icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ใยรักจอมวายร้าย

บทที่ 5 4

จำนวนคำ:1388    |    อัปเดตเมื่อ:19/07/2022

งให้ลูกค้าเข้าน

ส่วนคนรับคำสั่งก็ลุกพรวดพราดหลังวางป้ายบอกไว้ว่าห้ามเข้าใช้บริการชั่วคราวตรงบริเวณสระน้ำที

มแรงลมจนพ้นจากบริเวณทางเข้าของสระน้ำติดทะเลที่เป็นจุดขายของโรงแรม เนื่องจ

ำยื่นออกไปทางทะเลถึงค่อยยิ้มออก ตรงนี้แหละที่ทำให้เธออยากมาพัก แค่

นของจริงนี่สิสวยก

ตอนนี้ไม่มีใครในบริเวณนั่น จ

ขอบเดินไว้แคบไปหน่อย นี่

็นอ่างขนาดเล็กที่แช่เต็มที่ได้ไม่เกินสองคน

ไม่มีชุดติดมา พิชชาอรคิดอยู่เพียงลำ

ตรงนั้นอย่าค

ท้า หน้าแดงกล่ำขึ้นมาทันทีด้วยความอายเมื่อเห็นว่ามีคนกำลัง

พิชชาอรถอยหลังทั้งยังนึกรังเกียจคนพวกนี้ น่

เธอถอยหลังมาโดยไม่ดูแล้วจึงรู้ตัวว

้า

ายตัวเองในสระจนกินน้ำเข้าไปหลายอึก แล้วพยายามตั้งสติขณะที่ตั้งสติได้แล้วนั้

องหรอ

วถึงแหงะมองเขา จึงเห็นว่าเป็นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ ที่ช่วย

ล้วนี่เธอเข้ามาทำอะไร ป้

ห้องเดี๋

มองที่เธอ ตอนนี้พิชชาอรเปียกโชกไปหมดทั้งตัวแล้ว เธอบิดเสื้อที่ชุ่มโชกน้ำด้ว

ัด ที่อื่นไม่

ยิ้มๆ เขาคิดว่าเมื่อครู่ที่กำลังพั

อว่ากลับแล้วส่งสายตา

คิดไม่ได้ว่าเธอคงพยายามทำตัวให้ดูเดียงสาละมัง เพื่อเรียกควา

่ดูอ่อนใสไร้เดียงสา ไม่แน่ว่าพิชชา

.มาทำอะไรกันแบบนั้นน่ะ” พิชชาอรกระดากจะพูดถึง ใบห

ไม่คุยเรื่อ

นไม่เกิดประโยชน์กับใครแถมยังเสียเวลาอีกด้วย แล้วเผลอมองเรือนร่างใต้เสื้อผ้าที่เปียกโชกของเธอด้วยสายตาอย

สื้อผ้าให้ ขึ้นไปรอ

่างที่สุด” พิชชาอรบอกปร

ปุญญ์บอกตัดบท พิชชาอรยิ้มเยาะหน่อยหนึ

ั้นที่พักเป็นแถวๆห้อ

นจะหันหลังเดินจากไปด้วยความกระดากอายอย่างที่สุด พิชชาอรกระแทกนิ้วจิ้มปุ่มกดตัวเลขบอกชั้นในลิฟต์ บ่นงึมงำคน

ทำไมเปียกม

นพูดดี หายไป

นคนถามชักหงุดหงิด ถามต่ออีก “ต

ล้ววินจะโ

รถามเสียงสูง“ไม่ใช่ถ

ขารวยมากนะ จะมาโ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ใยรักจอมวายร้าย
ใยรักจอมวายร้าย
“ความเข้าใจผิดก่อเกิดเลือดเนื้อเชื้อไขของจอมวายร้ายอย่างปุญญ์ มีหรือที่คนอย่างนั้นจะไม่ทวงคืนไม่ใช่แค่ลูก แต่แม่ของลูกเขาก็จะเอา! ######### "ที่ผมอยากรู้คือ เรารู้จักกันก่อนมาก่อนหน้านี้อย่างนั้นใช่ไหม" "คุณจำไม่ได้? แล้วฉันบอก คุณจะจำได้หรือไง" "ผมรถคว่ำจนจำเวลาช่วงหนึ่งไม่ได้เลย และก็มั่นใจด้วยว่าอาจเป็นตอนที่ได้รู้จักกับคุณ" พิชชาอรยืนฟังจนเขาว่าจบ อดเบ้หน้าน้อยๆไม่ได้ "นิยายจัง" "ผมไม่รู้ว่ายังจะนิยายมากพอไหม ถ้าเด็กชายกตัญญ์จะเป็นลูกของผมด้วย" คราวนี้พิชชาอรมองเขาอย่างเป็นเดือดเป็นแค้น เมื่ออีกฝ่ายพูดถึงบุตรชายของเธอที่มีเขาเป็นคนร่วมสร้าง ใจของเธอไม่เคยเต้นรัวเร็วขนาดนี้มาก่อน รู้สึกเหมือนว่าร่างกายกำลังจะลุกเป็นไฟด้วยโทสะที่ฝังแน่นในตัว บอกเขาด้วยเสียงเครียดๆ "ตอนนี้ไม่สำคัญแล้วว่าเขาจะเป็นลูกของคุณหรือเปล่า" ปุญญ์ขมวดคิ้วมุ่น กระชากเสียงถามอย่างไม่พอใจนัก "ทำไม" "เพราะฉันเคยติดต่อคุณไปแล้วเรื่องที่ฉันท้อง แต่คุณ คุณ...." พูดถึงเหตุการณ์วันนั้นทีไร อารมณ์ของเธอจะพรุ่งปรี้ดทันที มันเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ เกลียดชังเขาอย่างที่สุด จนอยากจะอาเจียนออกมาเลยทีเดียว "ผมทำไม" "ฉันไม่อยากนึกถึงตอนที่คุณพูดลับหลังว่าฉันยังไงบ้างน่ะ พูดอย่างไม่ใช่ลูกผู้ชาย!" พิชชาอรเค้นเสียงว่าอย่างมีโมโห จำได้มั่นว่าเขาบอกว่าผู้หญิงที่ผ่านมาก็แค่ทางผ่านของเขา แล้วนี่มาตอแยกับเธอ แฟนสาวของเขาไม่รู้เรื่องหรือไร ยิ่งคิดก็ยิ่งเดือด "ผมต้องการลูก ...และคุณต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ทั้งหมดฐานที่พรากเขามาจากผมที่เป็นพ่อแท้ๆ" "ฝันไปเถอะ!" "มันต้องเป็นฝันที่สนุกแน่พิชชาอร ถ้าในนั้นมีคุณรวมอยู่ด้วย!"”
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 13 บทที่ 3 24 บทที่ 4 35 บทที่ 5 46 บทที่ 6 57 บทที่ 7 68 บทที่ 8 79 บทที่ 9 810 บทที่ 10 911 บทที่ 11 1012 บทที่ 12 1113 บทที่ 13 1214 บทที่ 14 1315 บทที่ 15 1416 บทที่ 16 1517 บทที่ 17 1618 บทที่ 18 1719 บทที่ 19 1820 บทที่ 20 1921 บทที่ 21 2022 บทที่ 22 2123 บทที่ 23 2224 บทที่ 24 2325 บทที่ 25 2426 บทที่ 26 2527 บทที่ 27 2628 บทที่ 28 2729 บทที่ 29 2830 บทที่ 30 2931 บทที่ 31 3032 บทที่ 32 3133 บทที่ 33 3234 บทที่ 34 3335 บทที่ 35 3436 บทที่ 36 3537 บทที่ 37 3638 บทที่ 38 3739 บทที่ 39 3840 บทที่ 40 3941 บทที่ 41 4042 บทที่ 42 4143 บทที่ 43 4244 บทที่ 44 4345 บทที่ 45 4446 บทที่ 46 4547 บทที่ 47 ตอนจบ