icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิมานมาร

บทที่ 5 ตอนที่ 5

จำนวนคำ:1733    |    อัปเดตเมื่อ:05/04/2022

้ามาใส่หล่อนและอันโตนิโออย่างเอาเป็นเอาตาย ทุกคนต่างพากันสนใจในเรื่

ุณอันโตนิโอกับผู้หญิงข

ออกมา และผู้ชายที่ยืนระบายยิ้มกว้างอยู่ข

ยุดพูดและหรี่ตามองหน้

ใจกันอย่างที่ทุกคนเข

ปีนี้หรือเปล่าคะ” นักข่าวสาวอีกคนหนึ

องหล่อนซ้ำอีกครั

ร็วที่สุด ซึ่งก็อาจจะภายในปีนี้ถ้าผมกับว

สดงท่าทางรักกันปานจะกลืนกินออกไป หวังเพื่อจะทำให้ทุกคนที่เห็นภาพนี้เข้าใจทุกอย่างเพียงแค่มองด้วยสายตาเท่านั้น และมันก็เป็นไปอย่างที่หล

คุณวีวี่เป็นเพียงแค่พน

่สนใจหรอกว่าเธอจะ

นเต็มไปด้วยความชื่นชม ยกเว้นแต่มาร์กาเร็ตเท่านั้นแ

แล้วทำไมพี่ชายถึงควงกับผู้ห

ละหันไปถามบิดาด้วยน้ำเสียง

ไอ้เด็กเมื่อวานซืนคิดเหรอว่าจะเล่นงานเขาด้วยวิธีนี้ได้ ยังไงซะเดอะชาร์ดก็

ของเล่น ลูกต่างหากท

ังติดตา พี่ชายของหล่อนยิ้มหวานให้กับผู้หญิงคนนั้น ยิ้มให้กับราวกับรักกันมานานเป็นร้อยๆ ปี หล่อนเจ็บปวด เจ็บเหลือเกินกับภาพที่ได้เห็น ทำไ

าวจะก้าวจากไป แต่ก็ถูกบ

อยู่คนเดียวก่อน

หนูจะไปหาพี่

ะวิ่งตรงไปยังจุดที่อันโตนิโอกับผู้หญิงคนนั้นยืนคุยกันกระหนุงกระหนิงทันที

ไรของเธอ

าไม่ยอมให้พี่ชายแต่งงา

มือบางยึดท่อนแขนกำยำเอาไว้แน่น พลางจ้องหน้

ค้า และเธอไม่มี

แต่ด้วยแผนการจึงทำให้หล่อนต้องทำใน

อันโตนิโอดูนะคะว

ร์กาเร็ตกัดปากแน่น ช้อนตาขึ้นมองชายอันเป็นท

ล้วนะ เค้าโตแล้วและพร้อมจ

ืองทองที่ใส่อยู่ร่นขึ้นมาถึงหน้าขา เวเวอร์ลี่เข้าไปประคองอย่างเห็นใจ และรู้สึกว่า อันโตนิโอทำ

น ไปร่านก

ชาย.

นที่สุด แต่ดูเหมือนว่าความขมขื่นของหล่อนจะไม่สามารถทำให้อันโตนิโอเห็นใจได้เลย เมื่อวิน

ุดท้ายในโลก ฉันก็ไม่มีทา

นชีวิต ดวงหน้างามเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ไม่อยากจะเ

ิโอคะ ฉันว

ลี่ คุณทำได้แค

อื้นของมาร์กาเร็ตให้ลุกขึ้นยืนเท่านั้น ดวงหน้างามของหญิงข้างกายเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความเจ็บปวด แ

ดใส่หน้าเวเวอร์ลี่พร้อมๆ กับสะบัด

เลวเปาโลที่มันยืนมองอยู่เห็นว่าแท้จริงแล้วเขาไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับลูกสาวของมันเลย ซึ่งเขาก็แสดงได้อย่างยอดเยี่ยม แสดงได้อย่างสมจริงจนน่าได้รับรางวัล แต่ทำไมนะ? ทำไมถึ

ตนิโอคะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิมานมาร
วิมานมาร
“อันโตนิโอ ปาสซินี่ หนุ่มหล่อสายเลือดอิตาเลี่ยนผู้มีรูปโฉมงามสง่า แต่ภายใต้ใบหน้าที่หล่อลากดินนั้นใครจะล่วงรู้ได้บ้างว่า เขา... ซ่อนความคลั่งแค้นเอาไว้มากมายแค่ไหน มาร์กาเร็ต ปาเชโก้ สาวน้อยไร้เดียงสา หล่อนหลงรักผู้ชายที่ชื่อ อันโตนิโอ ปาสซินี่ จนหมดหัวใจ รักทั้งๆ ที่รู้ว่าพ่อเทพบุตรสุดหล่อคนนี้ไม่มีทางหยิบยื่นหัวใจของเขาให้กับหล่อนก็ตาม "คนร้ายกาจ...!" หล่อนเค้นเสียงโต้ตอบเขาอย่างเจ็บปวด "แต่คนร้ายกาจคนนี้ก็คือคนที่เธอร่ำร้องอยากได้เป็นผัวมานานไม่ใช่หรือมาร์กาเร็ต" เขาก้าวเข้ามาหา ไล่ต้อนจนหล่อนไม่มีทางหนี ตอนนี้แผ่นหลังบอบบางของหล่อนชนเข้ากับผนังห้องอันเย็นเยียบเสียแล้ว "และก็ได้สมใจไปเมื่อคืนนี้แล้ว" แก้มนวลแดงก่ำแทบไหม้ ขณะยกสองมือขึ้นแผงอกกว้างที่จงใจบดเบียดเข้ามาอย่างสุดกำลัง แต่แรงของหล่อนไม่มีทางต้านทานอันโตนิโอได้เช่นเดิม เพราะสุดท้ายแล้วหล่อนก็ถูกเข้าโอบกอดเอาไว้อย่างแน่นหนา "ปล่อยนะ จะทำอะไรน่ะ" คนถูกถามหัวเราะ ก้มหน้าต่ำลงไปหา "แล้วเธอคิดว่าฉันจะทำอะไรเธอล่ะ หากฉันกอดเธอแน่นๆ แบบนี้มาร์กาเร็ต" ก็ทำแบบเมื่อคืนยังไงล่ะ! เสียงหนึ่งในสมองร้องตอบออกมา และมันก็ทำให้หล่อนตัวสั่น ใจสั่น และร้อนฉ่าไปทั้งร่าง "ไม่..." "ถ้าฉันต้องการ ฉันต้องได้" เขาพูดอย่างเผด็จการ พูดแบบผู้ชายที่เอาแต่ใจ ก่อนจะพิพากษาหล่อนด้วยจุมพิตดิบเถื่อน เขาขยี้ บดคลึงกลีบปากของหล่อนหนักหน่วงเช่นเดียวกับเมื่อคืน บดเคล้าจนมันแทบฉีกขาด จากนั้นก็สอดแทรกลิ้นเข้าควานหาความหวานอย่างหิวกระหาย รสสัมผัสของเขาฉีกทึ้งทุกความต้านทานของหล่อนให้ขาดสะบั้นลงได้อย่างง่ายดาย จากที่เคยตั้งใจตั้งมั่นว่าจะขัดขืนให้ถึงที่สุด แต่ตอนนี้กลับตอบสนองลีลารักของเขาด้วยความเต็มอกเต็มใจเสียเหลือเกิน”