icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รอยทัณฑ์มาร ชุด จอมมารบราซิเลี่ยน

บทที่ 7 ตอนที่ 7

จำนวนคำ:2050    |    อัปเดตเมื่อ:02/05/2022

ที

ไปด้วยความขมขื่น เพราะถึงแม้ว่าร่องรอยที่คริสเตรียโนกระทำป่าเถื่อนกับหล่อนมันจะจางหายไปแล้ว แต่แ

..” น้ำตาทะลักออกม

ิดนักหรือคะ ผิดมากหรือไงถึงต้อง

เลือน หล่อนเจ็บปวด ทุกข์ทรมานกับสายตาที่เขาใช้มองหล่อน สายตาที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม สายตาที่เต็มไปด้วยความชิงชังขยะแขยง เขามองห

พยายามไม่ข้ามไปแอบมอ

ต่จะได้นานแค่ไหนก็ตาม หล่อนก็จะพยายามไม่ให้เกิดความผิดพลาดแบบเม

ล่อนจะต้องยิ้ม จะต้องทำให้มีความสุขที่สุด แมทจะได้ไม่เค้นถามเรื่องเมื่อวานกับหล่อนอีก หญิงส

คุณตา สวัส

ิ้มทักทายกลับหล่อน หญิงสาวฝืนยิ้มบา

ทยังไม่เข้าไ

ในไร่กาแฟตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมงเช้าด้วยซ้ำ แต่วั

วันนี้เราต้องเข้าเมืองไปซื

เห็นสายตาของแมทที่มองมาแล้วก็ทำให้หล

ก็อยากจะเข้าเมื

นะหนูดาหลา” ตาทอมจ้องหน้าห

ะไม่เต็มใจล่ะคะคุณตา ได้เข้าเมือ

กอย่างให้เรียบร้อย คุณตาไม่ต้องเป็นห่วงนะค

ราไปก่อนน

ากนะ ขอบใจที่

น้าของแมทกับพิมดาหลาด้

มอ่อนโยน และพูดข

ม่ใช่หรือคะคุณตา ดังนั้นค

เดียวกัน มีอะไรเราก็ต้องช่วยกัน” แมทช่วยสนั

งขอบใจพวกเธอทั้งสอง

ั้ง ก่อนจะพากันเดินออกไปขึ้นรถกระบ

เหรอจ๊ะ” เมื่ออยู่กันตามลำพังภายใน

สักครั้ง เพราะถ้าเราไม่ได้ปุ๋ยกลับไปวันนี้ คุณตาจะต้องเสียใจมาก ท่านคาดหวังเอาไว

่างที่รู้เถ้าแก่ใจดำมาก ครั้งที่แล้วถ้าฉัน

้องพยายามนะดาหล

ยความเงียบงัน พิมดาหลาเม้มปากเป็นเส้นตรง หล่อนพยายามคิดหาทางออ

อร์แกนทำให้คนที่กำลังจะสตาร์ทเครื่องยน

รประจำให้นายรู้ตั้งแ

เผื่อๆ เท่านั้นเองครับ เวล

ร้าวขึ้นทันตาเห็นเมื่อได้ยินชื่

เรื่องราวของฉันกับผู

รนนี่หุ่นสะ

จะเค้นเสียงกระด้างลอ

ร์แกน ถ้านายยังอยากอยู่รับใช้ฉันไปจนแก่ตายล่ะ

. ครับน

อนใจออกมาเฮือกใหญ่กับอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ของเจ้านายหนุ่ม บางวันก็เหมือนจะอารมณ์ดี บางวันก็ร้ายราวกับมัจจุราช แ

ั้น ก็เห็นเรียกมานอนด้วยแ

นบ้านไม้หลังใหญ่ แต่ยังไม่ทันได้เหยียบบันไดขั้นแรกเลย

กับผมอี

่พอเห็นสีหน้าแววตาดุๆ ของป้าซัน

หรือครับคุณป

วว่ามีคนบุกรุกเ

น้อยๆ และตอบออกไปอ

ไร่กาแฟเล็กๆ ที่อยู่ติ

นเข้ามา

้า ผมไม่ใช่คนวิ่งตามไอ้คนนั้นไปสักหน่อย” ออ

ทำไมแกไม่ยอมไปถามมันว่าจับ

ยใจออกมา “ผมถามแล

ถามด้วยตัวเอง ถ้ามันไม่บอกนะ ข้าจ

ซันทำให้ออร์แกนอดขบขันไม่ได้ นี่ถ้าแกรู้ว่าคนที่กำล

จะทำอย่างที่พู

ังว่าไอ้คนที่มันกลัวดอกพิกุลจะร่วงออกจากปากน่ะมันคือใคร” ป้าซันถ

ยไง

าย

ได้หรือเปล่า งั้นป้าไปถามให้ทีนะว่าตกลงแล้วจับไอ้คนนั้นได้หรือเปล่า แล

ทิ้งให้คนฟังอย่างป้าซันยืนป้าปากค้

เปิดรับโบนัส

เปิด
รอยทัณฑ์มาร ชุด จอมมารบราซิเลี่ยน
รอยทัณฑ์มาร ชุด จอมมารบราซิเลี่ยน
“เมื่อหนึ่งสูงส่งดั่งแผ่นฟ้า... แต่อีกหนึ่งต่ำต้อยเพียงผืนดิน... เพลิงปรารถนาที่ร้อนแรงประดุจไฟกัลป์จึงลุกโชนขึ้นจนอยากจะดับได้! คริสเตรียโน เวลัสโค จอมมารผู้เหยียบโลกทั้งใบเอาไว้ได้ฝ่าเท้า เขาเป็นเจ้าของไร่กาแฟหลายหมื่นไร่ และเป็นเจ้าจ้าวชีวิตของคนงานหลายพันคน แต่นั่นหาใช่สิ่งที่เขาต้องการไม่ เพราะสิ่งที่เดียวที่เขาต้องการและอยากได้มาครอบครองเป็นที่สุดนั่นก็คือหัวใจของแม่คนงานสาวพิมดาหลายังไงล่ะ! พิมดาหลา ฟาเบียโน่ คนงานสาวผู้ต่ำต้อย หล่อนแอบหลงรักคริสเตรียโนจนหมดหัวใจ แต่ในสายตาของผู้ชายคนนี้หล่อนกลับไร้ค่ายิ่งกว่าเม็ดทรายใต้ฝ่าเท้าของเขาเสียอีก ดังนั้นหล่อนจึงเลือกที่จะเดินจากมา โดยหารู้ไม่ว่าคริสเตรียโนกำลังทำทุกวิถีทางเพื่อกระชากหล่อนกลับเข้าไปในอ้อมแขนของเขาอีกครั้ง และตลอดกาล... คริสเตรียโนที่ยิ้มกริ่มอยู่เมื่อครู่นี้เริ่มหน้าเครียดขึ้นทันทีเมื่อกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดเม็ดแรกของพิมดาหลาถูกปลดออกจากรังดุม และกำลังตามด้วยเม็ดถัดไป เขายืนนิ่งมองสิ่งที่หญิงสาวกำลังทำด้วยเนื้อตัวที่เกร็งเครียด และความหวงแหนก็ระเบิดตูมเต็มอกเมื่อหันไปเห็นสายตาแวววาวของออร์แกนที่จ้องมองเนื้อขาวๆ ของพิมดาหลาไม่วางตา "หยุด... ฉันบอกให้หยุด...!" ชายหนุ่มเค้นเสียงเดือดดาลออกมา แต่กระนั้นก็ห้ามไม่ให้กระดุมเม็ดที่สามบนเสื้อเชิ้ตของพิมดาหลาหลุดไม่ได้ มันหลุดออกจากรังดุม พร้อมๆ กับเผยเนื้อขาวละมุนที่มีบราเซียสีหวานโอบอุ้มเอาไว้แก่สายตาของเขา และแน่นอนว่าไอ้ออร์แกนที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วก็คนงานหนุ่มๆ ของเขาทุกคนที่อยู่ไม่ไกลออกไปก็ต้องกำลังน้ำลายหก "ฉันบอกให้หยุดไง หูแตกหรือไง!" และก็เป็นเขาเองที่ทนไม่ได้ ทนไม่ได้ที่จะให้ใครได้มองสิ่งที่เขาต้องการจะครอบครองเพียงคนเดียวอีกแล้ว ชายหนุ่มกระโจนเข้ามาหยุดตรงหน้าหญิงสาว และกระชากมือบางออกจากกระดุมเสื้อของเจ้าหล่อนทันที จากนั้นก็เป็นเขานั่นแหละที่รีบติดกระดุมทั้งสามเม็ดให้อย่างร้อนรน "คุณ... ไม่ต้องการตรวจสอบสินค้า... อีกแล้วหรือคะ..." คนถามถามทั้งที่น้ำตายังไหลพรากไม่หยุด ตอนนี้หล่อนไม่เหลือศักดิ์ศรีอะไรให้ต้องรักษาอีกแล้ว เมื่อคริสเตรียโนเลือกที่จะย่ำยีมันอย่างไร้ซึ่งความปรานี คริสเตรียโนไม่ตอบ แต่เลือกที่จะจับร่างอรชรของพิมดาหลาขึ้นบ่าแข็งแรงของตัวเองทันที จากนั้นก็หันไปสั่งออร์แกนด้วยน้ำเสียงเลือดเย็น "ลืมสิ่งที่เห็นให้หมด เพราะไม่อย่างนั้นฉันจะควักลูกตาของนายออกมา รวมไปถึงไอ้พวกคนงานพวกนู้นด้วย ไปบอกมันด้วย!"”