icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แสนเถื่อนยอดรัก

บทที่ 10 เผลอจ้องด้วยความลืมตา

จำนวนคำ:1480    |    อัปเดตเมื่อ:02/06/2022

อกค่ะ แต่

ห้สบายใจก็แล้วกัน และผมอยากให้คุณไปพักผ่อนซะ

แต่ฉันก็อยากจะพูด ว

มช่วยคุณ ผมต้องเดือดร้

ห้คุณเดือดร

เอง” สิ้นคำคเชนทร์ก็ไม่รอให้เธอคัดค้าน รีบหยิบชามมาม่าไว

ห้องนอนของตัวเองไม่ได้ มันรู้สึกสงสารจับใจ ไม่คิดว่าเธอจะเจอเรื่องเหี้ยๆ มา อยากเห็นหน้าหญิง

วยความหวั่นใจ นี่มันห้องนอนผู้ชายก็จะดูรกๆ สักหน่อยสินะ เธอคิด แต่ก็นึกขอบคุณที่เขาอ

งวางโทรศัพท์ลง แล้วลุกเดินไปดูรอบๆ ห้อง บ้านนี้ ห้องนอนนี้ เหมือนรีสอร์ตสไตล์ครอบครัว ห้

ืนไปดู ได้ยินเสียงน้ำไหล กับสายน้ำยามค่ำคืน พร้อมกับแสงไฟเหลืองๆ ตามเรื

ะตูระเบียงเอาไว้ดังเดิม พร้อมกับปิดไฟ ค่ำคืนนี้มันช่างโหดร้าย แต่เธอจะผ่านมันไปให้ได้ บอกตัวเองว่าดีแล้วที่รู้ความจริงในตอนนี้ หากรู้หลัง

ะไร? ทำไม? ยังไง? มันบ้ามากที่เขาดันมาเจอปัญหา และรับรู้เรื่องของคนอื่นแบบนี้ เขาไม่เคยต้องเครียด

ย อยู่ดีไม่ว่าดี” เขาบ่นให้ตัวเอง

เสียงบางอย่างดังจนเขาสะดุ้งลุกจากที่นอน ตูม! เสียงบางอย่างหล่นลงไปในน้ำ หัวใจของเขาเต้นแรงเพราะความที่ลุกกะทันหัน และรีบดีด

ลางมองที่ประตูระเบี

ป เห็นแต่ร่างเล็กๆ ในชุดสีขาวเมื่อคื

้ดังนั้นเขาวิ่งลงบันไดที่อยู่ตรงระเบ

ัวจันทรภาแล้วพ

็นผีเฝ้ารีสอร์ตผมไม่ได้นะโว้

ตะโกนบอกพร้อมกับเ

ศักดิ์ศรีฉิบหายเลยรู้ไหม แล้วจะมาตายน้ำตายตื้นเ

พยายามสะบัดตัวให้หลุด กระทั่งเขาลากมาถึงฝั

่ย น้ำเท่าอกยังจ

ียใจอะไรหนักหนา หาเอาใหม่สิ จะตายให้เสียศักดิ์ศรีทำไม” เข

มว่ามันยากแค่ไหน อีกอย่างผู้ช

อรีบสวนกลับเพราะไม่อย่างนั้นเขาสวดยาวกว่า

่าไ

่าตัวตาย แค

ไปทำไมตั้ง

สมาธิไง อยู่

ี่ย ใครให้ทำแบบนี

เล่นหรือไง

ีก ถ้าทำอีกคราวนี

ระต่ายตื่

ป็นจะตายก็นึกว

้เองที่เขาเพิ่งจะสำรวจอีกรอบว่าเธอสวยจริงๆ เอวบางร่างเล็ก แต่อกอิ่

ยะไปที่ใบหน้าของ

ตบผมทำไ

อกฉัน” เธอว่าก่อน

าให้มองก็มองสิ

เปิดรับโบนัส

เปิด
แสนเถื่อนยอดรัก
แสนเถื่อนยอดรัก
“คเชนทร์ หนุ่มหล่อ มาดดิบเถื่อน ผู้ใช้ชีวิตจากจุดต่ำสุด สู่จุดสูงสุดของชีวิต ในฐานะผู้บริหารระดับสูงของโรงแรมห้าดาว แม้ชีวิตจะรวยล้น มีทุกสิ่งราวเนรมิตร ทว่าอดีตอันเลวร้ายมันตามหลอกหลอน ไม่อาจทำให้เขาหลุดพ้นไปจากความกลัวได้ ทำให้คนเก่งอย่างเขากลัวที่สุด คือการไม่คู่ควรต่อสิ่งใด แม้กระทั่งความรัก บทเรียนรักสอนให้เขาเจียมตัวเจียมใจ และตอกย้ำกับตัวเองเสมอว่าเป็นเพียง ไอ้เชนทร์ เด็กกำพร้าไร้อนาคต เฝ้ารอแต่เพียงใครสักคนมาปลดล็อกความกลัวนั้น... หากคนนั้นจะเป็นเธอที่ฟ้าส่งมา เจ้าขา ทายาทเจ้าสัวหมื่นล้าน คุณหนูไฮโซที่เพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง กับชีวิตที่เปลี่ยนไปตลอดกาล เมื่อเธอหนีขึ้นรถชายแปลกหน้าโดยไม่ให้เขารู้ และไม่รู้ว่าเขาคือใคร เพียงแต่เธออยากหนีไปให้สุดหล้าและทิ้งความเจ็บปวดเอาไว้เบื้องหลัง แต่หารู้ไม่ ว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา... ทว่าเป็นคนที่พาเธอไปพบกับโลกใบใหม่ จนเธออยากจะทิ้งทุกอย่าง เพราะเขา มือหนาข้างหนึ่งยกปืน มืออีกข้างเปิดประตูรถออก แล้วจ่อปืนไปที่ร่างนั้นทันที แต่สิ่งที่เขาเห็นคือผู้หญิงในชุดแต่งงาน เธอร้องไห้พร้อมกับมองหน้าเขา ดวงตาบวมแดง เครื่องสำอางเปลอะเปื้อนไปหมด ไม่มีแม้แรงจะยกมือขึ้นมาห้ามปรามเพื่อไม่ให้เขาทำร้าย "คุณ! ผะ! ผะ! ผีหรือคนเนี่ย" เขาถามเสียงสั่น ทว่าสิ้นคำของเขา เธอก็เบ้ปากร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ร้องจนตัวโยนเลยทีเดียว เขาจำต้องเก็บปืนแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ สัมผัสได้ถึงความแย่ และความเดือดร้อนมันกำลังมาถึงแน่ๆ "ขอโทษที่ติดรถคุณมา" หญิงสาวบอกเสียงสั่นเครือ "ลงมา!" ชายหนุ่มบอกเสียงเรียบ พลางมองไปรอบๆ ตัว ว่ามีใครอยู่แถวนี้หรือเปล่า "ผมบอกให้ลงมา!" เขาตะคอกเมื่อเห็นเธอเอาแต่ร้องไห้ไม่ยอมลงจากรถ กระทั่งเขาเอื้อมมือไปกระชากเธอลงมาเสียเอง "มาจากงานแต่งงานที่ไหนเนี่ย" เขาถามเพราะคิดว่าน่าจะมาจากงานเดียวกับเขาหรือเปล่า ทว่าเธอเอาแต่ร้องไห้ ไม่กล้าเงยหน้ามองเขา "นี่คุณ จะเอาแต่ร้องไห้ไม่ได้นะ คุยกันให้รู้เรื่อง" พอเขาเอ่ยเช่นนี้เธอก็หันซ้ายหันขวา เหมือนไม่กล้าพูด เขาจึงดึงเข้าบ้านเสียเลย แต่พอเปิดไฟในบ้านเห็นหน้ากันชัดๆ เท่านั้นแหละ สวยชะมัดเลย นี่นางฟ้าตกสวรรค์หรือวะเนี่ย”