คุณหมอ...อย่าใจร้าย

ือนต่อมา

ุดลง หนูน้อยทั้งเก้าคนพนมมือไหว้ เหล่าผู้ปกครองและคุณครูที่นั่งชมการแสดง

การแสดง ใบหน้าของทุกคนแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มที่มาจากความภาคภูมิใจในตัวลูก

าในวัยห้าขวบสองเดือนเอ่ยถามชมพลอย มารดาแสนสวยเจ้า

ุดในโลกเลยค่ะ” ชมพลอยชมล

่ะ” อลิสสาช่างจ้อ ชมมารดากลับและสวมกอด “คุณครูชมคุณแม่ด้วยค่

่ารัก” ชมพลอยประคองแ

ูกชมกลับ หอมแก้มมารดาก่อนซบหน้าลงบนบ่าของคนเป็นแ

อลิสสายันตัวยืนตรง เอียง

้องแก้มอยาก

ก่อนนะคะ แม่จะพาน้

งลูกสาวนั่งชะเง้อคอมองไปทางประตูด้านหลังเวที ชมพลอยรู้ทันทีว่า เ

ทน” น้ำเสียงอ่อนโยนและอ่อน

้าเศร้า “คุณพ่อบอกว่าจะมา

กชายไม่ค่อยมีเวลาให้สักเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะง

น้ำฟ้าหรือฟ้าพี่เลี้ยงแทนธรรมที่เดินเข้า

่อผิด

ลอยย่อตัวนั่งตรงหน้าเด็กชาย

พื่อนด้วยการกอดและตบหลังเบาๆ ชมพลอยเห็นการกระทำของลูกสาวก็อดยิ้มไม่ได้ อลิสสาทำเลียนแบบตน ทุกครั้งที่

มครับ เลิกงานแล้วไปกินไอติมกับน้านะ แล้วค่อยกลับบ้าน” ชมพลอยหาวิธีให้เด็กชายคลายจา

าเบิกบาน น้ำฟ้ายิ้มตามเมื่อ

” น้ำฟ้าส่งขวดน้ำให้เด็กช

ำดื่มจากชมพลอยที่ทำหน้าไม่ถูก หันไปมองน้ำฟ้าที่ยิ้มบางและพยักห

้ แทนธรรมพูดกับเธอน้อยลง ไม่ติดแจเหมือนก่อน เธอพูดอะไรก็ไม่ฟัง น้ำฟ้

รอดูการรับของรางวัลให้กับนักแสดงทุกคน เมื่อพิธีสุดท้ายสิ้นสุดลง ชมพล

รพสินค้า

ก็ยังคงแน่น อาจเป็นเพราะเป็นวันศุกร์ช่วงเย็น หลายครอบครัว รวมถึงเพื่อนฝูงจึ

่ใหญ่เป็นอันดับสองของภาคเหนือและสวนผลไม้อันกว้างใหญ่มาย

ขายิ้มกว้างเมื่อเห็นน้ำฟ้า หญิงส

ันมามองผู้พูด ใบหน้าเขา

นๆ เห็นอยู่ทุกวั

มองว่าฟ้าสวยอยู่แล้ว” การพูดคุยกึ่งโต้เถียงของสองหนุ่มเพื่

าทีก็เลยช้าค่ะ” ชมพลอยบอกกฤตย์ ก่อนยกมือไหว้ชมั

บเกรซ สบาย

ตย์มาให้นะคะ อร่อยมากค่ะ น้องแก้มกินคนเดียวเกินครึ่งเลย