icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เล่ห์เสน่หา

บทที่ 7 เล่ห์เสน่หา

จำนวนคำ:595    |    อัปเดตเมื่อ:10/05/2022

รฯ นอกจากตัวตึกที่สูงเด่นเป็นสง่าด้วยเสาสลักด้านหน้าแล้ว ยังมีเรือนไม้สีขาวสะอาดที่ปลูกสร้างอยู่ใกล้กับบึงใหญ่ที่ขุดไว้เพื่อความร่มรื่น เลี้ยงปลาและปลูกดอกบัวตามที่มารดาของทรงภพเคยโปรดปราน แม้ท่านเสีย

งานแทนหน้าที่คน

ภพจะใช้งานเธอหรือไม่ แต่ดูท่าว่าเจ้าของบ้านจะไม่มีอะไรจ

ขึ้นมาได้ เขาชะงักเท้าแล้ว

หาข้าวหาปลากิน เช่นความห่วงใยใส่ใจที่ทรงภพมีให้ทุกคนในบ้านไม่แบ่งแยกชั้นว

ิดไฟเรื

คนงานที่มารับรถไ

ี่สว่างด้วยไฟแสงจันทร์สีส้มนวลตา ไปยังบ้านไม้ริมน้ำที่ไฟด้านในส่องสว่า

บางในชุดสีอ่อนพลิ้วไหวเมื่อสายลมพัดผ่าน ร่างซึ่งทรงภพแน่ใจว่าไม่ใช่อังศุมาลินมายืนคอยโกโบริแน่

าเรื่อยๆ เท้าของหนุ่มใหญ่กลับยกไม่ขึ้นหนักอึ้งเสียทันทีที่มอ

ดือ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เล่ห์เสน่หา
เล่ห์เสน่หา
“ความรักจากชาติปางก่อน กลับมาหลอกหลอนในปัจจุบัน อะไระเกิดขึ้น เมื่อหญิงสาวทั้งสองต่างกลับชาติมาเกิด ฝ่ายหนึ่งกลับมาด้วยแรงแค้นเพราะความรักเป็นเหตุ อีกฝ่ายกลับมาเพื่อช่วงชิงชายอันเป็นที่รัก ที่ยังระทมจมปลักในความรักครั้งเก่า เขาจะสานต่อ และแก้ไขสิ่งผิดพลาดที่เคยทำ หรือจะทำให้เหตุการณ์เลวยิ่งขึ้น และสุดท้ายจะสมหวังในรักหรือพรากจากกันอีกครั้ง ความจริงใจจะพ่ายแพ้เล่ห์เหลี่ยมแห่งเสน่หาหรือไม่?”