icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บ่วงรักทาสเสน่หา

บทที่ 4 ความรับผิดชอบฉันต้องการ (1)

จำนวนคำ:1432    |    อัปเดตเมื่อ:23/05/2022

ผิดชอบฉ

อนึกถึงเหตุการณ์ที่ผับเมื่อคืน ขณะที่เขานั่งดื่มเหล้าเพื่อให้มันลืมความเจ็บปวด และคิดว่าจะกลับ จู่ๆ ก็มีผู้หญิงนัยน์ต

ุณหล่อดี ฉันก็เลยมา’ จากนั้นเธอก็สั่งค็อกเทล ซึ่งวิธีสั่งก็ฟ

ๆ สวยๆ รสหวานๆ เหมือนที

หน้า และเมื่อหญิงสาวได้มันมาก็ยกขึ้นดื่มแล้วหันมายิ้มให้เขาท

งักแรงๆ อย่างคนกำลังเมาได้ที่ และรู้ส

มไม่ไหว จึงขอตัวกลับก่อน แต่จู่ๆ เธอก็โพล่งออกมาว่า ขอตามไปด้วย

ากค่อยๆ เลือนหาย มีความกังวลใจเข้ามาแทนที่ มือหนายกขึ้นไล้แก้มนวลปลั่งเบาๆ เขาจะทำยังไงกับผู้หญิงคนนี้ดี ตลอดช

ว หญิงสาวพยายามจะเปิดเปลือกตาขึ้น แต่ก็ต้องหลับตาแน่นขมวดคิ้วมุ่น เมื่ออาการปวดศีรษะพุ่งปรี๊ดขึ้น

ี่ปากก็อ้าค้างอย่างตกใจ เมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาปรากฏอยู่

ละขยับหนี ขณะที่สายตามองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างหวาดกลัว สลับกับการกวาดมองไปรอ

้องฉันนี่นา แล้วท

นิธิภัทรต

งหน้าว่าเขาตัวล่อนจ้อน จากนั้นจึงก้มลงมามองสภาพตัวเองที่มันไม่ต่างก

! คุณข่ม

ตียงนอน สู่พื้นด้านล่าง พร้อมกับ

โอดครวญ ขึ้นไปวางที่กลางเตียงกว้าง จากนั้นตัวเขาเองก็ผละไปหาผ้าเช็ดตัวมานุ่งกันอุจาดตา หากคนที่กำลังนั่งก้มหน้าน้ำตาซึมอยู่ เงยหน้าข

ับโดยไม่ดูล่ะ เดี๋ยวตกเตี

ข้าตะราง...ผู้ชายเฮงซวย...ไม่มีดีสักคน” ประณาลีต่อว่าเสียงกร้าว มองเขาอย่างโกรธแค้น และพอนึกขึ้นได้ว่าเธออยู่ตรงนี้ไม่ได้แล้

้นเมื่อคืนผมขอโทษ ผมยอมรับผิด แต่เรื่องล่อลวง

มกับปัดมือหนาที่จับไหล่บางของเธอออก มองชายหนุ่มด้วยสายตาเอาเรื่อง และในตอนนี้นี่เองที

่อนๆ ฉัน เขาอยากให้ฉันมาทำความรู้จักกับคุณ เพราะเห็นว่าคุณหล่อดี ฉันก็เลยมา จากนั้นผมก็นั่งคุยอยู่กับคุณพักห

ากันแน่น จากคำบอกเล่าของชายหนุ่มทำให้จำได้แล้วว่าเขาคือคนที่เพื่อนๆ ยุให้เธอเข้าไปทำความรู้

เปิดรับโบนัส

เปิด
บ่วงรักทาสเสน่หา
บ่วงรักทาสเสน่หา
“"คุณธี คุณจะทำอะไรน่ะ ปล่อยนะคะ!" ประณาลีถามเสียงตื่น พยายามดิ้นรนขัดขืนตุบตีและผลักไสร่างใหญ่ให้ออกห่าง แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สะทกสะท้าน "ไม่มีทางที่รัก ผมปล่อยคุณมานานเกินไปแล้ว" เอ่ยจบนิธิภัทรก็เปลี่ยนจากกอดรัดมาตวัดร่างบางขึ้นอุ้ม แล้วเดินดุ่มๆ ตรงไปที่เตียงกว้าง ท่ามกลางเสียงวี้ดร้องและกระเสือกกระสนของหญิงสาว "ไม่นะคุณธี คุณจะทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้นะ ฉันเป็นพี่เลี้ยงไม่ได้เป็นนางบำเรอของคุณ" "ก็ใครบอกว่าจะให้คุณเป็นนางบำเรอล่ะทูนหัว" นิธิภัทรวางร่างบางลงบนเตียงกว้างแล้วโถมร่างใหญ่ตามลงไปแบบติดๆ จากนั้นเขาก็ทำการปิดปากพี่เลี้ยงสาวที่มักจะปฏิเสธเขาตลอดเวลาด้วยจูบอ่อนหวาน ขณะเดียวกันกำปั้นน้อยๆ ของหญิงสาวก็ยังทุบเข้าที่ไหล่กว้าง แต่ไม่นานมือนั้นก็ค่อยๆ เปลี่ยนมาเป็นลูบไล้อย่างเคลิ้มไปกับจูบที่เริ่มเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ สติที่คอยย้ำเตือนตัวเองอยู่ตลอดเวลาแตกกระเจิงไม่มีชิ้นดี เหลือเพียงความรู้สึกลึกๆ ที่เก็บงำเอาไว้ภายในใจ ที่เริ่มจะแสดงออกมา และเมื่อเป็นอย่างนั้นทำให้ประณาลีกล้าพอที่จะจูบตอบกลับไปอย่างไม่ประสีประสามากนัก หากแต่จูบนั้นแฝงไปด้วยความเร่าร้อนอ่อนหวาน มันจึงสามารถเรียกเสียงครางจากชายหนุ่มได้เป็นระยะๆ สร้างความร้อนรุ่มไปทุกอณูขุมขน เปลวไฟพิศวาสคุกรุ่นพร้อมจะมอดไหม้ นิธิภัทรไม่รอช้าจัดการปราการที่ขวางกั้นทั้งของตัวเองและประณาลีที่นอนอ่อนระทวยใต้ร่างออกอย่างชำนาญ "คืนนี้คุณจะต้องชดเชยเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมานะที่รัก"”
1 บทที่ 1 พ่อม่ายอกหักกับแม่สาวคานทอง (1)2 บทที่ 2 พ่อม่ายอกหักกับแม่สาวคานทอง (2)3 บทที่ 3 พ่อม่ายอกหักกับแม่สาวคานทอง (3)4 บทที่ 4 ความรับผิดชอบฉันต้องการ (1)5 บทที่ 5 ความรับผิดชอบฉันต้องการ (2)6 บทที่ 6 ความรับผิดชอบฉันต้องการ (3)7 บทที่ 7 ความรับผิดชอบฉันต้องการ (4)8 บทที่ 8 แสนซน (1)9 บทที่ 9 แสนซน (2)10 บทที่ 10 แสนซน (3)11 บทที่ 11 แสนซน (4)12 บทที่ 12 พี่เลี้ยงคนใหม่ (1) 13 บทที่ 13 พี่เลี้ยงคนใหม่ (2) 14 บทที่ 14 พี่เลี้ยงคนใหม่ (3) 15 บทที่ 15 เด็กแฝดแสนแสบ vs พี่เลี้ยงสาว (1)16 บทที่ 16 เด็กแฝดแสนแสบ vs พี่เลี้ยงสาว (2)17 บทที่ 17 เด็กแฝดแสนแสบ vs พี่เลี้ยงสาว (3)18 บทที่ 18 ปัญหาที่ต้องช่วยกันแก้ (1)19 บทที่ 19 ปัญหาที่ต้องช่วยกันแก้ (2)20 บทที่ 20 ปัญหาที่ต้องช่วยกันแก้ (3)21 บทที่ 21 แพ้ใจตัวเอง (1)22 บทที่ 22 แพ้ใจตัวเอง (2)23 บทที่ 23 แพ้ใจตัวเอง (3)24 บทที่ 24 แพ้ใจตัวเอง (4)25 บทที่ 25 แนวร่วม (1)26 บทที่ 26 แนวร่วม (2)27 บทที่ 27 แนวร่วม (3)28 บทที่ 28 แนวร่วม (4)29 บทที่ 29 ผู้หญิงคนนี้ผมหวง (1)30 บทที่ 30 ผู้หญิงคนนี้ผมหวง (2)31 บทที่ 31 ผู้หญิงคนนี้ผมหวง (3)32 บทที่ 32 ผู้หญิงคนนี้ผมหวง (4)33 บทที่ 33 ผู้หญิงคนนี้ผมหวง (5)34 บทที่ 34 อดีตที่อยากหวนคืน (1)35 บทที่ 35 อดีตที่อยากหวนคืน (2)36 บทที่ 36 อดีตที่อยากหวนคืน (3)37 บทที่ 37 อดีตที่อยากหวนคืน (4)38 บทที่ 38 เกินใจจะทน (1)39 บทที่ 39 เกินใจจะทน (2)40 บทที่ 40 เกินใจจะทน (3)41 บทที่ 41 เกินใจจะทน (4)42 บทที่ 42 เกินใจจะทน (5)43 บทที่ 43 เข้าใจผิด (1)44 บทที่ 44 เข้าใจผิด (2)45 บทที่ 45 เข้าใจผิด (3)46 บทที่ 46 หาตัวช่วย (1)47 บทที่ 47 หาตัวช่วย (2)48 บทที่ 48 หาตัวช่วย (3)49 บทที่ 49 หาตัวช่วย (4)50 บทที่ 50 เยื่อใยที่ไม่มีเหลือ (1)51 บทที่ 51 เยื่อใยที่ไม่มีเหลือ (2)52 บทที่ 52 เยื่อใยที่ไม่มีเหลือ (3)53 บทที่ 53 เยื่อใยที่ไม่มีเหลือ (4)54 บทที่ 54 ความลับที่ไม่ลับ (1)55 บทที่ 55 ความลับที่ไม่ลับ (2)56 บทที่ 56 ความลับที่ไม่ลับ (3)57 บทที่ 57 แม่เลี้ยง (1)58 บทที่ 58 แม่เลี้ยง (2)59 บทที่ 59 แม่เลี้ยง (3)60 บทที่ 60 แม่เลี้ยง (4)61 บทที่ 61 เสียงของหัวใจ (1)62 บทที่ 62 เสียงของหัวใจ (2)63 บทที่ 63 เสียงของหัวใจ (3)64 บทที่ 64 เพื่อนแท้ (1)65 บทที่ 65 เพื่อนแท้ (2)66 บทที่ 66 เพื่อนแท้ (3)67 บทที่ 67 เปิดอกคุย (1)68 บทที่ 68 เปิดอกคุย (2)69 บทที่ 69 เปิดอกคุย (3)70 บทที่ 70 เปิดอกคุย (4)71 บทที่ 71 ลืมเคลียร์ (1)72 บทที่ 72 ลืมเคลียร์ (2)73 บทที่ 73 ลืมเคลียร์ (3)74 บทที่ 74 ลืมเคลียร์ (4)75 บทที่ 75 ลืมเคลียร์ (5)76 บทที่ 76 ไม่พร้อม (1)77 บทที่ 77 ไม่พร้อม (2)78 บทที่ 78 ไม่พร้อม (3)79 บทที่ 79 ไม่พร้อม (4)80 บทที่ 80 ปั้นน้ำเป็นตัว (1)81 บทที่ 81 ปั้นน้ำเป็นตัว (2)82 บทที่ 82 ปั้นน้ำเป็นตัว (3)83 บทที่ 83 ปั้นน้ำเป็นตัว (4)84 บทที่ 84 ผู้ร้ายตัวจริง (1)85 บทที่ 85 ผู้ร้ายตัวจริง (2)86 บทที่ 86 ผู้ร้ายตัวจริง (3)87 บทที่ 87 ความรักที่หนีหาย (1)88 บทที่ 88 ความรักที่หนีหาย (2)89 บทที่ 89 ความรักที่หนีหาย (3)90 บทที่ 90 ก้าวเดียว (1)91 บทที่ 91 ก้าวเดียว (2)92 บทที่ 92 ก้าวเดียว (3)93 บทที่ 93 ให้อภัยสักครั้ง (1)94 บทที่ 94 ให้อภัยสักครั้ง (2)95 บทที่ 95 ให้อภัยสักครั้ง (3)96 บทที่ 96 ให้อภัยสักครั้ง (4)97 บทที่ 97 ความสุขที่สมบูรณ์แบบ (1)98 บทที่ 98 ความสุขที่สมบูรณ์แบบ (2)99 บทที่ 99 ความสุขที่สมบูรณ์แบบ (3)100 บทที่ 100 ความสุขที่สมบูรณ์แบบ (4)