icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จอมใจ จอมมาเฟีย

บทที่ 8 ตอนที่ 8

จำนวนคำ:1173    |    อัปเดตเมื่อ:05/05/2022

ที

ตัวเอง แต่ทุกครั้งที่พยายามก็ถูกขัดจ

สียงของมะปรางทำให้เมลิน่าต้องรีบหย

แป๊บเด

็ได้เห็นมะปรางยืนหน้าเศร้าอยู่ และด้วยที่เป็นผู้หญิงด้วยกันทำให้เมลิน่าดึงมือของมะปรางให้เข้

ีอะไรกับ

น้ำตาซึม “ไม่มีอะไรหรอก

ตียงของตัวเอง “มานั่งข้างๆ พี่เถอะ รับ

ใจเป็นที่สุด ทำไมนะ ทำไมหล่อนถึงรู้สึกสนิทใจกับเมซซ

ออก รู้เพียงแต่ว่าเมซซี่เป็นเพียงคน

ณพี่เมซซี

เรื่องอะไรไม่สบายใจล่ะ” คำถามของเ

อฉั

ปรึกษาได้ทุกเรื่

แค่เขาพูดเพียงไม่กี่คำ หล่อนก็ยอมเปิดเผยท

ฉันรัก

็กออกมาอย่างลืมตัว และก็ต้องรีบกลบ

ถึง... นาย..

. คุณแ

ึงรู้สึกโล่งใจกับสิ่งที่

ก็ตัดใจจากเขาไม่ได้สักที ฉันพยายามแล้วนะ พยายามตลอดเวลา แต่ฉันก็ทำ

ดี๋ยวพี่จะคิดห

ี่เมซซี่ ก็อย่างที่พวกเราร

นทรมานเป็นที่สุด หล่อนรู้ดี ซาบซึ้งกับมันดีเช่นกัน และสิ่งที่ควรทำก็คือการยิ้มแล้วก

ก็มีเพียงแค่แสดงความยินด

ซซี่ ฉันรู้ว่าฉั

ลูบศีรษะของมะปรา

องไห้กับบ่าพี่นี่แหละ ร้องซะ แล้วพ

ี่เมซซี่ ขอ

จอย่างเต็มที่ หล่อนจะร้อง จะร้องจนไม่สามารถร้องได้แล้วนั่นแหละ เพราะบางทีการปล่อยให้น้

ับไปซะแล้ว ม

ที่น่าจะมีอายุอ่อนวัยกว่าหล่อนปร

ยอกหักมาก่อนแล้วนะ แต่หล่อนก็ไม่ได้รู้สึกย่ำแย่แทบตายเหมือนกับมะปร

เพียงขยับตัวลุกขึ้นและดึงร่างบอบบางของมะปร

๋ยวฉันไปอาบน้ำก่

าวครึ่งชั่วโมงกว่าๆ หญิงสาวก็ก้าวออกมาและเดินขึ้นไปนั่งบนเตียง มือบางทำท่าจะดึงวิกผมออก แต่พอเหลือบแ

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมใจ จอมมาเฟีย
จอมใจ จอมมาเฟีย
“ด้วยหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมาจากผู้มีพระคุณทำให้เมลิน่าจำต้องกระทำการอันอุกหาญ นั่นก็คือการปลอมตัวเข้าไปเป็นบอดี้การ์ดในอาณาจักรเซอร์คอฟ และที่นั่นก็ทำให้เธอได้รู้จักคำว่ารักเป็นครั้งแรกในชีวิต ดินิย่าร์ เซอร์คอฟ มาเฟียหนุ่มรูปงามผู้ทรงอิทธิพลในรัสเซีย เขาแสนจะสงสัยกับท่าทางอ้อนแอ้นของไอ้เมซซี่บอดี้การ์ดหน้าหวานยิ่งนัก เขาพยายามหาค้นหาคำตอบให้กับความสงสัยที่เกิดขึ้นในใจของตัวเอง แต่ยิ่งเข้าใกล้ ก็ยิ่งทำให้หัวใจกระด้างที่อยู่ลึกเกินมนุษย์ทั่วไปของเขาเต้นแรงจนน่าตกใจ และในที่สุดเขาก็ต้องยอมรับอย่างขมขื่นว่าหลงรักผู้ชายด้วยกัน จนหมดหัวใจ.... "ก็ผมไม่รู้จริงๆ นี่ฮะว่าทำอะไรผิด หรือว่าไปทำอะไรขวางหูขวางตานายน่ะ" หญิงสาวกัดฟันผุดลุกขึ้นยืนและมองเขาอย่างขุ่นเคือง "ฉันเห็นนายไปนั่งอี๋อ๋อกับไอ้ผู้ชายคนนั้นตั้งนานสองนาน ฉันสั่งแกแล้วไม่ใช่หรือว่าห้ามไประริกระรี้กับคนอื่น" "ก็นายสั่งไม่ให้ผมไปยุ่งกับผู้หญิง ผมก็ทำตามแล้วนี่ฮะ ไม่ได้คุยกับผู้หญิงสักคน ไม่ได้มองด้วยซ้ำ แล้วนายจะเอาอะไรอีก" "แต่แกก็ไประริกระรี้กับไอ้ผู้ชายคนนั้น" ดินิย่าร์กระชากร่างบอบบางของคู่สนทนามาไว้ในอ้อมแขน และกอดรัดแน่น พลางหรี่นัยน์ตาที่กำลังลุกเป็นไฟลงมองในระยะใกล้ชิด "แต่ไอ้ผู้ชายคนนั้นของนายน่ะอายุจะครบแปดสิบในอีกไม่กี่วันข้างหน้าแล้วนะฮะ" หญิงสาวตะเบ็งเสียงใส่อย่างไม่ยอมแพ้ "และผมก็มองไม่เห็นความผิดใดๆ เลยกับการที่ผมไปนั่งคุยกับผู้ชายแก่ๆ เพศเดียวกันน่ะ" "แต่ฉันไม่ต้องการให้ไปยุ่งเกี่ยวกับใครทั้งนั้น ไม่ว่าเพศไหนก็ตาม" คนตัวโตเค้นเสียงกร้าวกระด้างออกมาแผ่วเบา มือหนายังคงรัดร่างอรชร "เอ๊ะ นายจะเอายังไงกับผมกันแน่ฮะ ผู้หญิงผมก็เข้าใกล้ไม่ได้ แล้วนี่จะยังผู้ชายอีก ถามนายจริงๆ เถอะฮะ ผมต้องอยู่ไกลๆ นายด้วยหรือเปล่า เพราะนายก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน" หญิงสาวสวนกลับอย่างขุ่นเคืองใจเป็นที่สุด ดินิย่าร์ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก นอกจากก้มหน้าลงปิดปากอิ่มๆ ที่กำลังเผยอเพื่อพ่นวาจาดื้อรั้นเอาไว้อย่างแนบแน่น เขาขยี้ เคล้าคลึงอย่างลืมตัว ลืมไปเลยว่าคนที่เขากำลังตักตวงความหวานจากกลีบปากอยู่นั้นคือผู้ชาย คือไอ้เมซซี่บอดี้การ์ดของตัวเอง”