พรหมลิขิตสีดำ

่ให้ดินโคลนกระเด็นขึ้นมาเปื้อนกางเกงขาสามส่วนตัวเก่ง ตรงด้านหน้าห่างออกไปสามสี่วาเป็นป้ายรถเมล์ที่มีผู้คนจำนวนมากเข้า

อทั้งสามอย่างนั้นเลย แต่รอ

ดสิ้นสุดการรอคอยนั้นจ

อดทนอย่างไม่เค

ความรักกลับคืนมา หากทว่า...สิ่ง

ี่ยนไปแล้ว เธอกลายเป็น..

เด็กสาวตัวน้อยที่เ

อมเป็นลูกไล่เขา ให้เขา

่อีกต่อไ

ายฝนโหมกระหน่ำเข้าใส่เรือนร่างกำยำ โด

งอ่อนหวาน หากคนถูกเรียกกลับเงยหน้าจากพื้นแล

้ความ

้ความ

ะไร้เ

เหมือนโลกทั้งใบโคลงเคลง และหัวใจเจ็บปวดรา

นอีกกี่เดือนหรืออีกกี่ปี ฉันก็

็งกระด้าง มิใช่เสียงของพ

เธอเอ่ยลาด้วยคำพูดที่ท

งของเธอ พูดเสียงสั่นเครือ “แค่ครั้งเดียว

อย่างสงบนิ่ง กระทั่งรถเมล์มาถ

้าต่างตามองตรงไปข้างหน้าแน่วนิ่ง สีหน้าเช่นนั้นบอกชัดว่าเธอพร้อมที่จะอยู่โดย

เล่มที่กำลังทิ่มแทงหัวใจของ

ื่อเขาเป็นคนทำให้ทุกอย่าง

.จากพรหมลิขิตสีหวาน เขากลับจับพู่กันละเลงสีดำทับลงไปแทน กว่าจะ

จะคว้าความรักใ

นผ่านเนิ

จำสูญสิ

ันกลบฝัง

วายอย่

วใจ...

ใจ...กล