icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ซาตานจอมบงการรัก

บทที่ 5 ตอนที่สอง :: ความเป็นมาเป็นไป

จำนวนคำ:1449    |    อัปเดตเมื่อ:19/07/2022

ู่เธอแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว แต่กลับไม่กล้าต่อปากต่อคำกับเขา รวบเสื้อผ้าที่กระจัด

างเบลคเด็ดขาด ใครต่อใครพากันหลงใหลชื่นชมว่าเขาหล่อเหลา แข็งแกร่ง ดูสมาร์ทและหากได้เป็นคนที่เบลคเพรียกหาคงมีความสุข

กาจ ร้ายแบบไม่

้นจะไม่ขยับไปไหนเพราะหากไม่มีคำสั่งผู้ช่วยข้างกายอย่างเขาไม่เคยก้าวก่ายเรื่องของนายเป็นอันขาด แต่เมื่อเห็นส

ี่ไปส่ง

ค่ะร็อบ ฉั

จนกระทั่งประตูโลหะนั่นปิดลงและคงพาเธอลงไปถึงไหนแต่ไหนแล้ว แต่ตนเองยังคงยืนกำมือแน

ตรงดิ่งกลับที่พักข

่ลียา กลับสะด

ะ แล้วนี่เลี้ยงอะไรกันเอ่ย” อาลียาวางกระเป๋าลงแล้วเดินมาสมทบกับอีกสองสาวที่กำลังง่วนอยู่ในครัว เตรียมอาหารซึ่งส่วนใหญ

ียา ดีอกดีใจอะไรกันนักห

ไต้หวัน อเมริกัน นายแบบชื่อดังซ้ำยังพ่วงด้วยตำแหน่งกรรมการบริหารของ S&G มาหลงใหลได้ปลื้มเพื่อนสาว พอคบกันได้ไม่

เอ็ดนี่เ

ถามด้วยสีหน้าเหมือนรอลุ้น หัวคิ้วขมวดแทบจะผูกเป็นโบว์ได้อยู่แ

ะพี่ลียา ก็เอ็ดเวิ

อยากรู้มากยิ่งขึ้น “พี่ลียา พี่ทำงานให้เบลคใช่มั้ย กี้ถามหน่อยสิ เขามีตัวจริงรึยัง

ตเขาข่มขู่ คุกคามเธอมาตลอด สุดท้ายแล้วเขาก็ทำในสิ่งที่เลวร้ายที่สุดนั่นคือให้เธอรองรับความต้องการด้านมืดของเขาเพื่อแลก

่เห็นควงแต่นางแบบ

ย” คนถามยกมือขึ้นมาเท้าเอวขอด เอียงไหล่ซ้ายไปข้างหน้าเ

เธอสวยกว่าพวกนั้นเยอะเลยนะกี้ ทำไมไม่

ิ่งตอนที่ขึ้นปกนิตยสารกับเอ็ดนะพี่ลียา ได้ข่าวว่าทั้งสาวน้อยสาวแก่สาวเ

ขาดี ว่าเบลคน่ะไม่ต่างจากซาตานร้ายเลย คนนอกไม่รู้ก็พากันหลงใหลใ

อร์เมน ด้วยใช่มั้ยพี่ลียา” ชนิกานต์ถ

็คงงั้

ไปวันไหน แล้วเขาชอบผู้ห

ลหันมาแซวบ้างขณะคนอาหารในหม

้สิยะยัยลิล ฉันเองก็อยากได้บ้างนี่นา ผู

ยา ช่วยสงเคราะ

็นประกาย จนอาลียาพลอยดีใจไปด้วยเพราะรู้ว่าลลิลลำบากมาแต่เด็ก แทบจะไม่เคยหาความสุขใส่ตัวเลยแล้วก

เปิดรับโบนัส

เปิด
ซาตานจอมบงการรัก
ซาตานจอมบงการรัก
“เด็กในอุปการะของปู่ช่างน่าหมั่นไส้นัก เขาจึงต้องหาทางกลั่นแกล้งทุกวิถีทาง และพอปู่เกิดจับคู่ผิด ระหว่างเด็กนั่นกับน้องชาย เบลคจึงถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับเลยเดียว เพราะพี่ชายกับน้องชายจะมีเมียคนเดียวกันได้อย่างไร! ---------------------------------------------------------------------------- "นึกว่าตัวเองคงได้งาบเอ็ดเวิร์ดแน่ๆแล้วใช่ไหม ถึงได้ทำเป็นอ่อยมันแบบนั้นน่ะ" ตาบ้านี่ไปเอามาจากไหนที่หาว่าเธอ 'อ่อย' เอ็ดเวิร์ด อาลียาเชิดปากบอกอย่างเป็นต่อ "ก็จะไม่เป็นแบบนั้นหรอกเหรอคะ" "อยู่ให้ห่างจากเอ็ดเวิร์ดเอาไว้นะลียา ไม่อย่างนั้นฉันจะแฉ 'เรื่องของเรา' ให้ปู่ฟัง" อาลียาข่มเสียงไม่ให้สั่นไหวตามอารมณ์ ปรามเขาทันที "นี่ เบลค อย่าทำบ้าๆแบบนั้นนะ" "ทำไม กลัวอะไรอย่างนั้นเหรอ ... ลียา" คนได้ทีรีบขี่แพะไล่ลากเสียงเรียกชื่อเธอด้วยสีหน้ากวนประสาทอย่างที่สุด "คุณจะบอกอะไรปู่" "อยากให้ฉันบอกเรื่องอะไรบ้างล่ะลียา เรื่องไหนที่เธอไม่อยากบอก ฉันจะบอกเป็นเรื่องแรกเลย" "ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ด้วยนะเบลค ฉันขอร้อง อย่าบอกปู่ได้ไหม" "เห้อ...ขอปากเปล่ามันจะได้ผลเหร้อลียา" "แล้วจะเอายังไง" "นี่! อย่าไปเที่ยวถามผู้ชายแบบนี้นะลียา ว่าจะเอายังไง แล้วยิ่งเป็นผู้ชายแบบฉันแล้วด้วย เธอไม่รู้หรอกเหรอ...ว่าฉันจะเอายังไง" เบลคไล้นิ้วไต่จากต้นแขนกลมกลึงขึ้นไปถึงไหล่กลมมน กอบกุมอย่างกระชับแล้วดึงเข้าหาตัวเอง กระซิบข้างหูแผ่วเบา "อย่าให้ฉันเห็นเธออยู่ใกล้เอ็ดเวิร์ดเกินครึ่งเมตร ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน" จบแล้ว เบลคทำจมูกสูดดมใกล้ๆใบหน้าของเธอ จนอาลียาต้องผงะหนี อย่างไม่ทันตั้งตัวเบลคก้มลงหาปากคนในอ้อมกอด ทันทีที่พูดจบประโยค”