icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พิศวาสทาสคนเถื่อน

บทที่ 4 

จำนวนคำ:2174    |    อัปเดตเมื่อ:03/06/2022

รแม่ได้ไหม” เอมอรถามถ

็รู้ๆ อยู่ แค่ไม่เอาปัญหาให

ปัญหาให้นางไม่หยุดหย่อน เดี๋ยวเรื่องนั้น เดี๋ยวเรื่องนี้ ทว่าพักหลังทั้งคู่ทำตัวดีขึ้น ไม่นำความเ

ย์ให้พ่อเลี้ยง ถ้าแม่ไม่หาแต่ไปหาหนี้สินก้อนใหม่ มันก

้ อีกทั้งหนี้สินยังเร่งรัดจนหายใจหายคอไม่ออก ระหว่างที่กำลังยืนอึ้งกับการสนทนาที่ได้ยิน สุเม

องนี้มาให้” สุเ

เคาะประตูห้องอีกแล้ว

มนี่นา เอ้า กล่

้วในกล่องมีอะไร”

่องนี้มีอะไร ฉันไม่รู้เพราะไม่ได้เปิดดู

้าที่ ปล่อยให้สามชีวิตในห้องต่า

ี่ย เปิดเลยแม่เปิดเ

มที่มีคนฝากมา แต่พอเห็นของในก

เอมอรละล่ำละลักถาม มองนิ้วมื

มือปลอมขึ้นมาคลี่อ่าน “แม่ๆ เสี่ยชัยส่งมาขู่แม่น่ะ ในโน้ตนี้เขียนไว้ว่า ถ้าหาเงินไม่ได้ตามกำหนดที่บอก

ถึงกับหน้ามืดตาลายคล้ายจะเป็นลม ใบหน้านางซี

หนทางวรนุชยิ่งตันหนักขึ้น นางคิดหาทางอื่นแทบไม่ได

บุคคลที่สี่ ทำให้ทั้งสามหันมามองต้นเสียงที่เดินเข้ามาใน

รู้ความต้องการอย่างไม่ลังเล เพราะมันเป็

ิสัยดีด้วยสายตาตกใจ แล้วในสายตาสองค

คุยกันเหรอ” น้

ินมาให้แม่ได้ห้าหมื่นกว่าบาท แม่จะได้เอามารวมกับที่แม่หามาได้ แต่วุ้นคิดว่าแม่คงหาไม่ได้แน่

มีวันขายร่างกายแลกเงิน ทว่าเธอต้องกลืนคำยึดมั่นหายไปในลำคอ แล้วเอ่ยคำพูด

..แต่ยอมไม่ได้ที

ะที่จะให้ลูกตัวเองขายตัว แม้ว่าแม่จะมีอาชีพเป็นมาม

้นจะเอาความสาวมอบเพื่อใช้หนี้ให้แม่ไม่ได้คะ ชีวิตของวุ้น วุ้นก็ให้แม่ได้” สำหรับธันย์ณิชา ความบริสุทธิ์เป็นเรื่องรอง ชีวิตของบุพการีที่ชุบเลี้ยงต

ำใจไม่ได้ที่ให้วุ้นทำอย่างนั

อร พี่ภาหรอกค่ะ ที่แม่กลุ้มเพราะแม่ไม่มีทางออก ตอนนี้วุ้นห

ที่รินไหลแม้ว่าจะมาจากความเสียใจที่ตนต้องพลีกายให้ชายที่ไม่รู้จักเชยชม แต่เธอก็ยังภู

ร์ที่ไม่เคยทำอะไรเพื่อนางเลย มีแต่จะหาเรื่องปวดหัวมาให้ทุกวัน เรียนหนังสือก็ไม่เรียน เกเรม

ถึงกับพูดไม่ออก ลุ

์ณิชายิ้มบางๆ ส่งให้วรนุช ทว่าน้ำตาก็ยังหยดไหล “ถื

เลือก อาจจะพูดได้ว่า ไม่มีหนทางให้เลือกก็ว่าได้

ม่ข้อนึงไ

ตรสาว นางจึงดันร่างสวย

นได้ แม่จะมีเงินใช้หนี้เสี่ยชัยบางส่วนกับใช้หนี้คนอื่นด้ว

ั้งไว้คือหนึ่งแสน ส่วนอีกสามแสนเป็นค่าตั

าค่าตัวให้ล

อกกับจ่ายให้เสี่ยคนอื่น

อีกสองแสนก็ใช้หนี้เสี่ยพวกนั้

พรหมจรรย์ได้แล้ว แม่จะได้เอาเงินไปใช้หนี้ แล้

ช ที่ก้มมองดูเงินในมือของบุตรสาวทั้งน้ำตา นางเอาทั

กนะที่ช่วยแม่ ข

้นทนได้ วุ้นทำได

เสียเพียงแค่เยื่อบางๆ ไม่เทียบเท่ากับเสียคนที่

รือไม่ว่า การกระทำทุกอย่าง คำพูดทุกคำในห้องนี้ รวมทั้งเรื่องที่มีคนไปทวงหนี้ที่บ้านของวรนุช คือการจัดฉากของวรนุชทั้งสิ้น แผนที่จะทำให้ธันย์ณิช

ด้ จำต้องเล่นละครตบตาอย่างเสียมิได้ พอทำลงไปแล้วเพิ่งมารู้ตัวว่า กำลังผลักธันย์ณิชาให้ก

เปิดรับโบนัส

เปิด
พิศวาสทาสคนเถื่อน
พิศวาสทาสคนเถื่อน
“เพลิง...ชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยปมในอดีต ความเจ็บปวดจากภรรยาที่หนีตามชู้ยังไม่เคยจืดจางในใจเขา จนจิตใจของพ่อเลี้ยงหนุ่มด้านชา ไม่เคยมองเห็นหญิงสาวคนใดมีค่ามากไปกว่า ดอกไม้ประดับเตียง พอดอมดมจนพอใจก็โยนทิ้ง จนกระทั่งมาเจอเธอ ธันย์ณิชา ดอกไม้ดอกสวยที่ไม่ได้มีดีแค่ความสาว เธอยังมีเสน่ห์ปลายจวักอันยอดเยี่ยม และนั่นทำให้ความคิดของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล "มื้อนี้ทำอะไรให้ฉันกิน" "มื้อนี้วุ้นทำปลาสามรสให้พี่เพลิงทานค่ะ แล้วยังมีไข่เจียวกุ้งสับทรงเครื่องกับแกงจืดไว้ให้พี่เพลิงซดคล่องคอ" เธอบอกเมนูอาหารที่ทำสุดฝีมือ "ไข่เจียวกุ้งสับทรงเครื่อง วุ้นจำสูตรมาจากทีวี วุ้นเพิ่งทำเป็นครั้งแรกด้วย อร่อยไม่อร่อยยังไง พี่เพลิงติวุ้นได้นะคะ วุ้นจะได้เอาไปปรับปรุง" "ฉันกลายเป็นหนูทดลองของเธออีกใช่ไหมเนี่ย" เพลิงพูดติดตลก แต่ก็ยอมเป็นหนูทดลองให้เธอแต่โดยดี ลงมือทานอาหารที่ธันย์ณิชาบอกว่า เพิ่งทำครั้งแรกเป็นจานแรก โดยมีแม่ครัวแสนสวยนั่งลุ้นอยู่ใกล้ๆ "เป็นไงคะ อร่อยไหมคะ" "มันแปลกๆ เพราะปกติฉันเคยกินแต่ไข่เจียวหมูสับ" เพลิงตอบตามความรู้สึกของตนเอง "แต่รสชาติอร่อย กลมกล่อม มีกลิ่นหอมของต้นหอมซอยด้วย ฉันชอบ" คนทำอาหารยิ้มกว้างกับคำชม แต่ก็ต้องหุบยิ้ม ใบหน้าแดงซ่านเมื่อเขาพูดประโยคต่อมา "ฉันยอมเป็นหนูทดลองให้เธอแล้ว คืนนี้เธอต้องเป็นหนูทดลองอุปกรณ์ใหม่ของฉันด้วยนะ ตกลงไหม" เพลิงส่งสายตาประกายวับวาว เป็นสายตาที่ไม่เคยส่งให้หญิงสาวคนใดมาก่อน มันเต็มไปด้วยความปรารถนาที่พร้อมจะลุกโชนได้ทุกครั้งที่ชิดใกล้เธอ รวมถึงตอนนี้ด้วย "ค่ะ" เธอตอบสั้นๆ ด้วยกิริยาเหนียมอาย คนที่มองเห็นแทบจะกระชากร่างเล็กมากอดจูบให้หายอยาก แต่ก็ต้องกลั้นความรู้สึกเอาไว้ รวบยอดทีเดียวตอนค่ำพร้อมอุปกรณ์เซ็กซ์ชิ้นใหม่ที่เพิ่งส่งถึงมือเขาตอนสายดีกว่า”