icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)

บทที่ 6 ตอนที่ 6. ข้อตกลงของสองเรา 1

จำนวนคำ:1621    |    อัปเดตเมื่อ:26/05/2022

้เร้าใจดีไม่น้อย หากคิดจะปราบพยศเธอให้ศิโรราบ ผู้หญิงที่เขาพบเจอส่วนมากจะเข้ามาหาเขาเพราะอยากเกี่ยวดองกับตระกูลมาร์เซียอาโน่ และชอบอำนาจและเงินตราของเขา ไลลาต่างจากผู้หญิงพวกนั

ญิงคนนี้มามอบให้คุณราฟาเอลครับ ท่านบอกว่าใ

ถูกจับมัดมือมัดเท้า เอาผ้ามัดปากและตา อุ้มมาวางไว้ให้ในเคบินเรือโดยไม่บุบสลาย

นนี้ฉันจะปั้มหลานให้ท่านสมใจ อย่

งาม รูปร่างก็สมส่วนผิวขาวนวลเนียนดี ที่สำคัญทรวงอกอวบใหญ่แม่ให้มาจนล้น ทำให้คนมองแทบกลืนน้ำลายไม

แกคนไร้ทางสู้สินะ ปากบอกว่าตกล

นปู่เคยห้าม เขาใช้ชีวิตแบบสุดเหวี่ยง หารอยสักลงบนร่างกายของตัวเองแทบไม่มีที่ว่าง ผมก็ตัดสั้นแต่ไว้หนวดและเครา สารรูปไม่ต่างจากมหาโจร ต่างจากริคคาโด้คนเป็นพี่ชายราวฟ้ากับเหว ริคคาโด้เป็นหลานรักของคุณปู่ ทายาท

้ความผิดแทนพี่ชายของเธอ ฉัน

ู้ค้าเพชรรายใหญ่อันดับหนึ่งของโลก ชะลอการรับซื้อจนกว่าจะจัดการกับคนที่ค้าเพชรปลอมได้ ความเสียหายมูลค่ามหาศาล คิดแล้วแค้นคนที่ทำลายช

ว ไม่รู้เลิกร้

ตายเหมือนพ่อของเธอหรอกนะ นั่นก็หัวแข็งไม่ยอมทำตามคำสั่ง ตอนนี้นอนเป็นผักไม่ยอมฟื้น ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินกลับเข้

เหรอ แล้วมันมาอย

เขามองไลลากอดเจ้าเหมียวสา

กนินิวว่ามัน แล้วอย่าคิดจะพรากน

ไปมองก็พบว่ากองสัมภาระมีกรงของแมวน้อยอยู่ด้วย คนที่ลักพาตัวเธอมายังอุตส่าห์หอบหิ้วข้าวของรวมถึงแมวของเธอมาให้ ไลลา

ทั้งผู้หญิงแ

ดโทรหาลูกสมุนทั้งสอง พออีกฝ่ายรับส

้แกเอาแมว

กผมนำของทุกชิ้นของเธอมาทั้งหม

่อตรงจนไร้สมอง คนของแก๊งเลโอปาสคาลทำตามคำสั่งของผู้เป็นนายอย่

ว ข้าวของเครื่องใช้สำหรับแมว ส่งมาที่ลากูนน่าด้วย อ้อ.

มันขึ้นฝั่งก็คงไม่เข้าที เมื่อเรือใกล้ถึงลากูนน่าแล้ว เธอมีสัตว์เลี้ยง เขาก็มีสัตว์เลี้ยง ไหนๆ ต้องอยู่ด้

พานินิว ไปด้ว

่าเขาจะจับแมวของเธอโยนทิ้งทะเล พอได้ยินเขาบอกลูกน้องว่า ให้ส่งอาหารแมวมาด้วย หญิงสาวก็โล่งใจ มองอีกฝ่ายดีขึ้น ถึงหน้าตาจะดูโห

ถึงหน้าตาจะขี้เหร่ไปนิด แต่ถ้าลูกชายของฉ

เปิดรับโบนัส

เปิด
มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)
มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)
“เพราะความผิดที่ไม่ได้ก่อ ทำให้ ไลลา ต้องมาชดใช้กรรมแทนพ่อและพี่ชาย ด้วยการถูกบังคับให้กลายมาเป็น 'เมียเชลย' ของมาเฟียหนุ่ม ผู้มีรูปลักษณ์แสนดิบเถื่อน ไร้หัวใจ อย่าง ราฟาเอล มาร์เซียอาโน่ รองหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคาล แห่งคารัสซีเลีย ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า หากเธออยากเป็นอิสระ ก็ต้องมีลูกให้เขา แล้วจากนั้นเธอจะไปไหนก็ไป ไลลากัดฟันทน ทำตามหน้าที่อย่างไม่มีทางเลือก เธอได้แต่สัญญากับตัวเองว่า จะไม่ยอมให้หัวใจตัวเอง พ่ายแพ้ให้กับเขาเด็ดขาด เธอต้องไม่รักเขา เหมือนที่เขาเคยประกาศไว้ว่า อย่าคิดหวังเป็นเมียเขา เพราะเธอเป็นได้แค่ เมียเชลย ที่เขาไม่มีวันรัก ! /// "คุณเอาตัวฉันมาทำไม" ไลลาถามเสียงแผ่ว เรื่องที่ได้ยินทำให้เธอไม่อยากเชื่อ แต่ท่าทางของคนพูดทำให้เธอจำต้องเชื่อเขา "เธอต้องอยู่เป็นเชลย จนกว่านายอังตวนจะหาทางชดใช้ความเสียหายได้ทั้งหมด หรืออังเดรยอมกลับมารับโทษ ให้พูดตรงๆ คือมาอยู่ขัดดอกยังไงล่ะ" สิ่งที่ได้ยินทำเอาไลลาหัวใจหล่นไปกองกับพื้น ไม่คิดว่าพี่ชายจะทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ จนทำให้พ่อและเธอต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย "แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง" หญิงสาวกลั้นใจถามออกไป "คุณปู่ของฉัน ท่านต้องการให้ฉันมีทายาท ท่านยื่นข้อเสนอให้พ่อของเธอว่า ภายในหนึ่งปีนี้หากเธอมีลูกให้ฉันได้ ก็จะยกหนี้ทั้งหมดให้" ราฟาเอลบอกข้อเสนอของคนเป็นปู่ให้เธอรับรู้ "ถ้า... ถ้าฉันยอมรับข้อเสนอ หนี้ของพ่อฉันจะได้รับการชดใช้ใช่ไหมคะ" เธอถามเขาเสียงเจือสะอื้น อีกฝ่ายพยักหน้ารับ "ใช่ ขอแค่เธอยอมทำตามเงื่อนไข เธอจะชดใช้หนี้แทนพ่อเธอได้" "แล้วความผิดของพี่อังเดรล่ะค่ะ ฉันจะชดใช้ให้แทนได้ไหม" ไลลาถามอย่างมีความหวัง "เธอนี่ได้คืบจะเอาศอก ถ้าเธอมีลูกให้ฉัน ค่อยมาพูดเรื่องนี้กัน" ราฟาเอลบอกเสียงเข้ม เขากระตุกยิ้มหยัน เมื่อเห็นสายตาผิดหวังของหญิงสาว "ฉัน... ฉันยอมรับข้อเสนอค่ะ" ไลลากลั้นใจพูดออกไป ก้มหน้าหลบสายตาของเขา มือน้อยกำแน่นข่มกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา เธอไม่มีทางเลือกอื่น อนาคตความฝันพังพินาศลงไปแล้ว เมื่อต้องเอาร่างกายของตัวเองชดใช้ความผิดแทนพี่ชาย "เข้าใจอะไรง่ายๆ ก็ดีแล้ว" ราฟาเอลเชยคางหญิงสาวขึ้นมา ก่อนจะก้มลงไปแตะริมฝีปากจุมพิตเรียวปากอิ่มอย่างดุดัน ไลลาตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจ ก่อนจะตั้งสติได้แล้วเบือนหน้าหนีเขา มือยกผลักแผงอกหนาให้ออกห่าง "นี่คุณทำอะไร" "หึ ก็ทดสอบคุณภาพยังไงล่ะ ซื้อผ้ายังต้องดูเนื้อ นี่เลือกแม่พันธุ์ทำลูก มันต้องทดสอบคุณภาพสักหน่อยสิ" ถ้อยคำหยาบหยามนั้น ทำเอาคนฟังน้ำตาคลอ ศักดิ์ศรีถูกเขาเหยียบย่ำลงไปอย่างไร้ทางสู้ หญิงสาวได้แต่ฝืนข่มกลั้นความอดสูนั้นไว้ หนึ่งปีเท่านั้นเธอต้องอดทน เธอต้องทำเพื่อพ่อและพี่ชาย "จำเอาไว้ว่า อย่าคิดหวังจะเป็นเมียฉัน เพราะเธอเป็นได้แค่ เมียเชลย !"”