อนงค์

ตีรณาถาม ยืนกอดอกมองชายหนุ

มเสียงเรียบ “เหม

นถ้าคิดจะไล่ก็ไล่ตรงๆ ทำอ

ลับ ขอกินข้าวสักมื้อก็แล้วกัน” สัภยา

าดปิ่นโตที่นี่เลย

ป้าอร่อยนี่ พ่อกับแม่ป้

เตะ” ปากพูดถึงอวัยวะเบื้องล่าง แต

น้องสาวที่เจ้าตัวหวงยิ่งกว่าพ่อแม่เสียอีก เธอคอยกีดกันหนุ่มๆ ที

าว” เขายื่นทุกสิ่งอย่างที่หอบอยู่ให้ตีรณา จึงถู

” ยิ่งถูกหัวเรา

เขารู้ว่าตีรณาเข้าใจความหมายของตนดี ก่อนจะเดินไป

สอนเด็กวาดรูปโดยไม่คิดค่าตอบแทน แม่ก็เป็นครูศิลปะที่ลาออกมาเป็นแม่บ้าน ดูแลลูกและทำงานที่ใจรัก ตัวเขาเองนอกจากเป็นเพื่อนกับลูกสาวแล้ว ยังฝากเนื้

รียกว่าตระกูลเขาเวลานี้ติดอันดับเศรษฐีใหม่ของเมืองไทยเลยทีเดียว เขาจึงไม่จำเป็นต้องเข้าไปช่วยงาน เขาขอทำในสิ่งที่ใจรัก เรียนวาดรูปกับพ่อของตีรณาที่เขาเรียกว่าพ่อครู เรียนทำอาหารจากแม่ครูหรือแม่ขอ

ึ่งกิจกรรมยามว่างของพ่อครูแม่ครู รวมถึงการเลี้ยงเป็ดไก่ ที่ปล่อยไว้ในอาณาเขตอย่างอิสระ เมื่อล้างมือฟอกส

ัยกลางคนร่างสมส่วน ใบหน้าแม่ครูแต่งตึงก็จริง แต่ผมบนศีรษะกลับเป็นสีดอกเลาทั้งหัว คงจะเข้า

จะให้เขาช่วยทำอะไรบ้าง “ล้างมือมาแล้วใช่ไหมพญา งั้นมาเด็ดใบโหระพา

องตีรณาดังขึ้น ก่อนที่จะแทรกตัวผ่านประตูเข้ามา แ

กินห่อหมกทะเลหรือจ๊ะ” ญาดาถามก

แค่แปลกใจปกติแม่ชอบทำห่อหม

ตามสั่งอย่างขะมักเขม้น เมื่อมีการเอ่ยถึงเขา ชายหนุ่มก็หันไปยิ้มกับตีรณา แต่ให้ดิ

้า เล่นแ

ห้อย” ตีรณายังไม่ยอม พ

นเวลาอันควร ดุจริงๆ” สัภยาวิ่งไป

เดียว ถึงพร่ำสอนสั่งอย่างไรตีรณาก็ไม่ปรับเปลี่ยนตนเอง แต่จะว่าไปแล้วลูกสาวจะห้าวและหยอกล้อรุนแรงเฉพาะกับ

ๆ ไม่เอาแล้วลูก พญากลับไปทำง

้ว ป้าแกทำไม่เป็น

สวยด้วย ขอบอก” ตีรณาเชิดหน้าใส่เมื่อผลักอกสั

ไปยืนชิดมองหญิงสาวกลัดใบตองเป็นกระทงด้วยความชำนิชำนาญอย่างทึ่งๆ จากทีแรกจะยื่นมื

ไม่คิดจะหยิบจับ

่ช่วยก็ด่า ป้านี่วัยทอ

ีดที่ใช้เจียนใบตองร่วงตกพื้น สัภยาก้มลงไปหยิบ แล้วชะงักมือเมื่อเห็