ปกรณัมใต้แสงดาว

แต่ภาว

ลอดผ่าน กระทบเครื่องเรือนงดงามและป

็บปวดที่สุดคือข้อเท้าของนาง ท่านหมอทหารยืนยันหนักแน่นว่านางสามารถกลับมาเดินได้อย่างปกติอย่างแน่นอน แต่บางค

้ายอยู่อ

นร้

าขี่ม้าอีก จางฟางหรงมักหัวเราะเยาะนางเรื่องนี้เสมอ แต่เขาก็ดึงมือนางให้นั่งม้าตัวเดียวกัน จางฟางหรงไม่ค่อยแสดงท่าทางห่วงใยนาง ไม่มีคำพูดดีๆ ให้กำลัง

กายนางบอบบางถึงเพียงนี้ หากเขาเผลอออกแรงมากไปสักหน่อยคงหักกระดูกนางได้เป็นแน่ เจ้าขอ

ึกที่แปลกประ

้ว่าหลัวหลิวหยางเข้ามาดูอ

ุใดวันนั้นมันเกิดพยศทำให้ข้าตกลงมา แม้จะบาดเจ็บไม่มากนัก แต่ความรู้สึกที่อยู่บนหลังม้าที่พยศนั้นข้าจำได้อย่างดี ความทรงจำ

ะไรได้ไห

จำดวงตาคมเข้มดุดัน โหนกแก้มสูง จมูกดุจเหยี่ยวทรงอำนาจที่ปรากฏชัดเจนในค

ญิงสาวรำพึง “ท

งเอิญอยู่

มที่นางเดือดร้อน หากไม่ใช่เพราะนางคือ ‘จางฟางหรง’ เขาคงไม่เสียเวลามาใส่ใจน

เรามามาคุยเรื

าน

หรือท่านยังไม่เชื่อว่า

กวาดตามองหญิงสาวที่นั่งอยู่บนเตียง รอยฟอกช้ำยังเ

ชื่อเ

ว ที่ผ่านมานางกังวลมาตลอดว่าเขาจะไม่ยอมร

ม่เหมือนคนที่จะชอบอ่านตำราพิชัยยุทธ แต

อกมาอย่างไม่รู้ตัว “ข้ากังวลใ

็นคนมี

งแม่นมเหมยกุ้ยเข้ามาพร้อมหญิงรับใช้ที่นำเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้จางฟางซินผลัดเปลี่ยน

ล้ว ข้าจึงจัดเตร

้วยรอยยิ้ม “หลายวันมานี้ท่านลำบากเพราะข้

ม่ ข้าส่งคนออกไปดูไม่พบสิ

้าของใช้ส่วนตัวแล้วไม่มีสิ่งอื่นเจ้

้พูดสิ่งที่คิดออกไป เกรงว่าเขาจะ

งถาม นี่นางต้องดื่มยาอีกแล้วหรือ? ปกตินางเป็นคนแข็งแรงจนน้องชายหยอกล้อว่านางแข็งแรงเหมือนวัว ร้