โหยตัณหา

ือพรุ่งนี้ ช้าสุด

คารมกันอยู่หันไปมองต้นเสีย

ขาคือจงใจปิดบังใครบางคนไม่ให้ท่านได้เห็นม

ังสนใจใครบางคนอยู่

แอลมันเลอะเทอะ เข้า

ใจ แต่ก็ไม่เห็นใครจะสวยถูกโฉลกแม้แต่คนเ

รื่องผู้หญิงคล้าย ๆ กัน ถ้าเ

พีก็รีบทำมือส่งสัญญาณให้หญิงสาวกลับไปได

ุกคน โดยเฉพาะกับวรวุธและสุภัครพี เพราะก่

สวัสด

ีครับค

ี่มาร่วมงานวัน

รับ” ไค เคนชิน ผายมือไปทางเลขาสาวที่ถือกล่องของขวัญสองกล่องมาร่วมง

ีกล่าวเป็นนัยแอบแฝง เขาต้องไปเจออีกฝ่ายแน่นอน เร็วสุดคือพรุ่งนี้ ช้าสุดก็ไม่เ

งออกไปมากกว่ายิ้มรับ เขาคุยกับเจ้าภาพอีกไม่กี่ประโยคก็ถูกเชื้อเชิญ

แรมกำลังยกถาดเครื่องดื่มมองมาทางนี้พอดีจึงกวักมือเรียก มองป้ายชื่อที่หน้าอกก็รู้ว่าอ

ในวันพรุ่งนี้ครับ” วรวุธคิดว่าปัญหาที่เกิดไม่จำเป็นต้

งานมา จะได้แก้ไข

งไรเขาก็ยังเห็นว่าเรื่องนี้ไม่สมควรเดือดร้อนถึงระดับผู

่าย รู้สึกว่าหัวหน้างานคนนี้จงใจกันเขา

่ใช่เพราะอยากเอาชนะ แต่เพรา

นฝ่ายจัดเลี้ยงอย่างวรวุธจึงยอมเล่าเร

าการกระทำของปฐพีนั้นคืออะไร ระหว่างจำสุภัครพีได้ว่าเป็นหลานสาวที่ถูกพ่

นะ” เขารู้สึกว่าเรื่องนี้คงไม่จบง่าย ๆ เมื่อนึกถ

ับท

งานได

โค้งศีรษะแล้

พยา

กทุก ๆ วันจนเขารู้สึกได้ “มีเรื่องอะไรไ

้เมื่อไหร่เราจะได้กลับไปอยู่บ้านกันล่ะ” จะให้บอกได้อย่างไรว่าเพิ่งไปเจอ

ๆ เลย พ่อกินข้าวเก่งขึ้นตั้งเย

่งกว่านี้อีกหน่อย จะไ

อได้หรือยังว่ามีเรื่องอะไรให้ทุกข์ใจ” เธอโกหกเขาไม่ได้หรอก เขาเป็นพ่อเธอมายี่สิบปี ต่อให

่จ๊ะ พ่ออย่า

กับหนูมายี่สิบปีแล้วนะ สุขส

งท่านด้วยสายตาแปลกใจ ก่อนจ

หนูนึกว่าพ่อ

นของเขาจะมีเค้กก้อนเล็ก ๆ และอาหารอีกสองสามอย่างเตรียมเอาไว้เสมอ เพราะมันเป็นวันเกิดของหญิงสาวอันเป็นท

หนูเสียแม่ไปแล้ว หนูไม่อยากเสียพ่อไปอีกคน อยู่เป็นขวัญกำลังใจให้หนู ร่วมงานรับปริญญาของหนู ร่วมงานแต

มอที่รักษาจนรู้ว่าร่างกายของเขานั้นทรุดโทรมมาก รักษาไปก็มีแต่ยืดอายุออกไปได้นิดหน่อยเท่านั้น เต็มที่ไม่น่าจะเกินหนึ่งปี ถ้าป

กคร

กอกอุ่นของบิ

ามแล้วจงยอมรับความจริง อย่ารั้น

แต่เธอก็พยักหน้ารับโดย

ของพ่อออกไปอีกแค่นิดหน่อยเท่านั้น คงอยู่ไม่ถึงวันที่เห็นลูกเป็นฝั่งเป็นฝาด้วยซ้ำ ดังนั้นพ่อจึงตัดสินใจที่จะไม่ผ่าตัด แต่พ่อสัญญาว่าพ่อจะเชื่อฟัง

สิ่งที่หมอแนะนำ แต่เขาก็อยู่ได้ถึงหกปี ส่วนลุงของเพื่อนอีกคนหนึ่งผ่าตัดไปแล้ว ทำตามที่หมอแนะนำ รักษาสุขภาพตัวเองอย่างดี