icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ใยรักจอมวายร้าย

บทที่ 4 3

จำนวนคำ:1505    |    อัปเดตเมื่อ:19/07/2022

จเลยที่พี่สาวเปล

ลานจอดในโรงแรมหรูติดชายหาดพัทยา โดย

รถที่จอดกันอยู่นั่นหากไม่ใช่รถยุโรปก็เป็นรถรุ่นที่เธอเดาได้ว่าราคาพ้นหกหลักทุกคัน แล้วสู

ตามสบายเลยนะครับ” เป็นเสียงทุ้มฟังสุภาพของ

อกสู่ด้านนอกที่พนักงานบอกว่าเป็นด้านติดทะเล แต่มันมืดจนมอง

ู่ห้อง กับต้องมาติดแหงกอยู่ที่นี่ เสื้

มิตาบอกคนน้องที

อุ๋มอาบ

กลี้ลุกลนชอบกล เธอกับอมิตาเป็นพี่น้

ธอแล้วจูงไปยังห้องน้ำ ที่พอเปิดเข้าไปแล้วได้แ

ว้เสียอีก สีทองของผนังห้องน้ำผสานกับข้าวของเคร

งยังมีแผ่นกระจกสีทึบกั้นไว้สำหรับอาบด้วยฝักบัวอีกต่างหาก ทางเข้าเป็นที่วาง

่นนะ เดี๋ยวอ

ตือรือร้นจนผิดสังเกต จนพิชชาอรหมดความสนใจกับ

รียบร้

นพี่ไป แต่อีกฝ่ายก็ทำเพียงยิ้มน้อยๆ บอก

จนหมด เดินไปล้างตัวถูสบู่แล้วถึงลงแช่น้ำอุ่นๆ มันช่วยคลายกล้ามเนื

ี่ไม่ให้เหมือนการใช้อำนาจมากจนเกินไป เพราะนอกจากจะไม่ได้ใจของคนใต้บังคับบัญชาแล้วยังอาจรักษาบุคคลากรเอาไว้ไม่อยู่อีกด้ว

รถในการทำงานและความรับผิดชอบดีมากจึงได้รับการไว้วางใจจากแพทย์เจ้าของสถานเสริมความงามให้ไต่ขึ้นมาในตำแหน่งนี้ได้ในเวลาต่อมา เงินเดือนที่ได้รับ

เธอเดินไปหยิบโทรศัพท์มากดต่อสายหาผู้เป็นพี่ แต่แล้วก็ได้ยินเสียงมันดังอยู่ในกระเป

ับคุณวิน ไม

ไม่

งขนาดใหญ่ทันที โกรธคนเป็นพี่จนระบายออกมาเป็นคำพูดไม่ออก เจอตัวจะบิดให้เนื้อเขียวเลยคอยดู ทำไมถึงได้ยอม

กว่าจะไปทำธุระกับนาวินและเย็นนี้คงแล้วเสร็จอย

าอรกินจนอิ่มหนำแล้วล้มตัวลงนอนรอเวลา แต่เธอก็นอ

าโทรศัพท์ไปด้วย พิชชาอรให้นึกเบื่อหน่ายหนักกว่าเก่าแล้วเลยตัดสินใจออกไ

ือเก็บเหลือใช้กว่านี้ ยังอยากจะมานอนเล่นดูสักหน่อยแต่คงเป็นได้แค่ความคิด ด้วยว่าค่

ที่พัดเข้ามาทางอีกของโรงแรมให้ไล้ผิวไปมามันช่วยให้อารมณ์หงุดหงิดงุ่นง่าน

งให้ลูกค้าเข้าน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ใยรักจอมวายร้าย
ใยรักจอมวายร้าย
“ความเข้าใจผิดก่อเกิดเลือดเนื้อเชื้อไขของจอมวายร้ายอย่างปุญญ์ มีหรือที่คนอย่างนั้นจะไม่ทวงคืนไม่ใช่แค่ลูก แต่แม่ของลูกเขาก็จะเอา! ######### "ที่ผมอยากรู้คือ เรารู้จักกันก่อนมาก่อนหน้านี้อย่างนั้นใช่ไหม" "คุณจำไม่ได้? แล้วฉันบอก คุณจะจำได้หรือไง" "ผมรถคว่ำจนจำเวลาช่วงหนึ่งไม่ได้เลย และก็มั่นใจด้วยว่าอาจเป็นตอนที่ได้รู้จักกับคุณ" พิชชาอรยืนฟังจนเขาว่าจบ อดเบ้หน้าน้อยๆไม่ได้ "นิยายจัง" "ผมไม่รู้ว่ายังจะนิยายมากพอไหม ถ้าเด็กชายกตัญญ์จะเป็นลูกของผมด้วย" คราวนี้พิชชาอรมองเขาอย่างเป็นเดือดเป็นแค้น เมื่ออีกฝ่ายพูดถึงบุตรชายของเธอที่มีเขาเป็นคนร่วมสร้าง ใจของเธอไม่เคยเต้นรัวเร็วขนาดนี้มาก่อน รู้สึกเหมือนว่าร่างกายกำลังจะลุกเป็นไฟด้วยโทสะที่ฝังแน่นในตัว บอกเขาด้วยเสียงเครียดๆ "ตอนนี้ไม่สำคัญแล้วว่าเขาจะเป็นลูกของคุณหรือเปล่า" ปุญญ์ขมวดคิ้วมุ่น กระชากเสียงถามอย่างไม่พอใจนัก "ทำไม" "เพราะฉันเคยติดต่อคุณไปแล้วเรื่องที่ฉันท้อง แต่คุณ คุณ...." พูดถึงเหตุการณ์วันนั้นทีไร อารมณ์ของเธอจะพรุ่งปรี้ดทันที มันเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ เกลียดชังเขาอย่างที่สุด จนอยากจะอาเจียนออกมาเลยทีเดียว "ผมทำไม" "ฉันไม่อยากนึกถึงตอนที่คุณพูดลับหลังว่าฉันยังไงบ้างน่ะ พูดอย่างไม่ใช่ลูกผู้ชาย!" พิชชาอรเค้นเสียงว่าอย่างมีโมโห จำได้มั่นว่าเขาบอกว่าผู้หญิงที่ผ่านมาก็แค่ทางผ่านของเขา แล้วนี่มาตอแยกับเธอ แฟนสาวของเขาไม่รู้เรื่องหรือไร ยิ่งคิดก็ยิ่งเดือด "ผมต้องการลูก ...และคุณต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ทั้งหมดฐานที่พรากเขามาจากผมที่เป็นพ่อแท้ๆ" "ฝันไปเถอะ!" "มันต้องเป็นฝันที่สนุกแน่พิชชาอร ถ้าในนั้นมีคุณรวมอยู่ด้วย!"”