icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิมานทมิฬ

บทที่ 7 ตอนที่ 7

จำนวนคำ:1920    |    อัปเดตเมื่อ:05/04/2022

พี่ชายหล่อนที่นอนแน่นิ่งทันที หญิงสาวตัดสินใจในนาทีนั้นที่จะวิ่งตามเขาไป แต่แขนของหล่อนก็

ุ่งกับฉั

ได้ หญิงสาวก็วิ่งอย่างไม่คิดชีวิตเข้าไปประคอง

ากเจ็บตัว

ที่ยืนตระหง่านค้ำศีรษะ

งฉัน... ห้ามทำอะ

องที่กำลังจะเข้ามาลากลัลนาเอาไว้ ก่อนจะห

ำผิด... และเขา

าจนปานตายแล้วนี่

ย่าให้ฉันต้องให้ลูกน้องโยนเธอออกไปเลย” เขาพูดอย่าง

ขิตจะทำตัวไม่ดี จะก่อเรื่องให้หล่อนเสมอ แต่หล่อนก็รักเขา เขาเป็นพี่ชายของหล่อน

. ฉันจะพาพี่ชาย

เสียงของการ์ดค

ไม่ใช่อีหนู หรืออีตัวของใครทั้งนั้น และฉันบอกเอาไว้ตรง

และในที่สุดเขาก็หันไปสั่งลูกน้องของ

คุณเฟเ

ต่อสู้กับการ์ดจำนวนหลายคนด้วยชั้นเชิงของนักสู้ผู้จนตรอก เฟเบียนยืนมองจนเห็นห

อ.

ักในทันที การ์ดคนที่กำลงจะยกมือขึ้นตบหน้าหล่อนก็พลอยหยุดมือไปด้วย และนั่นก็ทำให้หล่อนได้โอกาสใ

ธออยากได้

้วยความห่วงใยที่มีต่อพี่ชายก็ทำให้ลัลนายังคงนั่งนิ่

่าร้องไห้ขี้มูกโป่งล่ะเ

ไปหน้าตาตื่น แต่คนถูกถาม

กับอีตัวกันล่ะ ฉันก็จะท

มัด ใช้ศอก หรือใช้เท้าก็ไม่สามารถทำให้ตัวเองหลุดพ้นจากพันธนาการเถื่อนเหมือนกับที่หล่อนเคยทำกับลู

ในนี้ได้ยังไง... แต่เธอจะไม่มีว

! อย่ามาแตะต้อ

็สามารถยกร่างของหล่อนให้ลอยขึ้นและตามเขาไปในทุกๆ ที่ที่เขาต้องการจะไป เขาแข็งแรงมาก ทรงพละกำลังมากเหล

ึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่จะถึงบันไดวนที่ถูกตกแต่งเอาไว้อย่างน่ามองด้วยกระเบื้องเคลือบส

พาฉันไ

วทุกรูขุมขน และนั่นก็ทำให้หญิงสาวเลือกที่จะเล

ียง

ากว้าง อ้าปากค้างเติ่งด้วยความตื่นตกใจ นี่หล่อนหูฝาดไปหรือเปล

ยินไม่ถนัดนัก..

้งเรือนกายก็เค้นเสียงตอบออกมา แม้มันจะแผ่วเบาราวกับเสียงกระ

ีย

ะพาหล่อนไป

าดกลัวซัดเข้าใส่หัวใจอย่างรุนแรง สมองทำงานได้ไร้ประสิทธิภาพอย่างม

าเบาๆ ทำราวกับว่าพจนานุกรมในหัวข

นไม่รู้จักความหมายของเตียงน่ะ

่กั๊กเอาไว้” จบคำพูดที่ทำให้สมองและทุกส่วนในร่างกายของหล่อนตายดับ ประตูบานใหญ่

สอนเรื่องบนเตีย

าย.

งบอบบางเล็กกะทัดรัดของหล่อนโยนลงบนเตียงสี่เสาขนาดยิ่งกว่าคิงไซส์ตรงหน้าอย่างไร้ความ

ามาทำอะไรบ้า

้ชายคนนี้ แต่หล่อนทำไม่ได้... เฟเบียน บราวน์เป็นผู้ชายที่อยู่เหนือความคาดหมายของหล่อนจริงๆ เขาแข็งแกร่ง โห

ายตัวเป็นอาชีพ หรือว่า

วไงว่าไม่ได้ขายตัว ฉันม

กินไปล่ะมั้งถึงได้ฟังคำพูด คำอธิบายของหล่อนไม่เข้าใจเสียที แถมไอ้เจ้าสายตาสีน้ำตาลอมดำ

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิมานทมิฬ
วิมานทมิฬ
“สายตาของอเล็กซิโอร้ายกาจ แต่หล่อนมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าภายในร่างกายสมบูรณ์แบบทรงพละกำลังของเขาจะต้องซ่อนบางสิ่งบางอย่างที่ร้ายกาจยิ่งกว่าดวงตาเอาไว้อย่างแน่นอน และหล่อนก็อดใจแทบไม่ไหวที่จะได้พิสูจน์มัน หญิงสาวหน้าแดงก่ำจนถึงไรผม เมื่อความคิดที่ไม่มีทางอยู่ในหัวของผู้หญิงดีๆ ผุดขึ้นมาในสมองบานเบอะ "คุณ... จะอยู่ถึงเช้าฉันก็... ไม่เดือดร้อน" คนตัวโตยิ้มบางๆ และถอยออกห่าง ด้วยท่าทางเยือกเย็นจนน่าหมั่นไส้ "เชื่อเถอะว่าคุณจะไม่มีทางพูดคำนี้ออกมาอีกหลังจากได้นอนกับผม" คำพูดแสนมั่นใจของคนตัวโตทำให้สโรสินีหน้าแดงแล้วแดงอีก หล่อนกัดปากเชิดหน้า และถอยหลังออกห่าง "อย่ามั่นใจในเสน่ห์ของตัวเองนักเลย..." "ผมเป็นคนที่มีความเชื่อมั่นในตัวเองสูงมาก... ในทุกๆ เรื่อง" เขาจงใจจะบอกให้หล่อนรู้ว่า 'เซ็กซ์' ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เขามั่นใจในตัวเองสุดๆ เชอะ... ไม่เห็นต้องมาสาธยายให้ฟังเลย คนที่ตาไม่บอดก็มองออกทั้งนั้น แหละว่าอเล็กซิโอ เบอร์ลัสโคนิคือนักรักที่เก่งฉกาจ ขนาดคนที่ไม่มีประสบการณ์อย่างหล่อนยังมองออกเลย "ฉันอยากอาบน้ำแล้ว... เชิญคุณไปจัดการไอ้เรื่องที่คุณคิดว่ามันสำคัญกว่า 'เซ็กซ์' เถอะ" หล่อนสะบัดหน้าหนี แต่กระนั้นก็ยังได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ จากลำคอแกร่งของพ่อคนหล่อระเบิดขึ้นมาอีกจนได้ หญิงสาวพยายามไม่สนใจ แต่ก็ต้องหยุดเดินเมื่อได้ยินคำพูดที่แม้จะราบเรียบแต่ความหมายไม่ผิดจากไฟเลยแม้แต่นิดเดียว "นี่จะเป็นการอาบน้ำคนเดียวครั้งสุดท้ายของคุณ..." "คุณหมายความว่ายังไง" หล่อนหันขวับกลับมาจ้องหน้าเขาตาโต เขายิ้มบางๆ แต่แค่นั้นก็ทำให้หล่อนตาลาย "เราจะอาบน้ำด้วยกัน... และคุณคงไม่คิดใช่ไหมว่าผมจะแค่อาบน้ำกับคุณอย่างเดียว" "คุณคงไม่ได้ชื่นชอบการมีเซ็กซ์ในห้องน้ำใช่ไหม?" อเล็กซิโอหัวเราะ "คำตอบนี้ผมขอตอบหลังจากเริ่มทำกับคุณก็แล้วกัน เอาล่ะผมต้องไปจริงๆ แล้ว และหวังว่าคุณจะไม่ออกไปก่อความวุ่นวายให้กับผมอีก"”