icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)

บทที่ 8 ตอนที่ 8. ข้อตกลงของสองเรา 3

จำนวนคำ:1554    |    อัปเดตเมื่อ:26/05/2022

ห้องของฉันอยู่ตรงข้าม ถ้

แววตาวาววับของหญิงสาว แววตาแบบนี้มันแบบเ

ปเถอะ

สึกสดชื่น เธอวางนินิวบนเก้าอี้ เดินไปเกาะราวระเบียงมองดูทิวทัศน์อย่างชอบใจ เกาะแห่งนี้สวยจริง ท้องทะเลสีฟ้าคราม ตัดกับหาดท

ยนะ เราจะมาพักผ่อนที่นี่ทุกๆ สามเดือน เ

งเขาให้เธอฟัง สีหน้าของเขาน

ห่งมีภาพความทรงจำของพ่อแม่อยู่ ตรงนี้แม่ชอบมานั่งมองฉันกับพี่ชายเล่นน้ำกัน ต

างด้านหน้าบ้านคล้ายมีเงาของบิดา กำลังง่วนอยู่หน้าเตาป

โชคด

นสูงไม่เข้าใจว่าตัวเองโชคดียั

แต่ฉันไม่มีโอกาสแม้แต่เห็นหน้าแม่ ท่านจากไปตั้ง

ี่ชาย นั่นไม่ใช้สิ่งที่ทำให้เขาเห็นใจเธอได้หรอก ความผิดของอัง

ทำอาหารด้วยนะ ฉันหิวแ

ปล่อยให้ไลลามองตามหลัง ไม

์ดึงดราม่า ดัน

า นินิวนอนมองเจ้านายอยู่บนเตียง หลังจากเข้าห้องมามันดูสงบลง ไม่หวาดกลัวเหมือนคราวแรก คงกำลังปรับตัวกับสถานที่ใหม่ เธอหยิบอาหารมาเทใส่ถ้วยและ

ณจะกินที่นี่หรือในห้องครัว

ได้ เก็บล

หญิงสาวมายังครัว ไลลา

น่อย มีสปาเกตตี แซลมอนอบ ซุปหอย แล้วก็ขนมหวาน

างน่า

แนนในใจว่าผ่าน สิบเต็มสิบไม่หักสักคะแนน ยากมากที่หญิงสาวสวยจะมีฝีมือทำอาหารได้ย

ลลาเอ่ยถาม หลังจากเ

ธอต้องทำอาหารให้ฉัน

้ แถมยังใช้เธอทำหน้าที่แม

ันทำงานทุกอย่

ด้นะ แต่เธอต้องมาท

าวด้วยสายตาวาววาม ขนแขนของหญิง

้านเอง ทำกับข้าว

านบนเตียงสบายนะ นอนเฉยๆ ร้

นิวมาข่วนหน้าของเขาสักที คนอะไรพูดเรื่องแบ

ยทำแผลให้ฉันด้วย มันเริ่มแสบๆ

พลางหางาน

ีเชื้อบ้า มันก็เชื้อในตัวคุณนั่น

อบ้าในตัวฉันคงมีจริง แต่

ห้เธอเล็กน้อย ก่อนจะจับคางมนแล้วก้มลงไปประกบปิดปากของคนปากดี บดขยี้ริมฝีปากช่างเหน็

อบ้าในตัวฉันคืออะไร” เ

ากามนะสิ ฉันเก

ดผู้ชายคนนี้จนไม่รู้ว่าจะเกลียดใครได้มากเท่านี้ไหม เธอจ

เขานั่งรออยู่หน้าบ้านพร้อมกล่องอุปกรณ์ทำแผล

ยา รี

าวางบนมือข้างหนึ่ง มืออีกข้างก็ใช้สำลีบรรจงล้างคราบเลือดบนแผลของเขาอย่างตั้งใจ รอยเล็บของเจ้านินิว

มันแสบนะ ซี

ั่นไส้ขึ้นมา จากที่คิดจะทายาแดงให้ จึงเปลี่ยนมาใช้ยาทิงเจอร์ไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)
มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)
“เพราะความผิดที่ไม่ได้ก่อ ทำให้ ไลลา ต้องมาชดใช้กรรมแทนพ่อและพี่ชาย ด้วยการถูกบังคับให้กลายมาเป็น 'เมียเชลย' ของมาเฟียหนุ่ม ผู้มีรูปลักษณ์แสนดิบเถื่อน ไร้หัวใจ อย่าง ราฟาเอล มาร์เซียอาโน่ รองหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคาล แห่งคารัสซีเลีย ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า หากเธออยากเป็นอิสระ ก็ต้องมีลูกให้เขา แล้วจากนั้นเธอจะไปไหนก็ไป ไลลากัดฟันทน ทำตามหน้าที่อย่างไม่มีทางเลือก เธอได้แต่สัญญากับตัวเองว่า จะไม่ยอมให้หัวใจตัวเอง พ่ายแพ้ให้กับเขาเด็ดขาด เธอต้องไม่รักเขา เหมือนที่เขาเคยประกาศไว้ว่า อย่าคิดหวังเป็นเมียเขา เพราะเธอเป็นได้แค่ เมียเชลย ที่เขาไม่มีวันรัก ! /// "คุณเอาตัวฉันมาทำไม" ไลลาถามเสียงแผ่ว เรื่องที่ได้ยินทำให้เธอไม่อยากเชื่อ แต่ท่าทางของคนพูดทำให้เธอจำต้องเชื่อเขา "เธอต้องอยู่เป็นเชลย จนกว่านายอังตวนจะหาทางชดใช้ความเสียหายได้ทั้งหมด หรืออังเดรยอมกลับมารับโทษ ให้พูดตรงๆ คือมาอยู่ขัดดอกยังไงล่ะ" สิ่งที่ได้ยินทำเอาไลลาหัวใจหล่นไปกองกับพื้น ไม่คิดว่าพี่ชายจะทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ จนทำให้พ่อและเธอต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย "แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง" หญิงสาวกลั้นใจถามออกไป "คุณปู่ของฉัน ท่านต้องการให้ฉันมีทายาท ท่านยื่นข้อเสนอให้พ่อของเธอว่า ภายในหนึ่งปีนี้หากเธอมีลูกให้ฉันได้ ก็จะยกหนี้ทั้งหมดให้" ราฟาเอลบอกข้อเสนอของคนเป็นปู่ให้เธอรับรู้ "ถ้า... ถ้าฉันยอมรับข้อเสนอ หนี้ของพ่อฉันจะได้รับการชดใช้ใช่ไหมคะ" เธอถามเขาเสียงเจือสะอื้น อีกฝ่ายพยักหน้ารับ "ใช่ ขอแค่เธอยอมทำตามเงื่อนไข เธอจะชดใช้หนี้แทนพ่อเธอได้" "แล้วความผิดของพี่อังเดรล่ะค่ะ ฉันจะชดใช้ให้แทนได้ไหม" ไลลาถามอย่างมีความหวัง "เธอนี่ได้คืบจะเอาศอก ถ้าเธอมีลูกให้ฉัน ค่อยมาพูดเรื่องนี้กัน" ราฟาเอลบอกเสียงเข้ม เขากระตุกยิ้มหยัน เมื่อเห็นสายตาผิดหวังของหญิงสาว "ฉัน... ฉันยอมรับข้อเสนอค่ะ" ไลลากลั้นใจพูดออกไป ก้มหน้าหลบสายตาของเขา มือน้อยกำแน่นข่มกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา เธอไม่มีทางเลือกอื่น อนาคตความฝันพังพินาศลงไปแล้ว เมื่อต้องเอาร่างกายของตัวเองชดใช้ความผิดแทนพี่ชาย "เข้าใจอะไรง่ายๆ ก็ดีแล้ว" ราฟาเอลเชยคางหญิงสาวขึ้นมา ก่อนจะก้มลงไปแตะริมฝีปากจุมพิตเรียวปากอิ่มอย่างดุดัน ไลลาตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจ ก่อนจะตั้งสติได้แล้วเบือนหน้าหนีเขา มือยกผลักแผงอกหนาให้ออกห่าง "นี่คุณทำอะไร" "หึ ก็ทดสอบคุณภาพยังไงล่ะ ซื้อผ้ายังต้องดูเนื้อ นี่เลือกแม่พันธุ์ทำลูก มันต้องทดสอบคุณภาพสักหน่อยสิ" ถ้อยคำหยาบหยามนั้น ทำเอาคนฟังน้ำตาคลอ ศักดิ์ศรีถูกเขาเหยียบย่ำลงไปอย่างไร้ทางสู้ หญิงสาวได้แต่ฝืนข่มกลั้นความอดสูนั้นไว้ หนึ่งปีเท่านั้นเธอต้องอดทน เธอต้องทำเพื่อพ่อและพี่ชาย "จำเอาไว้ว่า อย่าคิดหวังจะเป็นเมียฉัน เพราะเธอเป็นได้แค่ เมียเชลย !"”