icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จอมใจ จอมมาเฟีย

บทที่ 7 ตอนที่ 7

จำนวนคำ:1188    |    อัปเดตเมื่อ:05/05/2022

ที

าลมายังงั้นแหละ” พาเวลทักขึ้นเมื่ออยู

า ไม่

ด้ที่รู้สึกดีที่ถูกไอ้เมซซี่มันกอด แถมยังรู้สึกร้อนผะผ่าวยามที่ถูกสายตาหวานฉ่ำของมันมองแบบจะกลืน

งมีอะไรแน่ๆ” ผู้เป็น

หงิด “ก็บอกว่าไม่มีอะไรยังไงล่ะ นายห

ย ผมไม่เซ้าซี

่ชายดีว่าหากกำลังร้อนแล้วใครหน้าไหนกล้าเข้า

ง วางช้อนลง ก่อนจะหัน

กคนที่หน้าตึก ฉันมีเรื่อ

ับน

ลุกขึ้นและเดินออกไป แต่พาเวลน้อง

ดีการ์ดหรือครับ ทำไมเ

“นายออกไปฟังด้วยสิ แล้วก

พาเวลมองตามไปด้วยความสับสนก่อ

เพราะมีบางเรื่องที่ฉันต้องการใ

งไปทางเมลิน่าที่ตอนนี้อยู่ในคราบของเมซซี่ แต่ก็ทำไม่ได้

่มกระแทกลมหายใจ

จำกฎทั้งเก้าข้อของเซ

เคร่งครัดเลยครับ” หนึ่งในบอดีการ์ดร่า

ีกหนึ่งข้อที่ต้องกา

หรือค

สัย ซึ่งความสงสัยนี้ก็เป็นความสงสัยเดียวกั

ผู้ชายทั้งแท่ง ห้ามกายเป

อนจะอมยิ้มด้วยความขบขัน จากนั้น

งแท่งกันทุกคนนะครับนา

หน้าเมลิน่าเขม็ง ก่อนจ

ที่ไม่ได้เป็นแบบพวกนาย หรือ

ล่านะ

นก็ทำให้ทุกคนมองมาที่หล่อนเป็นตาเดียวกัน ไ

ว่าแกกันล่

มลิน่า แต่ที่น่าหัวเราะมากกว่านั้นก็ค

หญ่มองผมตลอดเวลา ก็เ

อีกแค่ครั้งเดียวเท่านั้นเมซซี่ ถ้าต่อไป นายยังแสดงกิริยาตุ้งติ

ไปอย่างหงุดหงิด พาเวลมองตามร่างของพ

ย่าขวดแหงเลยถึงได้คิ

จากนั้นก็กำลังจะเดินกลับเข้าไปในห้องอาหารอีกครั้ง แต่ระหว่างทางก็

บตา และตัวสั่นแบบนี้หรอก” ชายหนุ่มพ

าหล่อนกลัวหัวใจของตัวเองต่างหากล่ะ กลัวว่าหากสบตาแล้วเขาจะรู้ว่าหล่อนคิดยังไง กลัวว่าหากเข้าใกล้แล้วห

เจ็บปวดก่อนจะก้

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมใจ จอมมาเฟีย
จอมใจ จอมมาเฟีย
“ด้วยหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมาจากผู้มีพระคุณทำให้เมลิน่าจำต้องกระทำการอันอุกหาญ นั่นก็คือการปลอมตัวเข้าไปเป็นบอดี้การ์ดในอาณาจักรเซอร์คอฟ และที่นั่นก็ทำให้เธอได้รู้จักคำว่ารักเป็นครั้งแรกในชีวิต ดินิย่าร์ เซอร์คอฟ มาเฟียหนุ่มรูปงามผู้ทรงอิทธิพลในรัสเซีย เขาแสนจะสงสัยกับท่าทางอ้อนแอ้นของไอ้เมซซี่บอดี้การ์ดหน้าหวานยิ่งนัก เขาพยายามหาค้นหาคำตอบให้กับความสงสัยที่เกิดขึ้นในใจของตัวเอง แต่ยิ่งเข้าใกล้ ก็ยิ่งทำให้หัวใจกระด้างที่อยู่ลึกเกินมนุษย์ทั่วไปของเขาเต้นแรงจนน่าตกใจ และในที่สุดเขาก็ต้องยอมรับอย่างขมขื่นว่าหลงรักผู้ชายด้วยกัน จนหมดหัวใจ.... "ก็ผมไม่รู้จริงๆ นี่ฮะว่าทำอะไรผิด หรือว่าไปทำอะไรขวางหูขวางตานายน่ะ" หญิงสาวกัดฟันผุดลุกขึ้นยืนและมองเขาอย่างขุ่นเคือง "ฉันเห็นนายไปนั่งอี๋อ๋อกับไอ้ผู้ชายคนนั้นตั้งนานสองนาน ฉันสั่งแกแล้วไม่ใช่หรือว่าห้ามไประริกระรี้กับคนอื่น" "ก็นายสั่งไม่ให้ผมไปยุ่งกับผู้หญิง ผมก็ทำตามแล้วนี่ฮะ ไม่ได้คุยกับผู้หญิงสักคน ไม่ได้มองด้วยซ้ำ แล้วนายจะเอาอะไรอีก" "แต่แกก็ไประริกระรี้กับไอ้ผู้ชายคนนั้น" ดินิย่าร์กระชากร่างบอบบางของคู่สนทนามาไว้ในอ้อมแขน และกอดรัดแน่น พลางหรี่นัยน์ตาที่กำลังลุกเป็นไฟลงมองในระยะใกล้ชิด "แต่ไอ้ผู้ชายคนนั้นของนายน่ะอายุจะครบแปดสิบในอีกไม่กี่วันข้างหน้าแล้วนะฮะ" หญิงสาวตะเบ็งเสียงใส่อย่างไม่ยอมแพ้ "และผมก็มองไม่เห็นความผิดใดๆ เลยกับการที่ผมไปนั่งคุยกับผู้ชายแก่ๆ เพศเดียวกันน่ะ" "แต่ฉันไม่ต้องการให้ไปยุ่งเกี่ยวกับใครทั้งนั้น ไม่ว่าเพศไหนก็ตาม" คนตัวโตเค้นเสียงกร้าวกระด้างออกมาแผ่วเบา มือหนายังคงรัดร่างอรชร "เอ๊ะ นายจะเอายังไงกับผมกันแน่ฮะ ผู้หญิงผมก็เข้าใกล้ไม่ได้ แล้วนี่จะยังผู้ชายอีก ถามนายจริงๆ เถอะฮะ ผมต้องอยู่ไกลๆ นายด้วยหรือเปล่า เพราะนายก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน" หญิงสาวสวนกลับอย่างขุ่นเคืองใจเป็นที่สุด ดินิย่าร์ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก นอกจากก้มหน้าลงปิดปากอิ่มๆ ที่กำลังเผยอเพื่อพ่นวาจาดื้อรั้นเอาไว้อย่างแนบแน่น เขาขยี้ เคล้าคลึงอย่างลืมตัว ลืมไปเลยว่าคนที่เขากำลังตักตวงความหวานจากกลีบปากอยู่นั้นคือผู้ชาย คือไอ้เมซซี่บอดี้การ์ดของตัวเอง”