icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มัจจุราชแดนเถื่อน

บทที่ 16 หึง(โว้ย...)....

จำนวนคำ:1056    |    อัปเดตเมื่อ:29/04/2022

ววตาลุกโชนเหมือนจะเผาทุกอย่างให้มอดไหม้ ด้วยความร้อนแรง เส้นเลือดบนข้อมือหนาปูดโปน เมื่อเกอร์เตสกำแน่น เขาข่มกลั้นคว

ปลดล็อกบท

เปิดรับโบนัส

เปิด
มัจจุราชแดนเถื่อน
มัจจุราชแดนเถื่อน
“ความจำเป็นบังคับ มันเลยทำให้จรสจันทร์ ตัดสินใจเป็น...นางบำเรอ เพราะการตัดสินใจครั้งนั้น ทำให้เธอถูกมองอย่างไร้ค่า ความโหดเถื่อนของคนต่างถิ่น ที่เปี่ยมไปด้วยพลังดึงดูดทางเพศ สมญานามของเขา คือมัจจุราชจอมอหังกา เจ้าของเหมืองทอง ผู้ชายที่สอนให้เธอรู้จักความลับต่างเพศ ผู้ชายคนเดียวกันนี่แหละที่หยิบยื่นความอดสูให้เธอ เธอเป็นคนแปลกหน้าที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องยอมให้เขากดขี่ ถูกจองจำด้วยไฟปรารถนา ทุกค่ำคืนมีแต่ความทรมาน เธอเกือบตายเพราะรสเสน่หาที่คน คนนั้น ปรนเปรอให้”