icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มัจจุราชแดนเถื่อน

บทที่ 14 หึง(โว้ย...)

จำนวนคำ:1190    |    อัปเดตเมื่อ:29/04/2022

.หึง(โ

จอไรขนดกดำเป็นระเบียบ เรียงตัวสวยงามบนอกหนาหนั่นของใครบางคนที่อุทิศตัวให้จรสจันทร์หนุนนอน เธอขยับตัวแผ่วๆ พยาย

ปลดล็อกบท

เปิดรับโบนัส

เปิด
มัจจุราชแดนเถื่อน
มัจจุราชแดนเถื่อน
“ความจำเป็นบังคับ มันเลยทำให้จรสจันทร์ ตัดสินใจเป็น...นางบำเรอ เพราะการตัดสินใจครั้งนั้น ทำให้เธอถูกมองอย่างไร้ค่า ความโหดเถื่อนของคนต่างถิ่น ที่เปี่ยมไปด้วยพลังดึงดูดทางเพศ สมญานามของเขา คือมัจจุราชจอมอหังกา เจ้าของเหมืองทอง ผู้ชายที่สอนให้เธอรู้จักความลับต่างเพศ ผู้ชายคนเดียวกันนี่แหละที่หยิบยื่นความอดสูให้เธอ เธอเป็นคนแปลกหน้าที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องยอมให้เขากดขี่ ถูกจองจำด้วยไฟปรารถนา ทุกค่ำคืนมีแต่ความทรมาน เธอเกือบตายเพราะรสเสน่หาที่คน คนนั้น ปรนเปรอให้”