icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โหยตัณหา

บทที่ 5 ความรักไม่ใช่ความผิด

จำนวนคำ:1695    |    อัปเดตเมื่อ:27/05/2022

วามรักไม่

มวงกับลูกสาว แล้วตักข้าวใส่ปากด

เหล้า ท่านไม่ห่วงเธอที่เป็นลูกเพียงคนเดียวบ้างเลยเหรอ ผิดกับเธอที่เป็นห่วงท่านที่สุดในชีวิต ห่วงจนตัดใจไม่

รอก เพราะรู้ว่ามันเกิดจากความรักที่

้อนร่วงลงจากมือ ตัวงอกุมท้องร้องโอดโอย ก่อนจะอาเจียนเลือดสด ๆ ออกมา “พ่อ! พ

อ่อนโยน ทนข่มอาการปวดท้องที่เป็นบ่อยมากในระยะหลัง ๆ มานี้ มันไม่ใช่เรื่องแปลกท

มอกันน

ืองทองหรอกลูก พ่อรู้ว่าพ่อ

ง ความโกรธ ทำให้เธอเสียงแข็งใส่บิดา ก่อนจ

ลือดกับอาหารที่อาเจียนออกมา เขาไม่รู้หรอกว่าตัวเองเป็นอะไร แต

ะกลัวทำไม” สุภัครพีแย่งกระดา

ัดการทำความสะอาดอย่างรวดเร็ว “พ่อไปก่อนนะ” เสร็จแล้วก็บอกลาลูกสาว แต่ก้า

่อ

อดีร้องอุทานด้วยความตกใจ รีบเข้าไปช่วยประคองร่

พยา

างใจดีอย่างซาบซึ้งในน้ำใจ หลังจา

พาพ่อหนูมาส่งโรงพยาบาล” เธอกล่า

มุนขณะเพ่งพิศเด็กสาวที่หน้าตาละม้ายค

ี่มาได้ถูก

มากค่ะที่คุณตาช่วยพ่อห

หตุการณ์นี้เกิดขึ้นก็ตาม” บุรุษสูงวัยเจ้าของมามิยะกรุ๊ปคลี่ยิ้ม

พ่งมองอีกฝ่าย แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกว่าเคย

ที่ตามาเริ่มต้นทำธุรกิจที่ประเทศไทย แต่ไม่คิดว่าหลังจากท่านจากไปแล้ว อะไร ๆ มันจะเปลี่ยนไปแบบนี้” เขาถอนหายใจด้วยความรันทด นึกถึงครั้งที่ก

สาวของสตรีที่หลงรักจะมีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไร จึงสั่งให้หลานชายเพียงคนเดียวช่วยตามหา แต่ข้อมูลที่มีอยู่น้อ

ึกเป็นห่วงเป็นใยเธออีกทวีคูณ เมื่อรู้ว่าบิดาของเธอกลายเป็นไอ้ขี้เมาไม่เอางานการเพราะตรอมใจเรื่องภรรยา หลังจ

ียพ่อไปอีกคน ถ้าหนูเสียพ่อไปอีกชีวิตของหนูก็คงไม่เหลือ

อเขาจะต้องช่วยรักษาพ

็หน้าสลด สำนึกถึงความเป็นจริง เมื่อสักครู่ตอนที่รถของคุณตาท่านนี้เลี้ยวเข้ามาในโรงพยาบาล เธออยากจะบ

พูดว่าหายดีเลย แค่ปฐมพยาบาลให้พ่อฟื้นขึ้นมาแล้ว

ูคร

่นด้วยความสงสัย “คุณต

ูก็ตัวประมาณนี้แล้วนะ” ฮาโตริทำมือกะคว

ไม่ได้เลย” เธอรู้สึกตื่นเต้น แล

ด็กคนนี้ไม่เกินสามครั้ง และครั้งเดียวที่เห็นใกล้ชิดที่สุ

ีอะไร

รอ” ฮาโตริมองเด็กสาวพร้อมยิ้มเอ็นดู รู้สึกถูกชะตากับ

นูก็ไม่กล้าบอกความจริงหรอกค่ะ เพราะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
โหยตัณหา
โหยตัณหา
“"เป็นอะไร หน้ามืดเหรอ" เขาตีหน้าเครียดถามไถ่ เก็บซ่อนอาการขำขันด้วยความเอ็นดูเอาไว้มิดชิด เธออายจนต้องยกมือปิดหน้า ซ้ำยังบิดตัวซุกหลบกับอกแกร่งเพราะกลัวจะตก "คุๆๆๆ คุณ..คุณไคปล่อยครีมลงเถอะค่ะ" "ไม่ปล่อย" "ทำไมล่ะคะ" "ก็ไม่อยากปล่อย ตั้งแต่แต่งงานกันมาเรายังไม่เคยทำตัวเป็นสามีภรรยากันเลย ผมก็อยากอุ้มภรรยาดูบ้างไม่ได้เหรอ" "ได้ค่ะ แต่ไม่ใช่เวลานี้ ตอนนี้คุณไคไม่สบายอยู่นะคะ ปล่อยครีมลงก่อนดีกว่าค่ะ อุ้มของหนักมากๆ เดี๋ยวยิ่งปวดหัวนะคะ" เธอแก้ตัวบ้าบออะไรของเธอเนี่ย ทำไมยิ่งฟังยิ่งน่ารักน่าฟัด พาให้หมั่นเขี้ยวนัก”