมจ๊

ระเป๋าเดินทางใบที่ส

มายิ้มให้

เหลืออีก

ะ..

ี่ยังน้อยไปด้วยนะคะ ปกติตอนที่ฟ้าไปเที

ยังต้องฝืนยิ้มเอาไว้ คำ

ไก่ไม่ฟ่อ ผมรบกวนคุณอัง

พีพูดเลย หล่อนถอนใจแผ่วเ

จะไม่พอใส่กระเป

งเล็กนะ ยังไงฟ้าก็ต้องได้ห

องกุมขมั

ยู่ห้องที่ป้าเตรียมเอาไว้ให้เถอะ เล็กกว่า

่ยอม ฟ้าจะ

ูฟ้

งตามฉ

่อนก้าวยาวๆ ขึ้นบันไดไปทันที แต่พอคิดว่าไม

ญ่อยู่ต

ะ แต่ว่าห้องนั้นยัง

บบนี้แหละ

่ะ ใครก็ขัดใจ

ที่นี่ไม่ใช่

นี่ ยังไงซะ ฟ้าก็ต้

ไปทันที อังกาบยืนมองไปด้วยสา

มขอโทษแทนคุณ

ันรับปากกับคุณปฐพีเอา

ก่อนจะตัดสินใจเดินต

โทนสีเข้มทั้งหมด เตียงนอนหลังใหญ่อยู่ริมผนัง ที่โต๊ะเครื่

นใจหรอกว่าห้องนี้จะเป็นของใคร แต่หล่อนเป็นแขกกิ

ออกไปไว้นอกห้อง แล้ว

.. คุณหน

อักไม่

อกล้าขัดคำส

ววคิดว่าคุณหนูไปห้องพักที่ทา

จ้องหน้าสา

้องนี้ จะนอนห้อง

ำต้องก้มหน้าทำตามค

ูเตียงเปลี่ยนเป็นสีชมพูลายคิตตี้เรีย

ที่นี่ก็อาก

คุณหน

ำพูดของแววก็ห

ั้นในของฉันน่ะ แยกสีด้วยนะ แล้วก็แยกประเภทด้วย ตัวไหนเป็นจีสติ

ต่ว่าลิ้นชัก

พอเห

สียเคยตัวทำหน้าครุ่น

้าจัดเอาไว้ให้ฉันไง เวลาฉั

ูคะคือ

่ฉันบอกน

ัวนอน รอยยิ้มหว

่าเจ้าของห้องก็รสนิย

งแสนจะวิตกกังวล ซึ่งก็ไม่ต่

เจอเข้าแบบนี

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไร่รักกับดักวิวาห์
ไร่รักกับดักวิวาห์
“--- เมื่อคุณหนูแสนเอาแต่ใจถูกส่งมาดัดนิสัยในไร่ภูพนา เหตุการณ์อลหม่านจนเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน --- "แหวะๆๆๆๆๆ" เอกกวียืนท้าวสะเอวมองคุณหนูตัวร้ายที่กำลังโก่งคออาเจียนเอาอาหารเช้าออกมาจนหมดไส้หมดพุงอย่างอ่อนอกอ่อนใจ "จะอ้วกจนตายไปข้างเลยหรือไง แม่คุ๊ณ" คนที่อ้วกอยู่หันมามอง น้ำหูน้ำตาไหล "ก็ฉันเหม็นนี่ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยอยู่ใกล้ขี้ขนาดนี้มาก่อนเลย" เอกกวีส่ายหน้าน้อยๆ อย่างเอือมระอา "งั้นก็คิดว่ามันเป็นประสบการณ์ที่ดีอีกอย่างหนึ่งของชีวิตสิ" "นี่นายจะบ้าหรือไง การมาอยู่ใกล้เรื่องขี้ๆ เนี่ยนะเป็นประสบการณ์ที่ดี" "อืม" เขาทำหน้าได้น่าตบนัก "แต่ฉันไม่รู้สึกดีด้วย ฉันขยะแขยง เข้าใจไหม!" หล่อนเดินมาหยุดตรงหน้า และตะโกนใส่เสียงดังลั่น เขาไหวไหล่กว้างน้อยๆ และส่ายหน้า "ไม่เข้าใจ เพราะยังไงซะ คุณก็ต้องตักปุ๋ยคอกพวกนี้ให้ได้ห้าสิบกระสอบ ไม่อย่างนั้นคุณจะไม่ได้พักกลางวัน"”