icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ซาตานจอมบงการรัก

บทที่ 4 ตอนที่หนึ่ง :: บอส&เบลค ... จบ

จำนวนคำ:1097    |    อัปเดตเมื่อ:19/07/2022

ยุดได้เ

เต่งตูม ลมหายใจหน่วงหนักสลับเสียงครางพร่าต่ำแสดงความพึงใจไ

อย! ปล่อยเดี

ากความเจ็บช้ำที่ถูกหักหาญน้ำใจค่อยๆไหลอาบลงช้าๆ ชายหนุ่มลากจุมพิตปาดเช็ดให้อย่างทะนุถนอม

นริมฝีปากบดเบียดกลีบปากอิ่มนิ่ม “เธอเป็นของใคร หืม ลียา” เสียงครางพึงใจเล็ดลอดจากทั้งสองฝ่าย คนถามทาบทับท่อนกายส่วนล่างกับร่างงามบดเบียดอย่างต้องการปลุกเร

ลยรู้มั้ย” ชายหนุ่มพึมพำปากลิ้นลา

จนสุดทาง ดวงตาสีเทาส่งประกายวาววับสบประสานตาดำขลับหยาดเยิ้ม ลิ้นร้อนละเลียดโฉบโลมเลียกลีบปากนุ่มนิ่ม

ตนเองไม่ได้ สองมือน้อยโอบกอดแผ่นหลังกว้างชื้นเหงื่อ ป

่างออดอ้อน จดจ่อกายแกร่งคลึงเค้น

าเรียวยาวยกเกี่ยวต้นขาหนาอุ่นอย่างต้องการส่งสัญญาณทางกาย แอ่นยก

ใหญ่แทรกสอดแผ่วเบาอย่างต้องการถนอมคนใต้ร่าง ทั้งที่ใจจริงอยากพรวดพราดเสียดแทงให้ได้ดั่งใจต้

ส่ายคล้ายจะให้ทะลุทะลวงเพิ่มความซ่านเสียวที่ได้แหวกว่ายสู

ร่างงามไหวร่อนรับแรงกระแทกจาบจ้วงอย่างรู้จังหวะจะโคน คนจ้วงกระหยิ่มย่ามเกินอดใจสองมือใหญ่สอดใต้

อ๊

กระแท่น แอ่นร่างผวาไหวสั่นคลอน ส่ายสะบัดราวเจ็บปวดจากการถูกทารุณ เบลคจูบปัดป่ายทั่วผิวอ่อนนุ่มดั่ง

ยกับนี่คือสุดท้ายในการร่วมรัก ความปรารถนาล้นทะลักทะลาย ปลด

นและกลิ่นกายอย่างที่เธอคุ้นชินมานานหลายเดือน ตั้งแต่งานเลี้ยงคืนนั้

แต่จะคิด

งนุ่มนิ่มไปด้วยพร้อมขู่อย่างเคย “ถ้าฉันไม่เห็นเธอมาทำงานวันพรุ่

เปิดรับโบนัส

เปิด
ซาตานจอมบงการรัก
ซาตานจอมบงการรัก
“เด็กในอุปการะของปู่ช่างน่าหมั่นไส้นัก เขาจึงต้องหาทางกลั่นแกล้งทุกวิถีทาง และพอปู่เกิดจับคู่ผิด ระหว่างเด็กนั่นกับน้องชาย เบลคจึงถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับเลยเดียว เพราะพี่ชายกับน้องชายจะมีเมียคนเดียวกันได้อย่างไร! ---------------------------------------------------------------------------- "นึกว่าตัวเองคงได้งาบเอ็ดเวิร์ดแน่ๆแล้วใช่ไหม ถึงได้ทำเป็นอ่อยมันแบบนั้นน่ะ" ตาบ้านี่ไปเอามาจากไหนที่หาว่าเธอ 'อ่อย' เอ็ดเวิร์ด อาลียาเชิดปากบอกอย่างเป็นต่อ "ก็จะไม่เป็นแบบนั้นหรอกเหรอคะ" "อยู่ให้ห่างจากเอ็ดเวิร์ดเอาไว้นะลียา ไม่อย่างนั้นฉันจะแฉ 'เรื่องของเรา' ให้ปู่ฟัง" อาลียาข่มเสียงไม่ให้สั่นไหวตามอารมณ์ ปรามเขาทันที "นี่ เบลค อย่าทำบ้าๆแบบนั้นนะ" "ทำไม กลัวอะไรอย่างนั้นเหรอ ... ลียา" คนได้ทีรีบขี่แพะไล่ลากเสียงเรียกชื่อเธอด้วยสีหน้ากวนประสาทอย่างที่สุด "คุณจะบอกอะไรปู่" "อยากให้ฉันบอกเรื่องอะไรบ้างล่ะลียา เรื่องไหนที่เธอไม่อยากบอก ฉันจะบอกเป็นเรื่องแรกเลย" "ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ด้วยนะเบลค ฉันขอร้อง อย่าบอกปู่ได้ไหม" "เห้อ...ขอปากเปล่ามันจะได้ผลเหร้อลียา" "แล้วจะเอายังไง" "นี่! อย่าไปเที่ยวถามผู้ชายแบบนี้นะลียา ว่าจะเอายังไง แล้วยิ่งเป็นผู้ชายแบบฉันแล้วด้วย เธอไม่รู้หรอกเหรอ...ว่าฉันจะเอายังไง" เบลคไล้นิ้วไต่จากต้นแขนกลมกลึงขึ้นไปถึงไหล่กลมมน กอบกุมอย่างกระชับแล้วดึงเข้าหาตัวเอง กระซิบข้างหูแผ่วเบา "อย่าให้ฉันเห็นเธออยู่ใกล้เอ็ดเวิร์ดเกินครึ่งเมตร ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน" จบแล้ว เบลคทำจมูกสูดดมใกล้ๆใบหน้าของเธอ จนอาลียาต้องผงะหนี อย่างไม่ทันตั้งตัวเบลคก้มลงหาปากคนในอ้อมกอด ทันทีที่พูดจบประโยค”