เติมเงิน

ประวัติการอ่าน

ออกจากระบบ

ดาวน์โหลดแอป

รอยทัณฑ์มาร ชุด จอมมารบราซิเลี่ยน

บทที่ 5 ตอนที่ 5

จำนวนคำ:2349 | อัปเดตเมื่อ：02/05/2022

ที

. ฉันข

ไว้ในอ้อมแขน กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเนื้อตัวของเจ้าหล่อนมีผลต่ออวัยวะบางส่วนใน

ิงแพศย

ดกลัว หล่อนกลัวว่า คริสเตรียโนจะฆ่าห

ทษ... ได้โปรดป

่าฉันจะปล่อยนักโทษ

้าซีดขาวปานกระดาษ “คุ

ที่อยู่ในสมองของตัวเองเป็นเรื่องจริง และนั่นก็

... ฉันยอม... ยอมทำทุกอย่า

่าเมื่อสองปีก่อนหล่อนมาขอลาออกจากไร่ของเขาเพื่อตามคนรักของตัวเองไปทำ

.. จูบปา

ล่อนมองเจ้าของคำพูดด้วยความตื่นตกใจ ไม่เคยคิ

คริส

อจะชื่นชอบเซ็กซ์มากเป็นพิเศษ แต่คนงานผู้ชายพันกว่าคนในไร่ของฉันที่พร้อมจะ

สาวน้ำตาทะลักไหลออกมาอีกครั้ง หัวใจเจ็บร้าวทรมานด้วยความอดสู สายตา

จร้

ลือดแห่งความปวดร้าว หล่อนช้อนดวงตาที่เต็มไปด้วย

.. จูบป

อได้ฟังคำตอบของหล่อน มีแต่สายตาดูแคลนร้

เริ่มได

ห้นั่งบนขอบรั้วไม้ พร้อมกันนั้นก็บังคับให้สองเร

บฉั

ไฟ ตอนนี้หล่อนไม่สามารถอธิบายได้เลยว่าตัวเองก

ับตาก่อน..

งที่หญิงสาวที่กำลังใช้เรียวขาโอบกระห

้สัมผัสกับริมฝีปากสวยงามยิ่งกว่าอิสตรีคู่นี้ของเขาไม่ใช่หรือ นี่ก็เป็นโอกาสงามๆ แล้วไง หล่อนจะได้จูบกับคริสเตรียโ

งจะ... จูบ..

ยนใจเรียกคนงานมารุมโทรมเธอ” คนที่หลับตารอ

กเฉยๆ ใช่ไหม หล่อนเคยเห็นในละครทำแบบนี้ น่าจะใช่ หญิงสาวผู้อ่อนเดียงสาคิดเองเออเอง และจากนั้นก็ค่อยๆ แตะกลีบปากนุ่มของตัวเองลงกับริมฝีปากของคริสเตรียโน หล่อนแตะค้

สร็จแล้

ลับตาอยู่ลืมตาขึ้น และ

มอับอาย และไม่ยอมสบตากับดว

ูบมันก็... มีแค่น

งช้าๆ ราวกับต้องการจะดูดซับสัมผัสที่หญิงสาวทิ้งเอาไว้บนปากของตัวเอ

่าเธอจะพยายามเล่นละครยังไง

ยความว่า...

สา ทั้งๆ ที่เธอพรุนจนหาเ

รอีก นอกจากกระทำตามสิ่งที่ร่างกายของตั

๊บ.

งนุ่มนวลหล่อนก็คงไม่ตื่นตระหนกแบบนี้หรอก แต่นี่พ่อเจ้าประคุณเล่นขยี้ ตะโบมขย้ำปากอิ่มของหล่อนอย่างไม่ปรานี หากแต่ไม่ใช่แค่นั้นหรอกกับความป่าเถื่อนของพ่อเทพบุตรสุดหล่อ เพราะวินาทีถัดมาลิ้นแกร่งก็แทรกลึกเข้ามา

ชีวิตที่พึ่งเคยได้ประสบ ความคิดวาบหวามครอบงำจิตใจของพิมดาหลาอย่างท่วมท้น แต

ม..

่กลับเสียแล้ว หญิงสาวครางตอบเสียงหวานฉ่ำขณะใช้สองมือตวัดรอบลำคอแกร่งของชายหนุ่มเอาไว

คริส

นชื่อของตัวเองหลุดรอดออกมาจากกลีบปากอิ่มที่เขากำลังบดขยี้อยู่ ชายหนุ่มผละออกห่างจ

ๆ มันต้อ

ด้วยความอับอายมหาศาล หล่อนตัวสั่นและมองเข

จร้า

ขณะหรี่ตามองเจ้าของกลี

่าเข้ามาที่ไ

้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรง ก่อนที

ะ ถ้าพอใจแล้ว...

ันอีกครั้ง ดวงตาสีสนิม

ามมาอีกล่ะ เพราะถ้าเธอทำมันอีก...

ให้กับคนงานขอ

ในขณะที่เขาไม่เคยเห็นหล่อนอยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำไป หล่อนมันก็แค่เศษดิน เศษกร

งฝั่งไร่ของตัวเอง ทันทีจากนั้นก็รีบวิ่งกลับไปยังบ้านของตาทอมโดยไม่เหลียว

ก เธอยับคามือฉัน

ลอดทางอย่างน่าโมโหเป็นที่สุด บ้าชะมัด ทำไมเขาถึงได้ขาดสติทำอะไรแบบนี้ลงไปนะ ทำไมจะต้องไปจูบปากแม่นั่นด้วย และทำไมจะต้องไปสน

สิ้นสุดบท

บทก่อนหน้า

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

รอยทัณฑ์มาร ชุด จอมมารบราซิเลี่ยน

เนื้อนวล โรแมนติก

“เมื่อหนึ่งสูงส่งดั่งแผ่นฟ้า... แต่อีกหนึ่งต่ำต้อยเพียงผืนดิน... เพลิงปรารถนาที่ร้อนแรงประดุจไฟกัลป์จึงลุกโชนขึ้นจนอยากจะดับได้! คริสเตรียโน เวลัสโค จอมมารผู้เหยียบโลกทั้งใบเอาไว้ได้ฝ่าเท้า เขาเป็นเจ้าของไร่กาแฟหลายหมื่นไร่ และเป็นเจ้าจ้าวชีวิตของคนงานหลายพันคน แต่นั่นหาใช่สิ่งที่เขาต้องการไม่ เพราะสิ่งที่เดียวที่เขาต้องการและอยากได้มาครอบครองเป็นที่สุดนั่นก็คือหัวใจของแม่คนงานสาวพิมดาหลายังไงล่ะ! พิมดาหลา ฟาเบียโน่ คนงานสาวผู้ต่ำต้อย หล่อนแอบหลงรักคริสเตรียโนจนหมดหัวใจ แต่ในสายตาของผู้ชายคนนี้หล่อนกลับไร้ค่ายิ่งกว่าเม็ดทรายใต้ฝ่าเท้าของเขาเสียอีก ดังนั้นหล่อนจึงเลือกที่จะเดินจากมา โดยหารู้ไม่ว่าคริสเตรียโนกำลังทำทุกวิถีทางเพื่อกระชากหล่อนกลับเข้าไปในอ้อมแขนของเขาอีกครั้ง และตลอดกาล... คริสเตรียโนที่ยิ้มกริ่มอยู่เมื่อครู่นี้เริ่มหน้าเครียดขึ้นทันทีเมื่อกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดเม็ดแรกของพิมดาหลาถูกปลดออกจากรังดุม และกำลังตามด้วยเม็ดถัดไป เขายืนนิ่งมองสิ่งที่หญิงสาวกำลังทำด้วยเนื้อตัวที่เกร็งเครียด และความหวงแหนก็ระเบิดตูมเต็มอกเมื่อหันไปเห็นสายตาแวววาวของออร์แกนที่จ้องมองเนื้อขาวๆ ของพิมดาหลาไม่วางตา "หยุด... ฉันบอกให้หยุด...!" ชายหนุ่มเค้นเสียงเดือดดาลออกมา แต่กระนั้นก็ห้ามไม่ให้กระดุมเม็ดที่สามบนเสื้อเชิ้ตของพิมดาหลาหลุดไม่ได้ มันหลุดออกจากรังดุม พร้อมๆ กับเผยเนื้อขาวละมุนที่มีบราเซียสีหวานโอบอุ้มเอาไว้แก่สายตาของเขา และแน่นอนว่าไอ้ออร์แกนที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วก็คนงานหนุ่มๆ ของเขาทุกคนที่อยู่ไม่ไกลออกไปก็ต้องกำลังน้ำลายหก "ฉันบอกให้หยุดไง หูแตกหรือไง!" และก็เป็นเขาเองที่ทนไม่ได้ ทนไม่ได้ที่จะให้ใครได้มองสิ่งที่เขาต้องการจะครอบครองเพียงคนเดียวอีกแล้ว ชายหนุ่มกระโจนเข้ามาหยุดตรงหน้าหญิงสาว และกระชากมือบางออกจากกระดุมเสื้อของเจ้าหล่อนทันที จากนั้นก็เป็นเขานั่นแหละที่รีบติดกระดุมทั้งสามเม็ดให้อย่างร้อนรน "คุณ... ไม่ต้องการตรวจสอบสินค้า... อีกแล้วหรือคะ..." คนถามถามทั้งที่น้ำตายังไหลพรากไม่หยุด ตอนนี้หล่อนไม่เหลือศักดิ์ศรีอะไรให้ต้องรักษาอีกแล้ว เมื่อคริสเตรียโนเลือกที่จะย่ำยีมันอย่างไร้ซึ่งความปรานี คริสเตรียโนไม่ตอบ แต่เลือกที่จะจับร่างอรชรของพิมดาหลาขึ้นบ่าแข็งแรงของตัวเองทันที จากนั้นก็หันไปสั่งออร์แกนด้วยน้ำเสียงเลือดเย็น "ลืมสิ่งที่เห็นให้หมด เพราะไม่อย่างนั้นฉันจะควักลูกตาของนายออกมา รวมไปถึงไอ้พวกคนงานพวกนู้นด้วย ไปบอกมันด้วย!"”