icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียแต่งท่านประธาน [ตอนง้อเฮียหอนหนักม้าก]

บทที่ 2 

จำนวนคำ:1544    |    อัปเดตเมื่อ:08/09/2022

อคิดยั

นักๆ แล้วส่งเ

่พ่อจะไม่ขอให้ลูกทำเพื่อใครทั้งนั้น ไม่ต้องห่วงพ่อหรือห่วงบริษัทเลย

นตอนนี้เราไม่ได

ังจะบอก

โน้นบอกว่าเราจะ

ื่อไหร่ เขาจะให้ทนายมาจัดการเรื่องซื้อหุ

อ ย้าไม่กลัวอะไรอี

รู้จักมานานปีแล้ว ส่วนรายนี้ถึงยังไม่รู้จัก ยังไม่เคยเห็นหน้า แต่กลับใจกล

่อาทิตย์แรกที่ตกลงทำตามเงื่อนไขแล้ว ส่วนงานแต่ง Mr. H. จ้างออร์แกไนเซอร์รับผิดชอบไปทั้งหมด รูปแบบงานหรือร

ต่ครั้งเดียว ขอดูรูปจากทีมออร์แกไนเซอร์ก็บ่ายเบี่ยงตลอด ล่าสุดก็เช้ามืดมานี้ เธอกำลังนั่

งไปในงานดีกว

สามสิบสอง แต่ถ้าไม่ เธอจะทำอะไรได้ ในเมื่อมาถึงข

วลาแล

น เธอเห็นพ่อกับแขกผู้ใหญ่ฝ่ายเขาหลายคน นั่งอยู่กับเก้าอี้บุนวมหรูหรา หนึ่งในนั้น

ทับด้วยผ้าคลุมศีรษะ มีเชือกสีดำครอบกันผ้าเลื่อนหลุด มีเสื้อ

น้าเต็ม ทำให้เห็นว่าสวยคมและน่าเกรงขาม โดยรวมแล้วทั้งคู่น่าจะเป็นคนใหญ่โต ฐานะ

ติ จะต้องเปลี่ยนศาสนาหรือไงกันนะ แต่สติก็ทำให้เธอพินิจพิเคราะห์อย่างรวดเร็วขณะเดินมา ว่าไม่น่าจะใ

นั่งข้างเจ้าบ

ื่นมือให้จับจะได้ไม่ล้มนั้น ยิ่งจะทำให้เธอเกือบล้มไปด้วยซ้ำ ในหัวก็ประมวลผลอ

wattana ก็คือหร

ป็นเจ้าบ่าว

แต่งงานกั

มีเงินมาทุ่มซื้อหุ้นบริษัทได้ ไหนจะไถ่บ้านคืนให้ และอีกหลายต่อหลายอย่างที่

สวมแหวนให้น้อ

ึ่ง แต่ไม่ได้หันไปมอง เพราะสมองยังคงเต็มไปด้วยคำถาม เกี่ยวกับชายที่นั

ยครับเจ้าสาว” ส่วนเธอก

หน่อยครับ แล้วก็นั่

ื่อได้ยินเสียงทีมงานกับแขกบางคนร้องบ

่าวเจ้าสาว” เสียงของผู้ใหญ่ท

ูกไว้ตรงแก้มเจ้าสาวนานๆ นะค

าของเธอก็ถูกเขาเอามากุมไว้ จากนั้นก็รับรู้ถึงลมหายใจเขา กำลังเป่ารดพวงแก้ม หัวใจเหมือ

่อเหมือนพระเอกน

นแทบจะพร้อมกัน นับจากวินาทีนั้น เอวกับมือเธอ ก็ถูกเขาครอบครองไว้ตลอด เพราะต้องย

่าว อาการเจ็บจี้ดๆ ตรงอกเกิดขึ้นชั่วครู่ แล้วมันก็

ล่างตั้งแต่วันแรกเ

ังคงสงสัยไม่หาย ว่าวายุสกับพชิรามาร่วมงานในฐานะญาติฝ่ายไหน เธอน่ะไม่ได้เชิญแน่ๆ และไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียแต่งท่านประธาน [ตอนง้อเฮียหอนหนักม้าก]
เมียแต่งท่านประธาน [ตอนง้อเฮียหอนหนักม้าก]
“ถึงจะโกรธ เกลียด เคียดแค้นแค่ไหน แต่หัวใจไม่อาจต้านรักได้ ----------------------------------------- ไรยาค่อยๆ คลานไป ทันทีที่เจ้าบ่าวหันหน้ามา เพื่อจะยื่นมือให้เธอจับ จะได้ไม่ล้มนั้น ยิ่งจะทำให้เธอเกือบล้มไปเพราะเขาแล้ว ในหัวสมองก็ประมวลผลออกมาได้คำตอบทันที ว่าคนที่เธอเฝ้าครุ่นคิดว่าเป็นใครมาตลอดสองอาทิตย์นั้น แท้จริงก็คือใครกันแน่ในที่สุด 'Mr. H. Hhemmhawattana ก็คือหรัญญ์ เหมวัฒน์' 'หรือพี่ฮั้นท์ของสาวๆ ที่เธอมักจะได้ยินเรียกขานกันนี่เอง' 'เขากลายมาเป็นเจ้าบ่าวเธอได้ยังไง' 'เขาจะมาแต่งงานกับเธอทำไม' เท่าที่รู้มา เขาไม่ได้ร่ำรวยระดับร้อยล้านพันล้านแน่ๆ แล้วเขาไปทำอะไรมา ถึงได้มีเงินมากมายขนาดเอามาทุ่มซื้อหุ้นบริษัทของพ่อเธอได้ ไหนจะไถ่บ้านคืนให้ และอีกหลายต่อหลายอย่างที่เขาจ่ายไป รวมทั้งแหวนเพชรน้ำงามและไม่น่าจะต่ำกว่าห้ากระรัตบนพานดอกไม้ตรงหน้าเธออีก ---------------------------------------------------------------------------------------- ฮั้นท์ (หรัญญ์ เหมวัฒน์) นักธุรกิจหนุ่ม ผู้มีชีวิตที่พลิกผันจากเลวร้ายกลับกลายเป็นดี ซึ่งเขาเองก็ตั้งตัวไม่ทัน แต่ทั้งหมดนั้น มาจากความดี ความขยันหมั่นเพียรของเขา บวกกับโชคช่วย ถึงเวลาที่เขากลับมายืนอยู่จุดเดิม ในฐานะใหม่ ที่ใครต่อใครต่างงุนงง โดยเฉพาะเพื่อนๆ หรือแม้แต่กับผู้หญิงที่เคยเมนเขามาแล้ว และเขาก็จะทำให้ผู้หญิงพวกนั้นได้รู้ ว่าไม่ควรเมินเขาจริงๆ ---------------------- ย้า (ไรยา เจริญรัตชตะ) ทายาทนักธุรกิจหลายร้อยล้าน ที่ชีวิตพลิกผัน จากดีกลายเป็นเลวร้ายในไม่กี่ปี จนเธอกับครอบครัวก็ตั้งตัวไม่ติด รับภาวะย่ำแย่แทบไม่ทัน และถึงเวลาที่เธอจะต้องเลือก ระหว่างช่วยกู้ทุกอย่างของครอบครัวคืน กับทิ้งทุกอย่างไปแบบไม่เหลียวหลัง เพื่อไปเลียแผลหัวใจจากชายที่เธอรักแทบตาย สุดท้ายเธอจะเลือกทางเดินยังไง จะไปต่อหรือพอแค่นี้ ---------------------------------------------------------------------------------------- เมียแต่งท่านประธาน Chairman's Wife ตอนแรกคิดว่าจะให้นิยายที่เรื่องนี้มีแค่ชื่อภาษาอังกฤษเท่านั้นค่ะ ที่เหลือให้รี้ดไปตีความเอาเอง ว่าควรจะใช้ภาษาไทยว่าอะไรดี ระหว่าง แรงรัก - รั้งรัก - รังรัก และใช้นามปากกาพิมรภัค แต่สุดท้ายก็คิดชื่อใหม่ได้แล้วค่ะ และตัดสินใจใช้นามปากกาหลัก นั่นคือ กันเกราค่ะ เพราะแว้ปไปเขียนอวตารหลายเรื่องแล้ว และไม่ได้ออกนามปากกานี้นานแล้ว ส่วนแนวก็จะเพิ่มดราม่าเข้าไปอีก ซึ่งจะเป็น Signature ของกันเกราอยู่แล้ว รี้ดอยากได้มาม่าเจ้มจ้นแค่ไหน บอกกันได้เด้อ ----------------------------------------------------------------------------------------”