icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ใยรักจอมวายร้าย

บทที่ 3 2

จำนวนคำ:1462    |    อัปเดตเมื่อ:19/07/2022

นะ ขี้เกียจ

่าครั้งนี้จะเป็น

วามช่วยเหลือจากปุญญ์ โดยเฉพาะเรื่องเงินที่ชักหน้

้บริหารคนอื่นในเครือ แต่กับตนเองปุญญ์บ่นตักเตือ

พบค่ะ” พนักงานเข้ามา

ุญญ์ “สงสัยมากันแล้ว ไปด้วยกันไหมพี่ จะได้ดูว่าสวยขนาดไห

รรดาเด็กๆของแก พอเห็นตัวเลข

พบนาวินก็พากันเดินตามพนั

าติผู้พี่ ก่อนจะสบตากันอย่างเข้าใจความหมาย “บอกแล้วว่

ว่ายิ้มๆ ยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบตบท้าย พอดีกับที่พิชชาอรและอมิตาเดินมาสม

บอุ๋มไว้ คุยกันใ

ุยกันที่ออฟฟิซ ส่วนคุณ

างเหมือนจะมีมารยาท แต่พิชชาอรมองแวบเดียวก็รู้ว่าผ

องคนไม้แคล้วได้เสียเปรียบอีกแบบทุกที เธออยากอยู่เจรจา

กับคุณวินเ

่อนึกขึ้นได้ว่ามันเป็นเรื่องของคนสองคน บางทีถ้าไ

ายหนุ่มที่เชื้อเชิ

าแม้เพียงแค่มองจากทางด้านหลังของเขา กลิ่นน้ำหอมของเขาที่เหลือกลิ่

เธอทำอยู่ออกงานบ่อยๆ ครั้งที่เห็นปุญญ์แรกๆ ยังนึกชมชอบเขาอยู่เลยค่าที่ว่าดูบุคลิกดี ม

กับนาวิน ระดับความนิยมชมช

ารธุระให้เรียบร้อย พอหย่อนก้นลงนั่งไม่ถึงครึ่ง

อะไรไ

นั่งหันข้างให้เขา เธอกอดอกบอกด้วยท่าทางว่าไม่อยากเสวน

ช้วิธีแบบนี้เรียกร้องคว

ท่านั้น เผลอๆอาจพาลไม่ชอบใจเขาขึ้นมาจริงจังจนพูดคุยด้วยยากขึ้นกว่าเดิม นี่แค่เห็นเขาเป็นพวกกับนาวินก็เชิดจนคอแข็งขนาดนี้แล้ว ปุ

กันเชียว ปุญญ์

ะกลับเข้ามา และท่าทีของทั้งสองคนก็ทำเอ

อาแต่ก้มหน้าก้มตางุดๆ นั่นอีก นี่ไม่ใช่ว่า… ยังไม่อย

กที่นี่ก่อนได้ไหม

มด้วยน้ำเสียงคาดคั้น ทั้งยังส่งกระแสความ

ุณวินจะเคล

ับ เดี๋ยว

ขับรถไ

กล้แค่นี้เอง อีกอย่างพรุ่งนี

นก็ได้ครับ เดี๋ยวผมให้เ

วามเด็ดขาดในน้ำเสียงนั้น แม้อีกฝ่ายจะใช้คำพูดชักชวนก็ตามแต่มันเหมือนม

ถึงจะให้คุณเดโชช่วย

านี่คือนายนาวินนั่นด้วย จึงคล้ายกับเป็นการตอบรับว่าคงต้องค้างคืนที่นี่ แล้วเหลือบตาไปมองคนพี่ที่ดูหงอและอ่อนลง ไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ใยรักจอมวายร้าย
ใยรักจอมวายร้าย
“ความเข้าใจผิดก่อเกิดเลือดเนื้อเชื้อไขของจอมวายร้ายอย่างปุญญ์ มีหรือที่คนอย่างนั้นจะไม่ทวงคืนไม่ใช่แค่ลูก แต่แม่ของลูกเขาก็จะเอา! ######### "ที่ผมอยากรู้คือ เรารู้จักกันก่อนมาก่อนหน้านี้อย่างนั้นใช่ไหม" "คุณจำไม่ได้? แล้วฉันบอก คุณจะจำได้หรือไง" "ผมรถคว่ำจนจำเวลาช่วงหนึ่งไม่ได้เลย และก็มั่นใจด้วยว่าอาจเป็นตอนที่ได้รู้จักกับคุณ" พิชชาอรยืนฟังจนเขาว่าจบ อดเบ้หน้าน้อยๆไม่ได้ "นิยายจัง" "ผมไม่รู้ว่ายังจะนิยายมากพอไหม ถ้าเด็กชายกตัญญ์จะเป็นลูกของผมด้วย" คราวนี้พิชชาอรมองเขาอย่างเป็นเดือดเป็นแค้น เมื่ออีกฝ่ายพูดถึงบุตรชายของเธอที่มีเขาเป็นคนร่วมสร้าง ใจของเธอไม่เคยเต้นรัวเร็วขนาดนี้มาก่อน รู้สึกเหมือนว่าร่างกายกำลังจะลุกเป็นไฟด้วยโทสะที่ฝังแน่นในตัว บอกเขาด้วยเสียงเครียดๆ "ตอนนี้ไม่สำคัญแล้วว่าเขาจะเป็นลูกของคุณหรือเปล่า" ปุญญ์ขมวดคิ้วมุ่น กระชากเสียงถามอย่างไม่พอใจนัก "ทำไม" "เพราะฉันเคยติดต่อคุณไปแล้วเรื่องที่ฉันท้อง แต่คุณ คุณ...." พูดถึงเหตุการณ์วันนั้นทีไร อารมณ์ของเธอจะพรุ่งปรี้ดทันที มันเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ เกลียดชังเขาอย่างที่สุด จนอยากจะอาเจียนออกมาเลยทีเดียว "ผมทำไม" "ฉันไม่อยากนึกถึงตอนที่คุณพูดลับหลังว่าฉันยังไงบ้างน่ะ พูดอย่างไม่ใช่ลูกผู้ชาย!" พิชชาอรเค้นเสียงว่าอย่างมีโมโห จำได้มั่นว่าเขาบอกว่าผู้หญิงที่ผ่านมาก็แค่ทางผ่านของเขา แล้วนี่มาตอแยกับเธอ แฟนสาวของเขาไม่รู้เรื่องหรือไร ยิ่งคิดก็ยิ่งเดือด "ผมต้องการลูก ...และคุณต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ทั้งหมดฐานที่พรากเขามาจากผมที่เป็นพ่อแท้ๆ" "ฝันไปเถอะ!" "มันต้องเป็นฝันที่สนุกแน่พิชชาอร ถ้าในนั้นมีคุณรวมอยู่ด้วย!"”