ร้อยเล่ห์แค้น แสนเล่ห์รัก

ขามนั่นแผ่ออกมาจากตัวมากเสียจนราวกับว่าทุกสิ่งทุ

มองเขาบอกตัวเองว่าไม่ต

ป็นอย่าลงจากรถอีก เพราะคราวหน้าอา

อ เขาก็แค่ผ

้มีสิทธิ์อะไ

งออกไปให้อีกฝ่ายคือยิ้มและพยักหน้าตอบรับเขาเท่านั้น

าของเธอเสียและเป็นคนรับใช้คนสนิทของบิดาเ

าวแล้วบอกต่อ “แต่หวลว่า... คนพี่น่าสนใจกว่าแยะค่ะ นายธนากรมีอ

นกระเผลก

พวกไร่นั้นเชีย

บฟังอยู่นานเลิก

มหรื

ิริยาของทั้งคู่แล้วค่อยผละไปสั่งงานตรงแถวท้ายไร่ต่อ ไม่มีทีท่าว่าอย

วลว่าพวกคนไร่นั้นเคยโ

พูดให้รู้สิว่าเรื่องราวเป็นมาเป็นไปยังไง

้วยกับนางหวล แล้วแยกย

ดถึงเรื่องพวกนั้น มือเล็กถูกกำจนแน่นด้วยความรู้สึกขุ่

านในไร่ใหม่ๆ ไม่มีใครเล่าให้เธอฟังทั้งนั้น แต่บังเอิญได้ยินจากปากของคนงานที่คุยกันต

ะที่ของตนเองจนไร่ของเธอต้องเจาะบ่อบาดาลขึ้นมา แถมยั

วัฒน์พัฒนะการกุลได้อย่างไร เธอเกลียดพวกนั้นท

ดเลยก็มีบ่อยไป วันนี้ดีหน่อยที่เสร็จงานไว อากาศยามเย็นพร้อมลมพัดโชยมาเอื่อยอ่อนน่านั่งพักให้ห

อยู่ในนั้น จอดรถแล้วแว่วเสียงดังแปลกๆจากด้านในบ้าน ขวัญข

อกนะคะ ถ้าเอามันก็ไ

นมองหญิงสาวคู่กรณีสองคนด้วยสายตาลำบากใจ

้ค่ะ ให้พี่ก้า

หน้าอีกฝ่ายก่อนด่า “ดีออก ท

ขนคนที่ปราดไปหาอีกฝ่ายไว้ได้ทันอ

รู้ว่าพี่ก้านมีเม

ฝ้าย พี่ไป

ข้าข้

ท่านี้ กลับไ

ตอบตอนนี้ ไม่อย่างนั้นมิ

นตอของเสียงที่ดังออกไปถึงข้างนอก

อน เกรงใจคนใ

กพอ มิ้นคงไม่มาอ

ลับไปก่อน ไ

้งสองคนออกไปเสียที หลังปะทะคารมกันนานร่วมชั่วโ

เดินเลี่ยงไปรินน้ำมาดื่ม ถามยิ

ดมา

ี่พ่อไ

อยู่ในห้อง

องทำงานเล็กของบิดาที่อยู่ถัดไ

ยู่นี

่ผิด” ก้านเพชรที

็ว่าเสียงขรึม “ถ้าทำงานเก่งเหมื

ชรบอกพร้อมกับนั่งลงแหมะตรงเก้าอี้ใ

่องอ

้อที่รอบๆนี่ไปจนหมด เหล

ันจะทำอ