เติมเงิน

ประวัติการอ่าน

ออกจากระบบ

ดาวน์โหลดแอป

รอยทัณฑ์มาร ชุด จอมมารบราซิเลี่ยน

บทที่ 9 ตอนที่ 9

จำนวนคำ:2114 | อัปเดตเมื่อ：02/05/2022

ที

มน้อยเนื้อต่ำใจ นี่หล่อนไร้ค่านักหรือไง เข

ต่อย่างที่บอก... ตาแก่ทอมคงจะหัวใจวายตา

้งน้ำตา กลีบปากอิ่มส

อย เอาล่ะถ้าเธอไม่รับข้อเสนอของฉ

ีอย่างเลือดเย็นหากหล่อนยอมรับข้อเสนอของคริสเตรียโน แต่หากหล่อนเลือกคงไว้ซ

่ตกลง ก็ลงไป

ฉัน...

นแน่กับสิ่งที่กำลังกระทำอยู่ในขณะนี้ แต่หล่อนไม่มีทางเลือก ไม่มีทา

ว้อยู่แล้วล่ะว่าผู้หญิงอย่างเธอไม่

หญิงสาวค้านด้วยน้ำเสียงที่เจ็บช้ำ แ

มดาหลา เรื่องอ้าขาให้ผู้ชายในละแวกนี้คงไม่มีผ

่อนกัดปากที่สั่นระริกแน่นขณะบังคับให้ตัวเ

แต่คุณจะคิด

วงหน้างดงามที่ตอนนี้กำลังเจิ่งนองไปด้วยคราบน้ำตาอย่างท่วมท้น มารยา เ

ยหล่อลากดินตรงหน้าเป็นประกายน่าสะพรึงกลัว ก่อ

บฉัน หรือว่าจะให

ดขาวมีสีระเรื่อขึ้น

ความป่าเถื่อนของเขา เขาบดบี้ขยี้กลีบปากของสาวน้อยตรงหน้าด้วยความหิวกระหาย บดเคล้าจนปากอิ่มแทบฉีกขาดแต่มันก็ยังไม่สามารถดับความกระหายจัดที่กำลังครอบงำในทุกอณูเนื้อหนุ่มไ

ม่พิมดาหลาด้วย ทั้งๆ ที่หล่อนก็มีคู่รักอยู่ข้างกาย แม้จะถามหาเหตุผลกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าแค่ไหน

ม..

ุดที่ไม่สามารถหยุดยั้งทุกอย่างได้ ทั้งๆ ที่พยายามจะผละออกห่าง ทั้งๆ ที่พยายามจะหยุดแต่สุดท้ายสิ่งที่เกิดขึ้นคือเขาทำมาก

ทำให้เขาหลงลืมทุกสิ่งรอบตัวได้แบบพิมดาหลามาก่อน ทั้งๆ ที่คู่รักของหล่อนก็อ

างชีวิตให้จงได้ พิมดาหลาไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาควรจะเข้าใกล้ หล่อนต่ำต้

ให้พิมดาหลาที่กำลังหลงใหลอยู่ในห้วงสวาทรู้สึกตัวขึ้นมาทันที หญิงสาวมอง

องเรานะคะ... ปุ๋ยจำนวนห้าสิบลูกที่ไร่ของคุณตาทอมในวันนี้” แล้วคนพ

ตัวเองด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก ทั้งๆ ท

ศยา

ดเครื่องยนต์และพารถออฟโรดของตัวเองเคลื่อนไปข้างห

็บปวดทะลักทลายอยู่ภายในอกมหาศาล ทำไมจะต้องเป็นแบบนี้ด้วย ทำไมคริสเตรียโนจะต้องย่ำยีศักดิ์ศ

ะไรเธอหรือเ

ิมดาหลาชัดเจนเท่านั้น เขาก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้

กพี่แมท เขาไม่ได

หมองของหญิงสาวแล้วก็จำต้องสงบปากสงบคำเก็บความแค

อนั่น... ไม่

ขึ้นมานั่งบนรถ “วันนี้เราจะมีปุ

สูงด้วยความประหลาดใจ อ

พี่หูฝาดไป

อเรื่องจริงจ้ะ คุณคริสยอม

แลกกับอะ

พิมดาหลาต้องหลบสายตาพัลวัน แต

ฉันรักคุณคริส ไม่ว่าเขาจะทำอะ

็ไม่จำเป็นต้องแลกกับมั

เอาทั้งชีวิตของฉันไป ฉันก็ยินดีจะให้เขา เพราะฉันร

งหญิงสาวข้างกายด

ริสก็ต่างกันราวฟ้ากับเหว เขาไม่มีทางเห็นเธอมีค่าหรอก เธอม

เองต่ำต้อยแค่ไหน แต่ฉันขอแ

ัดกลุ้ม “พี่รู้ว่าหัวใจมันห้ามกันไม่ได้ เพราะอย่างนี

ะ ขอบคุณที่เข้าใจฉัน และขอบคุณที่ช่วยเหลือฉันตลอดมา ฉันสัญญา... สัญญ

ได้อย่างที่

ดาหลานั่งอยู่ให้แล่นไปตามท้องถนน ในรถไม่มีเสียงใดดังข

สิ้นสุดบท

บทก่อนหน้า

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

รอยทัณฑ์มาร ชุด จอมมารบราซิเลี่ยน

เนื้อนวล โรแมนติก

“เมื่อหนึ่งสูงส่งดั่งแผ่นฟ้า... แต่อีกหนึ่งต่ำต้อยเพียงผืนดิน... เพลิงปรารถนาที่ร้อนแรงประดุจไฟกัลป์จึงลุกโชนขึ้นจนอยากจะดับได้! คริสเตรียโน เวลัสโค จอมมารผู้เหยียบโลกทั้งใบเอาไว้ได้ฝ่าเท้า เขาเป็นเจ้าของไร่กาแฟหลายหมื่นไร่ และเป็นเจ้าจ้าวชีวิตของคนงานหลายพันคน แต่นั่นหาใช่สิ่งที่เขาต้องการไม่ เพราะสิ่งที่เดียวที่เขาต้องการและอยากได้มาครอบครองเป็นที่สุดนั่นก็คือหัวใจของแม่คนงานสาวพิมดาหลายังไงล่ะ! พิมดาหลา ฟาเบียโน่ คนงานสาวผู้ต่ำต้อย หล่อนแอบหลงรักคริสเตรียโนจนหมดหัวใจ แต่ในสายตาของผู้ชายคนนี้หล่อนกลับไร้ค่ายิ่งกว่าเม็ดทรายใต้ฝ่าเท้าของเขาเสียอีก ดังนั้นหล่อนจึงเลือกที่จะเดินจากมา โดยหารู้ไม่ว่าคริสเตรียโนกำลังทำทุกวิถีทางเพื่อกระชากหล่อนกลับเข้าไปในอ้อมแขนของเขาอีกครั้ง และตลอดกาล... คริสเตรียโนที่ยิ้มกริ่มอยู่เมื่อครู่นี้เริ่มหน้าเครียดขึ้นทันทีเมื่อกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดเม็ดแรกของพิมดาหลาถูกปลดออกจากรังดุม และกำลังตามด้วยเม็ดถัดไป เขายืนนิ่งมองสิ่งที่หญิงสาวกำลังทำด้วยเนื้อตัวที่เกร็งเครียด และความหวงแหนก็ระเบิดตูมเต็มอกเมื่อหันไปเห็นสายตาแวววาวของออร์แกนที่จ้องมองเนื้อขาวๆ ของพิมดาหลาไม่วางตา "หยุด... ฉันบอกให้หยุด...!" ชายหนุ่มเค้นเสียงเดือดดาลออกมา แต่กระนั้นก็ห้ามไม่ให้กระดุมเม็ดที่สามบนเสื้อเชิ้ตของพิมดาหลาหลุดไม่ได้ มันหลุดออกจากรังดุม พร้อมๆ กับเผยเนื้อขาวละมุนที่มีบราเซียสีหวานโอบอุ้มเอาไว้แก่สายตาของเขา และแน่นอนว่าไอ้ออร์แกนที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วก็คนงานหนุ่มๆ ของเขาทุกคนที่อยู่ไม่ไกลออกไปก็ต้องกำลังน้ำลายหก "ฉันบอกให้หยุดไง หูแตกหรือไง!" และก็เป็นเขาเองที่ทนไม่ได้ ทนไม่ได้ที่จะให้ใครได้มองสิ่งที่เขาต้องการจะครอบครองเพียงคนเดียวอีกแล้ว ชายหนุ่มกระโจนเข้ามาหยุดตรงหน้าหญิงสาว และกระชากมือบางออกจากกระดุมเสื้อของเจ้าหล่อนทันที จากนั้นก็เป็นเขานั่นแหละที่รีบติดกระดุมทั้งสามเม็ดให้อย่างร้อนรน "คุณ... ไม่ต้องการตรวจสอบสินค้า... อีกแล้วหรือคะ..." คนถามถามทั้งที่น้ำตายังไหลพรากไม่หยุด ตอนนี้หล่อนไม่เหลือศักดิ์ศรีอะไรให้ต้องรักษาอีกแล้ว เมื่อคริสเตรียโนเลือกที่จะย่ำยีมันอย่างไร้ซึ่งความปรานี คริสเตรียโนไม่ตอบ แต่เลือกที่จะจับร่างอรชรของพิมดาหลาขึ้นบ่าแข็งแรงของตัวเองทันที จากนั้นก็หันไปสั่งออร์แกนด้วยน้ำเสียงเลือดเย็น "ลืมสิ่งที่เห็นให้หมด เพราะไม่อย่างนั้นฉันจะควักลูกตาของนายออกมา รวมไปถึงไอ้พวกคนงานพวกนู้นด้วย ไปบอกมันด้วย!"”