อนงค์

่สุกนต์ธีส่งให้ ด้านในมีรูปถ่ายและเอกสารบางอย่าง สัภยามอง

ี่เหร

เที่ยว มาถ่ายรูป บ้านเก่าสองหลังก็จะซ่อมแซมให้คนเข้าพัก แล้วสร้างเพิ่มจำลองให้เหมือนแต่ลดขนาดลงมาอีกสักสามสี่หลังเอา

เขาถามไม่เต็มปาก เพราะวิถีชีวิตของเขาต่างจากพี่ชาย จึงไ

ัวทางนี้ พี่อยากให้ช่วย

นาดนั้นนะครับ”

มลับ พี่ไม่อยากจ้างคนนอกทำ” สุกนต์ธีห

ป็นความลับ แล้วจะเรียกลูกค้ายังไง ทางไหนครับ” สัภ

างสมบูรณ์แบบแล้ว อีกอย่า

เข้าใ

ายรูปเก็บเอาไว้ตั้งแต่เริ่มพัฒนาที่ดินผืนนี้เลย เก็บไปเรื่อยๆ จนเสร็จจะได้เ

เป็นช่างภาพฝีมือดี จะลองถาม

รูปอยู่ไม่ใช่เหรอ” สุกนต์ธีมีรอยยิ้มในใบ

งานพี่ข่าออกมาไม่ดี เสียหายแน่

ห้เขาเก็บเป็นความลับให้พี่ด้วยนะ รู้น้อยคนเท่าไหร่ยิ่ง

่ถึงขั้น เขาติดสอยห้อยตามตีรณาไปทำงานหลายแห่ง เคย

ี่รกร้าง เพราะมีต้นไม้ต้นหญ้าขึ้นสูงท่วมศีรษะ สุกนต์ธีไม่ได้ลงจากรถ สัภยาจึ

บปรุงด้านในให้เสร็จก่อน ค่อยจัดการทางเข้าแล้วเปิดตัวทันที นายว่าคนจะฮือฮาไหม ที่จู่ๆ ก็มีแหล่งท่องเที่ยว

บแรกของการย่ำเท้าลงบนผืนดินบอกเขาว่า เหมือนได้กลับมาเยือนถิ่นเก่า จากจุดนี้มองไปในทุ่งกว้างไกลสุดสายตา สุกนต์ธี

บมามองผืนดินขนาดใหญ่ สุกนต์ธีเดินตามมาแล้วบอกว่าเนื้อที่ทั้งหมดประมาณร้อยไร่ แบ่งเป็นที่พักอาศัยซึ่งมีเรือนไม้เก่าส

่าภาพที่คนเป็นน้องเห็นกลับตรงกันข้าม บ้านไม้ยกพื้นหลังใหญ่เนื้อไม้ส

ญ่ตรงหน้า ไปมองบ้านอีกหลังที่อยู่ไกลออกไป สภาพบ้าน

ัภยาขยี้ตาอย่างไม่เชื่อสายตา และเมื่อมองไปอีกครั้ง ภาพทุกอย่างก

ายยืนขยี้ตาเมื่อมองบ้านเก่าๆ โทรมๆ “สภาพ

ว่าเรือนเก่าใช้ไม้เนื้อดีไม่ผุพังง่ายๆ คง

ี่พัก พี่ว่าไม่เลวทีเดียว พี่นัดช่างไว้ตอนบ่ายๆ เดี๋ยวเราขับรถไปเรื่อยๆ หาของกินแล้วค่อย

ีปัญห

สุกนต์ธีชว

รกสัมผัสผืนดินไม่เทียบเท่าความรู้สึกผูกพันยามมองเรือนทั้งสองห