icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แสนเถื่อนยอดรัก

บทที่ 8 ความเป็นห่วง

จำนวนคำ:1393    |    อัปเดตเมื่อ:02/06/2022

ยู่แล้ว

ยด้วยแล้ว ผมก

ะไรกับเค้าน

เป็นคนยั

ให้คู่กับตัวเมีย ต่อให้ใจแข็งไอ้

อบจะแข็งไ

ไหมล่

ระสบการณ์

าลูกรักกูจะจู๋

านทันที ทิ้งให้พ่อเลี้ยงแสนลักษณ์ยืนถอนหายใจ แล้วมองตามคเชนทร์ไปเรื่อย

ำไหลท่ามกลางความเงียบ คนงานทุกคนกลับเข้าที่พักหมดแล้ว ทว่ายังคงมีไฟเปิดอยู่ และบ้านของเขาก็เช่นกัน ไฟยังเปิด เขาหยุดยื

แต่ตัวโยนและสั่น ตั้งแต่เขาไปจนกลับมา เธอยังไม่หยุดร้องไห้เลยสินะ เขาค

า พอเธอได้ยินก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น คราบน้ำตาเต็มไปหมด ดูไม่ได้เลยทั้งคราบมาส

งรู้จักกันก่อน ผมชื่

ณนะคะ” เธอรับกระดาษทิชชู

ีขึ้นแล้วก็ไปอาบน้ำ ผมจะไ

ไปพลางก็เช็ดน้ำตาไปพลา

ไปอาบได้” เขาบอกพร้อมกับชี้มือไปทางห้องน

สึกหวาดหวั่น และกลัวขึ้นมาเสียดื้อๆ เพราะอยู่กับคนแปลกหน้า ไม่รู้ว่าจะเป็น

คเชนทร์บอ

ไปในชุดเจ้าสาวนั่นแหละ พอถึงห้องน้ำเธอก็ประหม่า และหันมามองเขาเล็กน้อย จนเขาต้องตวัดมือไล่ จากนั้นก

งพ่อเลี้ยงแสนลักษณ์เบาๆ ขณะที่เกตุวดียังไม่นอน แต่ต้องงุนงง เพราะอยู่

รอเนี่ย” เกตุวดีถามขึ้นเพรา

ไปกินข้าวกับพ่อเลี้ยงมา

างแกต้องมีอะไรใ

่ไม่ได้ใช้แล้วกับกาง

ำไม นี่อย่าบอกนะว่า

ใช่ครับ แต่ค่อยคุยนะ อย่าเพิ่

มที่ต้องการ คิดว่ารูปร่างไม่น่าจะต่างกันสักเท่าไหร่หรอก แต่อาจจะหลวมเล็กน้

ให้ได้เปลี่ยน แล้วพี่ต

ึงห่วงใ

วงแก

ละผู้หญิงคนนั้นก็

้จะห่วง แต่คิดว่าถึงเวลาคเชนทร์คงจะมาบอกเอง

ปล่ะ” ว่าแล้วคเช

มเป็นห่วงแล้วถอนหายใจ จากน

รมา มันแย่ มันโหดร้ายมากขนาดไหนถึงได้หนีงานแต่งงานมาแบบนี้ แต่เขาคือคนนอกจะช่วยอะไรได้ นอกเสียง

๊ะหน้าห้องนี้นะ” เขาเคาะและตะโกนบอกก่อนจะวางเสื้อผ้าเอาไว้ เพรา

งได้เปิดประตูห้องน้ำออกมา แง้มดูเล็กน้อยก็เห็นว่าเสื้อผ้าวางอยู่ จึงได้หยิบเข้าไปใส่ในห้องน้ำอีกครั้ง ชุดที่ได้มาก็เสื้อยืดกับกางเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
แสนเถื่อนยอดรัก
แสนเถื่อนยอดรัก
“คเชนทร์ หนุ่มหล่อ มาดดิบเถื่อน ผู้ใช้ชีวิตจากจุดต่ำสุด สู่จุดสูงสุดของชีวิต ในฐานะผู้บริหารระดับสูงของโรงแรมห้าดาว แม้ชีวิตจะรวยล้น มีทุกสิ่งราวเนรมิตร ทว่าอดีตอันเลวร้ายมันตามหลอกหลอน ไม่อาจทำให้เขาหลุดพ้นไปจากความกลัวได้ ทำให้คนเก่งอย่างเขากลัวที่สุด คือการไม่คู่ควรต่อสิ่งใด แม้กระทั่งความรัก บทเรียนรักสอนให้เขาเจียมตัวเจียมใจ และตอกย้ำกับตัวเองเสมอว่าเป็นเพียง ไอ้เชนทร์ เด็กกำพร้าไร้อนาคต เฝ้ารอแต่เพียงใครสักคนมาปลดล็อกความกลัวนั้น... หากคนนั้นจะเป็นเธอที่ฟ้าส่งมา เจ้าขา ทายาทเจ้าสัวหมื่นล้าน คุณหนูไฮโซที่เพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง กับชีวิตที่เปลี่ยนไปตลอดกาล เมื่อเธอหนีขึ้นรถชายแปลกหน้าโดยไม่ให้เขารู้ และไม่รู้ว่าเขาคือใคร เพียงแต่เธออยากหนีไปให้สุดหล้าและทิ้งความเจ็บปวดเอาไว้เบื้องหลัง แต่หารู้ไม่ ว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา... ทว่าเป็นคนที่พาเธอไปพบกับโลกใบใหม่ จนเธออยากจะทิ้งทุกอย่าง เพราะเขา มือหนาข้างหนึ่งยกปืน มืออีกข้างเปิดประตูรถออก แล้วจ่อปืนไปที่ร่างนั้นทันที แต่สิ่งที่เขาเห็นคือผู้หญิงในชุดแต่งงาน เธอร้องไห้พร้อมกับมองหน้าเขา ดวงตาบวมแดง เครื่องสำอางเปลอะเปื้อนไปหมด ไม่มีแม้แรงจะยกมือขึ้นมาห้ามปรามเพื่อไม่ให้เขาทำร้าย "คุณ! ผะ! ผะ! ผีหรือคนเนี่ย" เขาถามเสียงสั่น ทว่าสิ้นคำของเขา เธอก็เบ้ปากร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ร้องจนตัวโยนเลยทีเดียว เขาจำต้องเก็บปืนแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ สัมผัสได้ถึงความแย่ และความเดือดร้อนมันกำลังมาถึงแน่ๆ "ขอโทษที่ติดรถคุณมา" หญิงสาวบอกเสียงสั่นเครือ "ลงมา!" ชายหนุ่มบอกเสียงเรียบ พลางมองไปรอบๆ ตัว ว่ามีใครอยู่แถวนี้หรือเปล่า "ผมบอกให้ลงมา!" เขาตะคอกเมื่อเห็นเธอเอาแต่ร้องไห้ไม่ยอมลงจากรถ กระทั่งเขาเอื้อมมือไปกระชากเธอลงมาเสียเอง "มาจากงานแต่งงานที่ไหนเนี่ย" เขาถามเพราะคิดว่าน่าจะมาจากงานเดียวกับเขาหรือเปล่า ทว่าเธอเอาแต่ร้องไห้ ไม่กล้าเงยหน้ามองเขา "นี่คุณ จะเอาแต่ร้องไห้ไม่ได้นะ คุยกันให้รู้เรื่อง" พอเขาเอ่ยเช่นนี้เธอก็หันซ้ายหันขวา เหมือนไม่กล้าพูด เขาจึงดึงเข้าบ้านเสียเลย แต่พอเปิดไฟในบ้านเห็นหน้ากันชัดๆ เท่านั้นแหละ สวยชะมัดเลย นี่นางฟ้าตกสวรรค์หรือวะเนี่ย”