icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โสเภณีไร้เดียงสา

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1567    |    อัปเดตเมื่อ:21/06/2022

ที

งแก่มาก่อน จนกระท

ฉันอายุ 29 นะ พอจะ

ขาล่ะให้เป็นพ่อ ส่วนตัวเองเป็

บอ้อมแอ้ม “หนูขอฝาก

แล้ว อยู่ที่นี่ก็ทำใจให้สบายนะ ใ

ึ้นมาทันที “ใคร

ก็ไม่รู้สิคะ ทัยก็พูดไปเ

รจนเติมข้าวไปถึง 2 จาน แม้ว่าพรทิพาจะเงียบ ไม่พูดไม่จา แ

ัยเป็นพี่น้องที่สนิทกันมาก ถึง

น เธอมีสามีแล้ว และอยู่บ้านของสามี นานๆ ครั

่จาอะไรสักคำ กลับห้องตัวเองไปเช่นกัน คงเหลือแต่ฉันท

ียก และเขาก็เหล

? ว

คุยให้ชั

อะไรก็

ุณแล้ว หนูจะได้รับ

เธอแล้วถอนหา

กว่าคุณธร

บัติตัวของเธอเอง ถ้าทำให้ฉันพ

่นะ

ทัศน์ แต่เนื้อหาที่ ตัวละครเล่

บางขยับมานั่งเบียดเขา แก้มนุ่มซบต้นไหล่ห

ก้มเริ่มเป็นสีแดงระเรื่

แล้วฉันจะบอกเองว

งนหน้ายืดคอมาจูบปลายคางสาก มือเล็กล้วงเข้าไปในกางเก

้ารุกก่อน แต่ท่าทางเธอช่างน่

ากได้ไหมคะ” เธอช้อนตา

เดียงสาแบบนี้ทำเอาเ

...ถ้า

าล่ะคะ คุณ

่อนถึงจะบอกได้ว

ก ก่อนร่นตัวลงนั่งตรงพื้

ห้เธอถอดได้ง่ายๆ ไม่นานนัก กางเกงผ้าร่มที่เขาสว

ส่เข้าปากโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาสะดุ้งเล็ก

ในปากเธอจนคับแน่น และในที่สุด...ความใหญ

บาๆ เมื่อเธอได้เห็นปฏิกิริยาเช่นนั้นจากเขาก็เกิดความ

ัสชิวหา เธอรับรู้รสชาติเค็มปร่าๆ ของน้ำใสๆ ที่เล็ดออกมาจากส่วนหัว และก็ไม่นึกรังเกีย

แหบพร่า ในขณะที่เธอเหลือบตามองเขา แล้วรูดปากขึ้นๆ ลงๆ จังหวะช้า

อยปากมาก แต่ก็ไม่ค

เป็นจังหวะ เธอก็รูดปากขึ้นๆ ลงๆ

รางเล็ดลอดออกจากลำคออยู่ดี ความเสียวซ่านที่ยากจ

านั้นก่อนจะจับไหล่เธอให้ลุกขึ้นมาแล้วดึงกางเกงชั้นในเ

ญ่โตของเขาทีละน้อยจนกระทั่งมิดสุดความยาว เขากอดเอวเธอไว้แล้วจูบแก้มนวล จับสะโพกเธอยกขึ้นๆ ลงๆ เป็นจ

ลงด้วยความสุขสมของทั้งสองฝ่าย คราวนี้เขาพาเธอไปแตะเส้นรุ

กพักก็มีพลุสวยงามถูกจุดขึ้น เธ

ตัก ซบอกเขาอยู่ ในขณะที่วงแขนแ

งบ้างนก เ

บเสียงอู้อี้ “แล้วคุณธ

างเล็กให้เงยหน้าขึ้น

พอใจ เขาจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระไวๆ กลับกลายเป็นว่า ยิ่งเธอทำให้เขาพอใจ

เปิดรับโบนัส

เปิด
โสเภณีไร้เดียงสา
โสเภณีไร้เดียงสา
“เธออายุเพียง 15 ปี ก็ถูกนำตัวมาขายให้มหาเศรษฐีหนุ่ม เขาอายุ 32 ปี หนุ่มใหญ่ผู้ร่ำรวยและเย็นชา เมื่อเธอถูกนำมาขายใช้หนี้และเขาก็รับเธอไว้ในฐานะคนรับใช้ส่วนตัว ทว่าเพียงวันแรกที่เธอได้มาเหยียบบ้านของเขา เธอก็สูญเสียพรหมจรรย์ไป อะไรคงไม่ร้ายเท่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว และเธอเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา เธอไม่มีวันยอมเป็นโสเภณีไร้เดียงสาตลอดไปหรอก เพื่อลูกและเพื่ออนาคต เธอจึงต้องอุ้มท้องหนีเขาไปอยู่ที่อื่น โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ และเมื่อเวลาผ่านไป 4 ปี เธอและเขาได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะท่านประธานกับเลขาสาว การพบกันครั้งนี้ เธอเปลี่ยนไปมาก จากเด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก กลายเป็นหญิงสาวที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ที่สำคัญ...เด็กชายวัย 3 ขวบที่เรียกเธอว่า 'แม่' ก็มีใบหน้าเหมือนเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน !”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 34