icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เล่ห์รักร้าย

บทที่ 37 หรือหวั่นไหวไปเอง 3

จำนวนคำ:1047    |    อัปเดตเมื่อ:01/06/2022

ัดสะโพกมนนิ่งนาน ส่วนเฌอปรางก็ซบลงกับพื้นไม้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งอย่างอ่อนแรง แข้ง

ฌอปราง... เราไปต่

นมองคนมักมากอย่าง

ปลดล็อกบท

เปิดรับโบนัส

เปิด
เล่ห์รักร้าย
เล่ห์รักร้าย
“"อย่าค่ะคุณนิโคลัส ปรางขอโทษ อย่าทำอะไรปรางเลยนะคะ" เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานด้วยสรรพนามเดิมเพื่อหวังให้เขาเห็นใจแต่ไม่เลย... "สายไปแล้วสาวน้อย เพราะตอนนี้ฉันต้องการเธอจนปวดร้าวไปหมดแล้ว เธอต้องโทษตัวเองที่ยั่วฉันก่อน" เขาบอกเสียงพร่าพร้อมกับโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาท่ามกลางดวงตากลมโตที่เบิกกว้างทั้งกลัวทั้งหวั่นไหวทั้งงงงวยของเธอ เธอไปยั่วยวนเขาตอนไหนกัน.. เฌอปรางได้แต่คิดอย่างมึนงงและเธอก็ไม่สามารถพูดอะไรได้อีกเพราะริมฝีปากกระด้างฉกวูบลงมาทาบกลีบปากอวบอิ่มอย่างรุนแรงเร่าร้อนโดยไม่ให้เธอได้มีโอกาสตั้งตัวหรือปฏิเสธ”