icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พรหมลิขิตสีดำ

บทที่ 5 4

จำนวนคำ:1369    |    อัปเดตเมื่อ:19/08/2022

ตกลงเรื่องการ

ที่ว่านั้นจะเป็นไปในแนวไหน หญิงสาวคิดไม่ออกและเดาไม่ได้เ

ั้นก็ยังห่างเป

วๆ ที่เขาพึงใจ...อย่างแพรวา ลูกสาวเศรษฐีใหญ่ เจ้าของบริษัทอัญมณีและห้างสรรพสินค้าชื่อดังร่ำ

ไหนต่อไหน คราแรกนั้นความสัมพันธ์ ยังเป็นเพื่อนสนิทที่รู้ใจ พอนานวันเข้าแพรวาก็เลื่อนฐานะเขาเป็

ียดมดอมความหอมจากกายสาวของแพรวาในห้องรับแขกอย่างไม่อายส

นั้นเข้า เธอเองถึงกับยืนต

ดเหวี่ยง จูบกันดื่มด่ำปานจะกลืนกิน แม้แต่ในละครโทรทัศน์เธอก

คมดุก็ตวัดมาเห็นเสียก่อน ทว่า...แทนที่เขาจะหยุดการกระทำของตัวเอง ชายหนุ่มกลับขยับริมฝีปากแนบชิดริมฝีปากของอีกฝ่ายมากขึ้น กดย้ำลึกล้ำจนคนมองทนไม่ไหวต้องปิดเปลือกตาลงเร็วรี่ ใจจริงอยาก

วเสียงครวญครางอย่างพึงพอใจจากผู้หญิงคนนั้น มันทำให้สติของเธอกระเจ

่ไม่ห่าง ไออุ่นจากกายเขาโชยมาสัมผัสผิวกายเธอ จนเธอต้องกลั้นใจเลยทีเดียว...ไม่รู้เหมือนกันว่าต

ย่าบอกนะว่าเธอยังบริสุทธิ์ผุดผ่

นระริกเข้าหากัน ก่อนจะค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมอง ภาพแรกที่เห

แสร

ศจึงไม่เคยใช้ ‘ใจ’ มองเธอเลยแม้สักครั้ง ทุกครั้งเขามักจะยึดเอา ‘อคติ’ ครอบครองหัวใจ

พื่อน...เอ หรือเรียกว่าคู่นอนดีล

ก็เดินนวยนาดเข้ามาเกาะแขนแข็งแกร่งไว้ ตอนนี้เสื้อผ้า

ำ ก่อนสอดแทรกผ่านรอยแยกของเสื้อเชิ้ตทางด้านหน้าเข้าไปส

น หันไปจุมพิตหน้าผากคนข้างกายแล้วหันกลับมามองเธอด้วยแวว

ทิ้งให้พรนภัสได้แต่ถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้มด้วยไม่รู้

เป็นการแต่งงานหลอกๆ

างเขาบนปลายเตียงตั้งแต่เมื่อไหร่ มารู้ตัวก็ตอนนี้...ตอนที่เขาเอนกายไปด้

งหลังตรง ท้าวมือข้างหนึ่งบนเตียงแล้วโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอ บังคับให้เธอต้องเบนกายออกห่าง หัวใจข

เปิดรับโบนัส

เปิด
พรหมลิขิตสีดำ
พรหมลิขิตสีดำ
“เขาคือตรีทศ ปัจจภาคย์...บุรุษผู้เกลียดชังเธอสุดขั้วหัวใจ แม้เมื่อยามต้องร่วมทางเดินเดียวกันในระยะเวลาหนึ่งปี เขาก็ไม่เคย 'ใจดี' กับเธอเลยสักครั้ง เขาก้าวเท้าพรวดเดียวมายืนตรงหน้า ใกล้มากพอที่ลมหายใจร้อนผ่าวจะรินรดบนหน้าผากเกลี้ยงเกลา สายตาของเข้าจับจ้องเธอแน่วนิ่ง ก่อนกวาดมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าราวกับต้องการสำรวจว่าเธอแต่งกายเหมาะสมคู่ควรกับการเป็นภรรยาของเขาหรือไม่ แต่ใครจะรู้...เจ้าสาวที่ใครๆ อิจฉา ยามนี้ต้องกล้ำกลืนฝืนทน และเก็บกดรอยน้ำตาไว้ในก้นบึ้งของหัวใจอย่างสุดความสามารถเพียงใด! พรนภัสแตะปลายนิ้วบนแหวนที่สวมอยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย แหวนที่ไม่มีความสำคัญอันใด นอกเสียจากเป็นหลักประกันว่าเขาจะได้มรดกทั้งหมดจากผู้เป็นบิดา!”