สาปสิเน่หา

้นใกล้ๆ เมื่อเห็นร่างนอนยาวเหยียดของนาย

มที่ ห้องคุ้นตาเมื่อมองกวาด ใบหน้าหญิงสาวและคนอื่นข้างเตียงนอนก็คุ้นเคย เจ

่างกายพี่ไม่มีแผลตรงไหนเลย ยาเลยไม่ได้พาไปโรงพยาบาล”

ิดตามลำพัง เพราะต้องให้ทันกฤษ์ส่งตัว เธอซึ่งเป็นน้องสาวแท้ๆ เพียงคนเดียวต้องอยู่ช่วยจัดการอะไรๆ ที่โรงแรมในตัวเมืองสถานที่จัดงานเสียก่อน เพราะเห็นว่าฝนตกหนักวรัทยาจึงเปิดห้องในโรงแรมค

เป็นอะไรหรือเปล่า” เสียง

นิษฐานว่า มุทิตาอาจติดอยู่ในซากรถ ที่โคลนถล่มทับนะคะ...พี่หมอทำใจดีๆ

เหตุ ที่ซึ่งเขาพามุทิตามายังเรือนหอแห่งนี้แต่ไม่คิดว่าจะมาไม่ถึง เขายังจำได้เมื่อถามเธอด้

ลน ฝนก็ตกหน

บช้าๆ สิคะ จอดแบบ

ูดอะไรก็ไม่รู้ แต่หลังจากนั้นเธอก็โอนอ่อนยอมตามใจเขาทุกอย่าง จนรถคันหรูแปรเปลี่ยนเป็นพาหนะพาทั้งสองท่องวิมาน แต่

ัญญูครางชื่อ

งลูกนะคะ มันทับรถทั้งคันเลย พี่รอดออกมาได้ก็บุญโขแล้ว ทำใจเถอะค่ะ” วรัทยาปลอบใจพี่ชาย