จุมพิตยมทูต

ื่องตายสิ

ื่องของเราดีกว่า เมอ

ตัวคนชอบอำ อันเดรสได้แต่ยิ้ม ก่อนจะรวบมือเธอไปกุมไว้ นั่นเพราะเขาไม

ี่ขับรถกลับบ้านนั้น มือหนาของ อันเดรสกุมมือบางของเมลดาไว้ตลอดเวลา บางครั้งก็ยกขึ้นไปจู

ที เขาก็จะถึงบ้านของเมลดาแล้ว แต่จังหวะที่กำลังขับรถอ

ิงห์ ร

ี๊ย

รม

ห้รถของอันเดรสเสียหลัก เขาควบคุมพวงมาลัยไม่ได้ ซึ่งตอนนี้รถก

างนั้นแรงอัดกระแทกที่จะเกิดขึ้นอาจส่งผลต่อชีวิตของเมลดา เขาขอรับทุกอย่างเอ

อันเดรสก็ส

มมม

ด้านข้างลำตัวจะถูกอัดกระแทก แต่เขาก็ยังพอมีสติอยู่บ้าง จึงพยายามเอื้อ

ี่มองไปมุมไหน หรือเดินไปทางไหนก็เห็น

ยถามตัวเองเสียงสั่น ชีวิตดูหมดหวัง เพราะเดินไปทางไ

สุดท้าย พ่อแม่ ชมพู่และอันเดรส ป่านนี้เขาจะเป็นยังไงบ้าง

ยงสั่นๆ พร่ำเอ่ยกับตัวเอง กระ

จงกลับไปยังกา

ไหน” เมลดาเอ่ยถามทั้งน้ำตา เธอยังไ

ู่ๆ ก็มีแสงสว่างพุ่งใส่ตาทั้งสองข้างของเมลดา เธอห

่นทำให้ลมหายใจของเมลดาถูกต่อออกไปอีก และผู้ที่ล่วงรู้ว่า

่เกิดขึ้น จำได้เพียงแค่ว่ารถที่เธอนั่งมากับอันเดรสเกิดอุบัติเหตุ และหลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย

ี่จะเปล่งเสียงออกไปด้วยซ้ำ สายน้ำเกลือหรือสายอะไรก็ไม่รู้ระโยงระยางเต

ยายามเปล่งเสียงแห

เสียด้วยซ้ำ กระทั่งตั้งสติแล้วหันมายังเตียงคนไข้ จึงเห็น เมลดาสบ

สึกตัวแล

กินหน่อยสิ ฉ

ค่อยๆ พยุงเมลดาขึ้นมาดื่ม จังหวะนั้นก็หันไปมองนาฬ

ๆ ดูดแ

้ำหมดไปครึ่งแก้ว เมลดาก

่เอ่ยถาม เธออาสาขออยู่เฝ้าเพื่อนรักแทนพ่อและแม่ของเ

ิด” เมลดานิ่วหน้า นั่นเพราะตอนนี้ความเจ็บ

ฉันเรียกหมอ

ทำให้ชมพู่ดูจะหยุดการเคลื่อนไหวไปเล็กน

ารของแกก่อนนะ” เอ่ยจบก็รีบออกไปตามหมอ กระ

วดมาก แต่กลับไม่พบสิ่งผิดปรกติที่จะส่งผลต่อชีวิตในตอนนี้ แม้ก่อนหน้านี้สิ่งที่หมอเจ้าข