คุณหมอ...อย่าใจร้าย

ุณแม่” ของที่อยากไ

ุยกับแพทด้วย คุยที่บ้านไม่

” ลูกสาวเหมือนรู้ว่า

ื่องไห

ไหน ตามสืบมาสองปียังไม่ได้เรื่องเลย ไม่รู้ว่

รขับไล่ออกจากบ้าน อัยการโกรธมากที่รู้ว่า ชมพลอยท้องไม่มีพ่อ และยิ่งโกรธมากขึ้นเมื่อได้ยินเรื่องความเหลวแหลกของ

ามคืบหน้า” จิรวรรณไม่คิดว่า การตามหาคนคนหนึ่งจะยา

น จะหวังพึ่งข้อมูลทะเบียนราษฎร์ก็ไม่ได้ เพราะข้อมูลของมันก็คือบ้านของเรา นักสืบก็เลยต้องหาวิธีอื่น ตามหาจาก

ว่า มันจะเอาเด

ากบ้าน คุณพ่อไม่ให้อะไรมันเลย ระงับบัตรเครดิตทุกใบ เงินในบัญชีของมัน

ดการมัน ไม่งั้นในอนาคตมันอาจทำความยุ่งยากให้กับเรา เราต้องตัดไฟตั

วงชมพลอยหนักหนา ร้องห่มร้องไห้ตอนที่อัยการขับไล่ชมพลอยออกจากบ้าน พูดก

ห้ชมพลอยกลับเข้ามาในบ้าน นั่นหมายความว่า ชมพลอยมีสิทธิ์ในสมบัติของอัยการ นางไม่มีวันยอมให้สมบัติตกเป็นของชมพลอย ทุ

หรูดูแพง พลอยพัตราซุกซ่อนความร้ายกาจไว้จนมิด แม้แต่

ังไม่มีความคืบหน้ายังไ

ารถาวรไปเลย เราจะได้สบายใจด้วยว่า ไม่มีใครแบ่งสมบัติของลูกแม่” ความโลภเป็นเหตุผลหล

ามริษยาไม่เข้าใครออกใคร แม

คุณแ

นเย็นมีนัดห

มีตอนสองทุ่มครึ่ง

คิดถึง แพทไม่ได้ไปหาลุงโมทย์เดือนกว่าแล้ว บ่นอ

นสาวมาก ตามใจทุกอย่าง ที่สำคัญหากสองแม่ลูกไปที

ถึงลุงโมทย์

มตัว” จิรวรรณบอกลูกสาว “ใกล้เวลาเลิ

ารตรวจดูเอกสารบนโต๊ะ และทำงานต่อราวครึ่งช

และตามจีบมานานกว่าหกเดือน รถยนต์คันหรูมาหยุดจอดตรงต้นไม้ใหญ่ริมถนน

้อที่เพิ่งรีดเสร็จแขวนตรงราว ก่อนเดินออกจาก

คะ” ปากถามมือก็เปิดปร

ย” ภาวิตพูดจากใจ คนฟังยิ้ม ชมพลอยดีใจที่มีเขารักและคิดถึงตน ทว่าเธอปิดกั้นตัวเองกับผู้ชายทุกคนเพราะกลัวว่าจะผิดหวังซ้ำรอยเดิม และอาจทำให้เธอขาดสติเช