icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิมานหวาม

บทที่ 4 ตอนที่ 4

จำนวนคำ:1557    |    อัปเดตเมื่อ:05/04/2022

าของเขาหล่อนถึงได้ต่ำยิ่งกว่าโสเภณีเสียอีก ทั้งๆ ที่หล่อนไม่เคย... ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะให้ชายใดแตะต้องเนื้อตัว ก็มีแค่เขานั่นแหละที่เกือบจะ... เกือบจะ..

หล่อลากไส้เอาไว้อย่างสุดความสามารถ และฝันว่าสักวันหล่อนจะลืมเขาได้ แต่ก็เหมือนสวรรค์แกล้ง หรือไม่ก็นรกสาปเมื่อจู่ๆ เดซี่มารดาของแมทธิวก็เกิดต้องการให้หล่อนเปลี่ยนจากตำแหน่งเด็กในบ้านมาเป็นลูกสะใภ้ซ

ล่อนให้ตายเมื่อรู้ว่าหล่อนคือว่าที่เจ้าสาวของเขา หล่อนไม่มีทางเลือกทำได้แค่เพียงเอ่ยขอโทษและก้มหน้าร

้งแล้วล

ัวถอยหนีแต่ก็ทำได้แค่เพียงสองก้าวเท่านั้นเมื่อสิ่งที่อยู่ด้านหลังคื

มมะลิ... แบ

สิ้นสุดลงเมื่อร่างสูงใหญ่แสนสมบูรณ์แบบก้าวมาหยุดตรงหน้า มะลิหัวใจกระตุกเมื่อกลิ่นกายเซ็กซี่ของแมทธิวฟุ้งเข้า

ใช่ไหมว่าไปยกเครื

.. คือมะลิ..

่เคยทำสินะ

วามคับแน่นของกายสาวแน่งน้อยตอกย้ำเข้ามาในความทรงจำอย่างอำมหิต แน่นหนั่นจนเขาไม่สามารถเข้า

ขาก็ตัวใหญ่เกินมน

ุผลนี้ก็ทำให้เขายังคงร้ายกาจกับแม่ดอกมะ

งามคนนี้จะไม่มีทางได้เสวยสุขอยู่บนเตียงของเขาได้นานแน่นอน เขาจะเขี่ยหล่อนลงถังข

มะลิ

ใบหน้าหล่อลากดินอย่างมหาศาล ในที่สุดมะลิก็ไม่สามารถซ่อนน้ำตาเ

รือคะ ถึงได้ทำก

องหล่อนไหม้เกรียม ไม่เหลือศักดิ์ศรีใดเลยให้ภาคภูมิใจเมื่อเผชิญหน้ากับผู้ชายคนนี้ แมทธิว บราว

ลังเรียกร้องหาความ

ุณแมทธิวมองมะลิ..

วเราะออกมาดังลั่นขนาดนั้น เขาหัวเราะอยู่ไม่นานก็ตวัดสายตาคมกริบมายังร่างกายสั่นเทาของหล่อน

.. มีดีให้ฉันมองด

แมทธ

แต่เขาก็ยังซัดหล่อนด้วยวาจาร้ายกาจไม่เลิกรา เข

่ยงได้เท่านั้น แต่เชื่อเถอะว่าฉันจะทำทุกวิถีทางเพื่อผลักไสให้เธอห

่างไร้ความปรานีทั้งนั้น หล่อนเจ็บปวด ทรมาน และสุดแสนขมขื่น แต่เขาไม่ใส่ใจ เขาไม่สนใจ รอยยิ้มดูแคลน ท่าทางเย่อหยิ่งถือต

่างจากเศษขยะที่ถูกเจ้าของเหวี่ยงลงทันแม้แต่น้อยทำไมนะ ทำไมสวรรค์ถึงไม่ให้หล่อนตายไปพร้อมๆ กับตาเส

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิมานหวาม
วิมานหวาม
“แมทธิวถูกบังคับให้แต่งงานกับมะลิชายหนุ่มเฝ้าบอกทุกคนรวมทั้งตัวเองว่าไม่เต็มใจและชิงชังแม่เจ้าสาวเด็กเป็นที่สุดแต่สุดท้ายก็แพ้หัวใจตัวเองรักผู้หญิงที่ตัวเองบอกว่าเกลียดจนหมดใจ "คุณแมทธิว...!" หล่อนอุทานและหันกลับหลังไปมอง ก็ได้เห็นผู้ชายที่หล่อนคิดถึงทุกลมหายใจยืนอยู่ เขาใช้สะโพกพิงกับต้นเสาทรงโรมันเอาไว้ ขณะจ้องมองหล่อนด้วยสายตาดูแคลน "เก่งแบบนี้นี่เอง ฉันถึงได้ดิ้นหนีบ่วงวิวาห์ของเธอไม่หลุด" เขาเดินเข้ามาหา กลิ่นไออำมหิตที่แผ่ซ่านมาจากเรือนกายกำยำเขย่าโสตประสาทของหล่อนให้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง มะลิขยับตัวถอยหลังหนี แต่แมทธิวคว้าเอาไว้ซะก่อน ร่างอรชรปลิวราวกับเศษฝุ่นเข้าไปในอ้อมแขนทรงพลังนั้นเต็มแรง "ปล่อยค่ะ..." "ทำไม... ดิ้นทำไม ในเมื่อเป็นเธอไม่ใช่หรือที่ต้องการให้เราจบกันแบบนี้" เขาหัวเราะยิ้ม มองหล่อนด้วยสายตาประกาศศึก มะลิตัวสั่นเทา อยากจะดิ้นรนอยากจะขัดขืนแต่เรี่ยวแรงของหล่อนไม่เคยมีเลยเวลาอยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่ขโมยทุกอย่างไปจากหล่อน แม้กระทั่งลมหายใจ "ไม่ใช่นะคะ... มะลิไม่ได้ต้องการแบบนี้..." เขาไม่เชื่อ ในสายตาของเขาไม่มีร่องรอยคล้อยตามคำแก้ตัวของหล่อนเลย มะลิน้ำตาซึมเมื่อแมทธิวใช้ความแข็งแรงกว่าดันร่างของหล่อนให้เข้าไปกระแทกเข้ากับกำแพงที่ใกล้ที่สุด ขณะที่ร่างของเขาทาบเข้ามาประกบ เนื้อตัวทุกสัดส่วนเบียดเคล้ากันจนไม่เหลือช่องว่าง "เธอมันก็แค่ผู้หญิงแพศยา นักขุดทอง ผู้หญิงที่จ้องแต่จะงาบผู้ชายที่มีเงิน... และขอบอกเอาไว้นะว่าสิ่งที่เธอคิดว่ามันคือสวรรค์น่ะ..." คนตัวโตเค้นเสียงลอดไรฟันขาวสะอาดออกมา ใบหน้าหล่อลากดินเต็มไปด้วยเปลวไฟแห่งโทสะ "แท้จริงแล้วมันคือนรกต่างหาก... และฉันนี่แหละจะเป็นคนพิพากษาเธอเอง เตรียมตัว เตรียมใจลิ้มรสของคำว่านรกเอาไว้ได้เลย เพราะเธอจะได้ซาบซึ้งกับมันทั้งๆ ที่ยังมีลมหายใจอยู่แน่นอน"”