น้องสาวแสนชัง

จักกับติยคุณอย่างเป็นทางการ เขาจะเป็นพี่ชายของเธอ เพราะฉะนั้นเธอเรียกเขาว่าพี่ได้เลย อย่างไรเสียก็

อเรียกฉันอย่างนี้ อ

อะไร ได้แต่ปล่อยให้ติยคุณพรั่งพรูสิ่งที่อยู่ในใจออกมาราวกับว่

งจะมาชุบมือเปิบ เอาสมบัติจากพ

กับการได้เจอหน้าเธอ เขาคงจะคิดอะไรต่อมิอะไรไปไกลแล้ว โดยเฉ

ดอย่างนั้นเ

รพี

.

กล้าพูดอะไรออกมา ขณะที่ติยคุณขยับตัว

ว่าใครพ

ัยค่ะ

น้าว่าอะไร คราวนี้เหมือนติยคุณจะพอใจ เขาพ่นลมหายใจออกม

อ้อนออเซาะขอให้พาไปล่ะสินะ แหงล่ะ พวกคางคกขึ้นวอ ไม่รู้จักประมาณตนจะเป็นอย่างนี้ ไม่เคยมี พอเห

ม่ใช่แบบนั

ยังต่อว่าแม่ของเธอเสียๆ หายๆ ด้วย

บกระเป๋าเสื้อผ้าเข้ามาอยู่ในบ้านพ่อฉัน แล้วแม่เธอก็จับพ่อฉัน

ม่ใช่แบ

ป็นแบบ

ังที่นาพูดสักหน่อ

มื่อมีคนมาว่าแม่ของตัวเอง หากแต่ติยคุณกลับยิ้มเ

ก็ช่วยทำให้ฉันพอใจเหมือนกับที

หมายถึ

นว่าจะเป็นเรื่อง...อย่างว่า เพราะถ้าเป็นเรื่องนี้ บอกได้เลยว่าเธอไม่พร้อมจะรั

ไปบนพื้นพรมที่เขาวางเท้าอยู่ น้ำส้มราดรดบนพรมสีขาวจนเป็นดวงวงกว้าง บางส่วนกระเซ็น

ัน บางทีฉันอาจจะ

ปลิดทิ้ง ก่อนนิ่วหน้าเมื่อรับรู้

จะต้องก้มลงไปเช็

อเป็นแค่คนอาศัย ถ้าไม่พอใจ ก็เชิญเก

็ เธอคิดไม่ออกเลยว่าตอนนี้เธอกับแม่จะเป็นอย่างไร ถ้าหากลานนาตัดสินใจบุ่มบ่ามออกจากบ้านด้วยศักดิ์ศรีอะไรล่ะก็ มีหวังแม่ของเธอ

ำไม่ทำ? ฉั

เหมือนบังคับเพ

สินใจทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่าพร้อมกับหยิบมวนทิชชูบนโต๊ะมาถือไว้ใ

ื้อเธอ

ไรน

สื้อเช็ด หูมีป