icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โสเภณีไร้เดียงสา

บทที่ 2 2

จำนวนคำ:1529    |    อัปเดตเมื่อ:21/06/2022

ที

ีพี่น

่มี

ดียวเลย

ม่เมตตา หนูก

เธอเข้าใจพูดดีน

เมตตาเธอ ถึงไ

้องทำงานกี่ปีคะถึงจะหลุดหน

อยก่อนเมิน “เรื่อง

างโอ่อ่า เครื่องเรือนเป็นระเบียบ เตียงกว้างและท่าทางจะนุ่

อะไ

ง เธอเนื้อตัวมอมแม

เสื้อผ้าม

กหน่อยก็น่าจะดีนะ” เขาเท้าเอว กวาดตามองเธอขึ้นๆ ลงๆ “ถึงจะเป็

้อยืดออกให้ เธอรีบเบี่ยง

ค่ะ คุณออกไปข

วกระเปี๊ยกแค่นี้เอง ถือซะว่าฉันเป็นพี่ชาย

ึกอะไรกับหนู แต่หนู

ชายคนหนึ่งล่ะกัน ไว้ใจฉันเถอะ” เขาพูดกลั้วขำ

วามสุขเช่นเธอ อยู่ไหนก็มีแต่ทุกข์ ในเมื่อเรื่องราวมันให้เป็นไปอย่างนี้ก็ช่างเถอะ เธอหม

ั้นในตัวเก่า และกางเกงสามส่วนออกพ้นร่างกาย แน่นอ

มือนอายุยังน้อยมากๆ ไม่มีทรวดทรงความเป็นผู้หญิง แต่เมื่อได้เห็นเนื้อใน...หน้าอก

น่าทะนุถนอม และไม่น่าเชื

ละลำตัว นั่นยิ่งทำให้ชายหนุ่มเกร็งเครียดไปทั้งตัว บางอย่างที่หลับใหลมานานถ

ไหร่แล้ว” ถา

บห้

อสาวแล้ว เขาไม่ควรทำอย่างนี้เลย แต่เมื่อทำไปแล้ว ม

ิงสาวที่สมบูรณ์อยู่

ธอนี่แหละที่กระตุ้นความ

ยายามพูดด้วยน้ำเสียงปกติ

อ ลูบไล้แผ่นหลังและสะโพกให้ มีบางช่วงที่เขาร

ะสั่น ทันทีที่เธอหมุนตัวมาเผชิญหน้

ินตนาการหากได้ลูบไล้สัมผัสเธอแบบลึกซึ้

าเพิ่งรู้จักนกได้ไม่ท

ว่าสิบห้า อายุน้อยกว่าเราตั้งส

แบบนั้น แต่จิตใจฝ่ายช

ำยังไงก็ได้ เลี้ยงดูให้ดี กินอิ่ม ให้ความสบาย และจะทำอะไรๆ เรื่องอย่างว่

ุ่นในสมอง ก่อนที่ภวังค์ควา

หนูพอหรือยัง

ลำคอจนมาถึงเนินอก...หน้าอกเธอนุ่มตึงแน่น เล็กกว่าฝ่ามือเข

กมาย กลับไม่เคยมีใครเร้าใจปลุกอ

ออ่อนเดียงสากันแน่ถึงได้พูดออกมาตามที่ตัวเอ

ปียกไปหม

งานศพด้วยไ

ม่อีกครั้ง” ดวงตาคู

บเสร็จ คุณก็

ยัดเวลา” เขาบอกแบบนั้น ท

มันไม่น่

ะ” เขาพูดเหมือนทวงบุญ

นูทราบ

เห็นแปลก แค่อาบน้ำด้วยกันเอง” พูดจบก็รีบถอดสูทแขวนไว้ที่ราวเหล็กข้า

้นก็แข็งขึงโดดเด่นชี้หน้าเธออวดค

เปิดรับโบนัส

เปิด
โสเภณีไร้เดียงสา
โสเภณีไร้เดียงสา
“เธออายุเพียง 15 ปี ก็ถูกนำตัวมาขายให้มหาเศรษฐีหนุ่ม เขาอายุ 32 ปี หนุ่มใหญ่ผู้ร่ำรวยและเย็นชา เมื่อเธอถูกนำมาขายใช้หนี้และเขาก็รับเธอไว้ในฐานะคนรับใช้ส่วนตัว ทว่าเพียงวันแรกที่เธอได้มาเหยียบบ้านของเขา เธอก็สูญเสียพรหมจรรย์ไป อะไรคงไม่ร้ายเท่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว และเธอเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา เธอไม่มีวันยอมเป็นโสเภณีไร้เดียงสาตลอดไปหรอก เพื่อลูกและเพื่ออนาคต เธอจึงต้องอุ้มท้องหนีเขาไปอยู่ที่อื่น โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ และเมื่อเวลาผ่านไป 4 ปี เธอและเขาได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะท่านประธานกับเลขาสาว การพบกันครั้งนี้ เธอเปลี่ยนไปมาก จากเด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก กลายเป็นหญิงสาวที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ที่สำคัญ...เด็กชายวัย 3 ขวบที่เรียกเธอว่า 'แม่' ก็มีใบหน้าเหมือนเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน !”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 34