icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิมานมาร

บทที่ 10 ตอนที่ 10

จำนวนคำ:1360    |    อัปเดตเมื่อ:05/04/2022

างของหล่อน เขาหล่อสมบูรณ์แบบในชุดสูทสีน้ำตาลไหม้ มือหนาสีแทนถือแก้วไวน์เอาไว้ในมือ ในขณะที่ข้างกายของเขาก็ยังมีผู้หญิงคนนั้นอยู่เหมือนเคย เวเวอร์ลี่

ว้นะมาร์กี้ อันโตนิโอรั

สมอง และนั่นก็ทำให้มาร์กาเร็ตเลือกที่จะระบายยิ้มหวานฉ่ำออกมา แล้ว

าเพื่อหวังผลจะทำให้อันโตนิโอหึงและเลิกแสดงท่าทางห่างเหินเสียที แต่ดูเหมือนว่ายิ่งหล่อนทำเท่าไหร่ สายตาของอันโตนิโอที่มองมา

มองไปยังผู้ชายอีกคนหนึ่งที่ไม่มีท่าทางแยแสหล่อนเลยสักนิด นี่หล่อนแต่งตัวไม่สวยเลยหรือไง สู้แม่เวเวอร์ลี่หน้าหวานนั่นไม่ได้ใช่ไหม หญิงสาวคิดอย่างเจ็บปวด และนั่นก็พาล

จะพูดคุยกับชายทุกคนที่อยู่ตรงหน้า หล่อนยิ้ม หล่อนหัวเราะ และไม่สนใจอันโตนิ

าอีกนะครับ” ชายหนุ่มหนึ่งใน

นจะหดหู่ หล่อนลอบมองอันโตนิโอเป็นระยะแต่ก

นาดนั้นหรอกค่ะ

ครับคุณมาร์กี้ คุณสวยมากจริ

ะหาย มาร์กาเร็ตไม่ชอบสายตาแบบนี้เลย แต่หล

บคุ

ครับคุณม

หล่อนหันไปมองอันโตนิโอ แต่พอเห็นเขาเอาแต่คุยกระหนุงกระหน

หล้าค่ะ

กาเร็ตไม่สนใจอะไรอีกแล้ว หล่อนคว้าแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มจนหมดแก้วทันที แม้รสชาติม

อีก

ให้ค

ทรงตัวไม่ไหว ผู้ชายหลายคนต่างแย่งกันจะเข้ามาประคอง แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครได้แตะเนื้

ตะต้อง

ู้ชายหนึ่งในจำนวนเกือบสิบค

นน้องสา

็นไม่ใส่ใจ พยายามทำเป็นไม่มอง แต่สุดท้ายก็ห้ามไม่ให้เข้ามาวุ่นวายไม่ได้ เขาทนไม่ได้หรอกนะที่จะเห็นมาร์

อย่ามีเ

ยายามห้ามปราม แต่ผู้ชายที่ตัวให

ลย ยังไงวันนี้น้องมาร์

ถูกตะบันเข้าใส่หน้าของคู่สนทนาจอมกร่างเต็มเปา จนอีกฝ่ายนั้นหงายตึงลงไปกองกั

ร์กี้อีก เธอเป็น

แขน เปาโลที่แอบมองอยู่หัวเราะออกมาเบาๆ อย่างสะใจ กับแผนการของตัวเองที่ดำเนิน

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิมานมาร
วิมานมาร
“อันโตนิโอ ปาสซินี่ หนุ่มหล่อสายเลือดอิตาเลี่ยนผู้มีรูปโฉมงามสง่า แต่ภายใต้ใบหน้าที่หล่อลากดินนั้นใครจะล่วงรู้ได้บ้างว่า เขา... ซ่อนความคลั่งแค้นเอาไว้มากมายแค่ไหน มาร์กาเร็ต ปาเชโก้ สาวน้อยไร้เดียงสา หล่อนหลงรักผู้ชายที่ชื่อ อันโตนิโอ ปาสซินี่ จนหมดหัวใจ รักทั้งๆ ที่รู้ว่าพ่อเทพบุตรสุดหล่อคนนี้ไม่มีทางหยิบยื่นหัวใจของเขาให้กับหล่อนก็ตาม "คนร้ายกาจ...!" หล่อนเค้นเสียงโต้ตอบเขาอย่างเจ็บปวด "แต่คนร้ายกาจคนนี้ก็คือคนที่เธอร่ำร้องอยากได้เป็นผัวมานานไม่ใช่หรือมาร์กาเร็ต" เขาก้าวเข้ามาหา ไล่ต้อนจนหล่อนไม่มีทางหนี ตอนนี้แผ่นหลังบอบบางของหล่อนชนเข้ากับผนังห้องอันเย็นเยียบเสียแล้ว "และก็ได้สมใจไปเมื่อคืนนี้แล้ว" แก้มนวลแดงก่ำแทบไหม้ ขณะยกสองมือขึ้นแผงอกกว้างที่จงใจบดเบียดเข้ามาอย่างสุดกำลัง แต่แรงของหล่อนไม่มีทางต้านทานอันโตนิโอได้เช่นเดิม เพราะสุดท้ายแล้วหล่อนก็ถูกเข้าโอบกอดเอาไว้อย่างแน่นหนา "ปล่อยนะ จะทำอะไรน่ะ" คนถูกถามหัวเราะ ก้มหน้าต่ำลงไปหา "แล้วเธอคิดว่าฉันจะทำอะไรเธอล่ะ หากฉันกอดเธอแน่นๆ แบบนี้มาร์กาเร็ต" ก็ทำแบบเมื่อคืนยังไงล่ะ! เสียงหนึ่งในสมองร้องตอบออกมา และมันก็ทำให้หล่อนตัวสั่น ใจสั่น และร้อนฉ่าไปทั้งร่าง "ไม่..." "ถ้าฉันต้องการ ฉันต้องได้" เขาพูดอย่างเผด็จการ พูดแบบผู้ชายที่เอาแต่ใจ ก่อนจะพิพากษาหล่อนด้วยจุมพิตดิบเถื่อน เขาขยี้ บดคลึงกลีบปากของหล่อนหนักหน่วงเช่นเดียวกับเมื่อคืน บดเคล้าจนมันแทบฉีกขาด จากนั้นก็สอดแทรกลิ้นเข้าควานหาความหวานอย่างหิวกระหาย รสสัมผัสของเขาฉีกทึ้งทุกความต้านทานของหล่อนให้ขาดสะบั้นลงได้อย่างง่ายดาย จากที่เคยตั้งใจตั้งมั่นว่าจะขัดขืนให้ถึงที่สุด แต่ตอนนี้กลับตอบสนองลีลารักของเขาด้วยความเต็มอกเต็มใจเสียเหลือเกิน”