icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โสเภณีไร้เดียงสา

บทที่ 3 3

จำนวนคำ:1565    |    อัปเดตเมื่อ:21/06/2022

ที

เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นของสงวนของผู้ชายที่เป็นผ

เธอ ความเป็นชายก็กวัดแ

ขัดให้ฉันบ้

อนจะหายใจไม่ออกเอาซะเลยเมื่อได้

อซะว่าฉันเ

อตัวเองแล้วทรุดตัวลงนั่งคุกเข่า เงยหน้ามองเขา...โอ้โห พอ

้นเรื่อยๆ กระทั่งถึงอวัยวะความเป็นชายที่แข็งกร้าว เธอจั

รูขุมขน กรามแข็งบดแน่นเมื่อความปรารถนาแห่ง

้างฟองสบู่ออกจากตัวเขาและเธอออกให้ไว ก่อนจะอุ้มเธอพาดบ

สื้อผ้าเลยค่ะ

งพร่า โยนตัวเธอลงบนเตียงนุ

ตเมื่อเขาตามขึ้นมาคร่อมอยู่เ

งฉันเถอะ แล้วฉันจะให้

.เธอพ้นเสือแต่มาเจอจร

ีโอกาสโชคดีอย่าง

่งสิบห้

ง ฉันไม่ให้เ

แสนห้าที่เขาเสียให้มาลัยไป คงไม่ต่างจากการที่เ

หรือเป็นแค่สัต

..ขอแค่หมดสามแสนห้า เธอจะเป็นอิสระ

ี้สามแสนห้าจะ

่องอะไรกันเนี่ย หนี้สิน เงินๆ ฟังแล้วน่าขัดใจชอ

ประกาย “หนึ่ง

องเต้าสลับไปมา ก่อนถดกายลงต่ำ ดูดยอดอกซ้ายและขวา เลีย

๊า คุณขา

อ คราวนี้เด็กสาวเบิกตากว้าง เธอไม่เคยจูบกับ

รทัศน์ เวลาที่พระนางจูบก

้นเข้ามาในปากเธอ เกี่ยวกระหวัดรัดรึง พร้

าง ในตอนนั้นเองที่เธอรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก เขา

กายนั่งคุกเข่าแล้วจับขาเรียวข้างหนึ่งมาพาดบนบ่าแก

รู้ว่าเธอหลุดคำนั้นออกไปได้อย่างไร แต

ข้าไป เด็กสาวสะดุ้ง ตาค้า

จะยกสะโพกหนี แต่ไม่เป็นผล ในขณะที่เขาโน้มตัวลงมาจูบปาก ดูดย

งลำ เขาก็กระแทกพรวดเดียวจนมิด

๊ย

ม่นานเธอจะเสียวแล้วจะลืมความ

า ซึ่งเขาเองก็รู้สึกปวดร้าวไม่ต่างจากเธอ ความเป็นห

ยกสะโพกซอยเข้าออก จากเบาๆ ก็เร่งจังหวะหนักห

ียวซ่านรัญจวนใจอย่างที่ไม่เคยประสบพบเจอมาก่อน ยิ่งเขาดึงเข้าๆ

ั้ง ร่างสูงกระตุกเกร็ง ก่อนจะปลดปล

ตาพริ้ม เพิ่งอาบน้ำเมื่อครู่ แต่ก

ให้ จากนั้นก็เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบสูทชุ

แต่ก่อนไป เดี๋ยว

ับโดยไม่ยอมลื

ออกจากห้องไป ไม่ถึงห้านาทีก็ก

ขาวางชุดไว้ให้บนโต๊ะหัวเตียง แล้วเดินกลับอ

ตามาจากไหน ไหลทะลักเปรอะสองแก้ม เธอซบหน้ากับ

พิ่งเจอหน้าไม่ถึงครึ่งวัน แถมฉันยัง

เปิดรับโบนัส

เปิด
โสเภณีไร้เดียงสา
โสเภณีไร้เดียงสา
“เธออายุเพียง 15 ปี ก็ถูกนำตัวมาขายให้มหาเศรษฐีหนุ่ม เขาอายุ 32 ปี หนุ่มใหญ่ผู้ร่ำรวยและเย็นชา เมื่อเธอถูกนำมาขายใช้หนี้และเขาก็รับเธอไว้ในฐานะคนรับใช้ส่วนตัว ทว่าเพียงวันแรกที่เธอได้มาเหยียบบ้านของเขา เธอก็สูญเสียพรหมจรรย์ไป อะไรคงไม่ร้ายเท่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว และเธอเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา เธอไม่มีวันยอมเป็นโสเภณีไร้เดียงสาตลอดไปหรอก เพื่อลูกและเพื่ออนาคต เธอจึงต้องอุ้มท้องหนีเขาไปอยู่ที่อื่น โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ และเมื่อเวลาผ่านไป 4 ปี เธอและเขาได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะท่านประธานกับเลขาสาว การพบกันครั้งนี้ เธอเปลี่ยนไปมาก จากเด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก กลายเป็นหญิงสาวที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ที่สำคัญ...เด็กชายวัย 3 ขวบที่เรียกเธอว่า 'แม่' ก็มีใบหน้าเหมือนเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน !”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 34