icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โสเภณีไร้เดียงสา

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1483    |    อัปเดตเมื่อ:21/06/2022

ที

น พอเสร็จธุระก็รีบขับรถกลับ ช่วงที่มือจับพวงมาลัยรถ สา

แน่ๆ ถึง...ถึงทำ

ใจไม่ไหวนะ ทั้งที่เ

ื้อของใช้จำเป็นสำหรับเ

ดี อันที่จริงจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ก็ได้ แต่เขาไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อน จะ

ท่าทางหวาดระแวง และเนื้อตัวที่

่จนทั่ว และก็ไปเจอพรทิพากึ่งนั่งก

สองมือหิ้วของพะรุงพะรั

ครับ ถ้าเจ้าสาวของผ

รทิพานิ่งอึ้งไปพักใหญ่ก่อ

ไงนะ

ับของขึ้นไปให้ ฉันท์ชนกบนห้อง แล้วเด

ยตัวให

บ เอนหลังพิงพนักเบาะ ก่อนหยิบรีโมตเ

บบนั้นจริงๆ” เขากล่าวเสียงเคร่งข

ม่ใช่คนอ

ิงๆ ” เขาเองก็เครี

ายผู้หญิงก็อายุแค่ 15 เรีย

ไหนแล้ว เธอเหมือ

บนกเพื่อรับผิดชอบ เด็กคนนั้นเหมือนเราซื้อมาแล้ว ถ้าธรจะเลี้

ิงด้วยกันนะครับ นกเสียใ

ี่ไหน ไม่มีใครเขามาเรียกร้องถามหาความรับผิดชอบจากธรหรอก คิดจะแต่งงานกับเด็กสิบห้า ไม่อายเพื่อนนักธุรกิจด้วยกันบ้

ณแม

าไปจริงจังอะไรกับเด็กที่เพ

่าแม่จะเป็นที่ปรึกษาที่ดี แต่พอเอาเข้า

็กคนนั้นก็ให้อยู่ที่นี่ต่อไปก็ได้ ให้กินอิ่มนอนอุ่นมี

แม่แล้วครับ” ชายหนุ่มผุ

บบนี้ก็เพราะร

ข้าใ

ดรสกระโปรงสีโอรส ผมถักเป็นเปียสองข้างไว้ ถึงแม้ว่าผิวจะยังมีรอยจ้ำๆ อยู่ แต่

รื่องสำอางอย่างอื่นติด แต่เธอก็ดูน่ารักสมวัยม

้างคะ หนูลองใส่ชุ

อบอ้อมแอ้ม “ชุดย

ูไม่เคยใส่เสื้อผ

กระแอมเล็กน้อย “เธอยังไม่รู้จักชื่อฉันเ

ารนะคะ” เด็กสาวยื่นมือมาให้ เขายื่นมือ

าย

อนห้องเดีย

ถึงจะเป็นอิสระ” เธอถามตรง

เด็กสาวหลับตาพริ้ม เรียนรู้ที่จะนิ่งเฉยไม่โวย

ือ...รอวันได้เป

ต่างจังหวัด จะใช้ชีวิตเพื่อตัว

ันท์ชนกนั่งตัวลีบอยู่ข้างๆ กันต์ธร ฝั

องสาวของฉันเอง” ก

เธอยกมือไหว้เพราะคิดว่าตัว

เด็กคนที่แม่เ

พรทิพา

ะ เหมือนพี่ธรได

ได้มีทีท่าว่าจะชิงชังเธอ ในทางกลับกัน กลับใ

ยังน้อยอยู่เล

ห้าค

ลี่ยนจากเด็กหญิงเป็

ใจดำกันต์ธรเ

้าก็ถือว่าเป็นสาวแล้

ยุตั้ง 32 แล้ว เป็นพ่

ักที่อกเข้าอีกดอก ทำไมน้องสาวเขาช่

เปิดรับโบนัส

เปิด
โสเภณีไร้เดียงสา
โสเภณีไร้เดียงสา
“เธออายุเพียง 15 ปี ก็ถูกนำตัวมาขายให้มหาเศรษฐีหนุ่ม เขาอายุ 32 ปี หนุ่มใหญ่ผู้ร่ำรวยและเย็นชา เมื่อเธอถูกนำมาขายใช้หนี้และเขาก็รับเธอไว้ในฐานะคนรับใช้ส่วนตัว ทว่าเพียงวันแรกที่เธอได้มาเหยียบบ้านของเขา เธอก็สูญเสียพรหมจรรย์ไป อะไรคงไม่ร้ายเท่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว และเธอเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา เธอไม่มีวันยอมเป็นโสเภณีไร้เดียงสาตลอดไปหรอก เพื่อลูกและเพื่ออนาคต เธอจึงต้องอุ้มท้องหนีเขาไปอยู่ที่อื่น โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ และเมื่อเวลาผ่านไป 4 ปี เธอและเขาได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะท่านประธานกับเลขาสาว การพบกันครั้งนี้ เธอเปลี่ยนไปมาก จากเด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก กลายเป็นหญิงสาวที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ที่สำคัญ...เด็กชายวัย 3 ขวบที่เรียกเธอว่า 'แม่' ก็มีใบหน้าเหมือนเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน !”