icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ซ่อนรักปถวี

บทที่ 8 ลอบยิง

จำนวนคำ:1738    |    อัปเดตเมื่อ:20/04/2022

้ชายอะไรร้ายกาจปากกรรไกร ทั้งที่เขาก็ไ

ทำงา

ตึงแค่เสียงนะ หน้าก็ตึงอย

ให้ทำอะ

ฉันไม่ได้ตรัสรู้เองได้สักหน่อย แม้ว่าฉันจะ

นั่งข้างผม" แค่

ว่าให้ลากมาทำไมนะ แต่ก็ยอมลากอะแหละ ขี้เกียจทะเลาะ

เป็นเลขา ทำหน้าอ

แล้วพูด อยากจ

เป็ดเหรอคะ ถึงรู้ว่า

าสิตางคุ์นะคะ หึหึ พูดแล้วยิ้มสวย ๆ แผ่นดินนี่ขมวด

ี่

อมีสายเข้าค่

ของเขาที่วางบนโต๊ะ มีสาย

และกำลังจะยกมือขึ้นดีดหน้าผากของฉัน แต่ต้อง

นล้วงกระเป๋ากางเกง ท่าทางของเขาดูทะมัดทะแมงน่าเกรงขาม ไม่

ด....อีกไม่นานมันจะจบลง.......ลมหายใจของผมหรื

กังวลมาก เหมือนกับว่าเรื่องที่เขาคุยกับใครสักคน มันเคร่งเครียด ฉันแอบเอียงคอมองเขา เอียงหูโน้มตัวเข้

๊ย!

ัน หัวคิ้วแทบชนกัน ดวงตาของเขาจ้องกินหัวฉัน เมื่อเห็นท่าทางขี้

จะได้ยินข่าวดีจาก

สึกของฉันมันเหมือนกำลังจะมีอะไรบางอย่างไม่สู้ดีคืบคลานเข้ามานะ....เรื่องท

ผมหรือมันจะ

ือนกับจะมีการตายเกิดขึ้น!!....ฉันสง

ี (The Ele

่นด

ผมวางสายแล้วหันไปพูดกับแ

ี่ผมเห็นตอนนี้ บางทีฟาสก็เห

น้าที

ันด้วยล่ะ คุณนี่นะทำไมถึงต้องเก๊กขนาดนั้น ถามจริงว่าไม่เหนื่อยบ้างหรือไง แล้วไอ้คำพู

นไล่ยาวจนผมฟังไม่ทัน จ

อ สายตาของผมที่มันค่อนไปทางดุดัน สายตาที

้องอวา

้องตวา

ปากไว้ เธอก็ยังพยายามจะพูด

ด" ผมว่าออกไปเสียงนิ่ง พร

ณ!...ว

ผมรีบชี้หน้าและพูดดักเลยครับ เพราะยังไงเธอโว

**

ทที่แทบไม่มีรถยนต์ว

ู่ที่นั่น...ได้...อีกไม่เ

ซ้อนอยู่เหมือนกัน และก็ใช่ว่าจะปลอดภัย อันตรายมีรอบด้านเพราะความต้องการของคนมั

นไปเรื่อย ๆ สายตาของผมก็หันไปมองเธอที่นั

มอยู่ ด้วยความนิ่งขรึมของผมมันจึงยากที่ผมจะยิ้มให้ใครเห็น แต่ตอนนี้ เวล

เอี๊

!...ก

าส

อมกับปิดหูสองข้าง ท่าทางตกใจของเธอ ทำให้ผมร

น...เกิดอะ

อยู่! เหยียบ

เริ่มแดง มีน้ำตาเอ่อคลอเบา ๆ ในดวงตา เธอค

คนที่อยู่ในการปกป้อง แต่เธอกลับเงยหน้ามองผมด้วยสีหน

! ป

ม่ไกลจากที่เรานัดกัน" ผมละความส

ดตะกุตะกัก เธอกอดเอวของผมแน่นคงจะกลัวมาก และเหมือนเธอจะร้องไห้

ถยนต์ก็ส่ายไปมา ดีที่รถยังไม่ถูกยิง

ึก

เปิดรับโบนัส

เปิด
ซ่อนรักปถวี
ซ่อนรักปถวี
“(("ปล่อยฉันนะ!! บอกให้ปล่อยไง ลากฉันมาทำไม ฉันไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย ว้าย!!!")) "อะไรที่ฉันไม่อยากให้ได้ยิน แล้วเสนอหน้ามารับรู้รับฟัง ไม่ว่าใคร!! คนของใคร!! ฉันก็ไม่ไว้หน้า!!...จำเอาไว้!" "อ๊ะ!! ผะ แผ่นดิน" ผมสะบัดเธอจนเธอเซถลา แววตาของเธอที่มองมายังผม มันเหมือนกับเธอจะร้องไห้ แล้วถามว่าผมสนใจไหม ตอบเลยว่าไม่! ผมเดินหันหลังมานั่งเก้าอี้ แล้วจ้องมองหน้าฟาสที่ตอนนี้ในดวงตาเธอเอ่อคลอด้วยน้ำตา เธอลูบต้นแขนของตัวเองไปมา แล้วยืนนิ่งมองหน้าผม "ได้ยินอะไรบ้าง" ผมเอ่ยถามเสียงเรียบ "......" เธอเงียบแล้วหันหน้าหนี "ไม่มีปากหรือไง!" ผมเริ่มใช้เสียงหนักขึ้น เมื่อฟาสนั้นไม่ยอมตอบ ผมแค่อยากรู้ว่าเธอได้ยินเรื่องราวมาน้อยแค่ไหน "ไม่ได้ยิน" เธอตอบเสียงเบา "อย่ามาโกหก!!" ผมตะเบ็งเสียงแข็ง เมื่อเธอนั้นปฏิเสธ เพราะผมมั่นใจว่าเธอต้องได้ยินอะไรมาแน่ ๆ "คุณเปลี่ยนไปมากเลยแผ่นดิน" "ไม่ได้สนิทกันขนาดจะมาเรียกชื่อเฉย ๆ" ผมพูดโต้ตอบทันที เธอพูดอย่างกับรู้จักผมดีอย่างนั้นแหละ ทั้งที่ผมเพิ่งจะรู้จักเธอตอนที่แม่ของผมแนะนำ "........" เธอยังคงยืนเงียบเหมือนเดิม ซึ่งมันเริ่มจะทำให้ผมนั้นโมโหยิ่งขึ้นกว่าเดิม ทั้งที่ผมพยายามควบคุมมันไว้ "อยากตายหรือไง?"”
1 บทที่ 1 --แนะนำ--2 บทที่ 2 แผ่นดิน3 บทที่ 3 น้องชาย4 บทที่ 4 ผู้ช่วย5 บทที่ 5 ไอ้เก๊กฮวยบูด6 บทที่ 6 พูดมากน่ารำคาญ7 บทที่ 7 คืออะไร8 บทที่ 8 ลอบยิง9 บทที่ 9 ไม่ต้องกลัว10 บทที่ 10 สัมผัสที่ทำให้เคลิ้ม11 บทที่ 11 เก็บมันซะ12 บทที่ 12 เป็นของดิน...13 บทที่ 13 ภาพเลือนลาง14 บทที่ 14 ไม่อยากจำ!15 บทที่ 15 เสนียด16 บทที่ 16 ไม่มีวัน17 บทที่ 17 ความรู้สึกมุมเดียว18 บทที่ 18 ปกป้อง19 บทที่ 19 อย่าแตะ20 บทที่ 20 คนชั่วเป็นผัว 21 บทที่ 21 เหรียญด้านที่สอง22 บทที่ 22 ชดใช้ด้วยชีวิต23 บทที่ 23 หัวใจคนรอ24 บทที่ 24 สิ่งที่ยังไม่รู้25 บทที่ 25 รู้ทั้งรู้26 บทที่ 26 ฝืนทนกับการหนีห่าง27 บทที่ 27 แกล้งโง่28 บทที่ 28 คิดถึง29 บทที่ 29 จ่ายเป็นดอก 30 บทที่ 30 เริ่ม...31 บทที่ 31 อย่าทำแบบนี้...32 บทที่ 32 ถึงเวลา33 บทที่ 33 เบื้องหลัง34 บทที่ 34 จัดการ35 บทที่ 35 เริ่มแผน...36 บทที่ 36 เรียบร้อย37 บทที่ 37 รอ...38 บทที่ 38 เซอร์ไพรส์39 บทที่ 39 รับได้ไหม 40 บทที่ 40 เมียมาเฟีย41 บทที่ 41 ลูกสาวมาเฟีย42 บทที่ 42 ตอนสุดท้าย-สุดสวย